Previous Page Next Page 
రారామాఇంటిదాకా పేజి 37


    "వద్దన్నారు"
    
    "వద్దన్నా - ఇలాంటప్పుడు వూరకుండకూడదు. పైన పడి పూయాల్సిందే. మా ఆయన మొదటిరోజు మౌనంగా వుంటే నేనేం చేసానో తెలుసా?"
    
    చుట్టూ చేరిన వాళ్ళు నానుంచి భానూవేపు చూపు మరల్చారు.
    
    "మూర్చరోగం వుందని చెప్పి మీదపడిపోయాను. ఆయన వేడెక్కాక లేచి కూర్చుని మూర్చరోగం పోయింది" అన్నాను.
    
    అందరం నవ్వుకున్నాం.
    
    "ఈరోజూ తలనొప్పి అంటే నేను చెప్పినట్టే చెయ్ ఏం చేయాలో తరువాత చెబుతాలే" అంది.
    
    ఆమె మళ్ళీ "నిన్ను చూస్తుంటే ఎప్పుడో చదివిన జోక్ గుర్తుకొస్తోంది" అని తను ఏదో పుస్తకంలో చదివిన జోక్ చెప్పింది.
    
    "ఓ అబ్బాయి పెళ్ళిచూపులకు వెళ్ళాడు. అమ్మాయి నచ్చింది ఒళ్ళే పెద్ద వక్షస్థలంలా వ్యాకోచించింది.
    
    ఆయన ఫీలింగ్స్ ఏమిటో తెలియడం లేదు.
    
    హుందాగా, నిండుగా, మంచి మర్యాదస్తురాలిలా కనిపించింది. ఈమె ఫస్ట్ నైట్ అల్లరిగా, సరదాగా వుంటుందో వుండదోనన్న అనుమానం ఎందుకనో కలిగింది అతడికి.
    
    పెళ్ళి చూపులయ్యాక, తిరిగి బస్టాండ్ కి వస్తూ మధ్యవర్తిని అడిగాడు. "అమ్మాయి బావుంది. కానీ ఫస్ట్ నైట్ పెర్ ఫార్మెన్స్ మీదే అనుమానంగా వుంది. పెళ్ళికి ముందు ఓరోజు నాతో గడుపుతుందేమో అడిగి చూడు"
    
    మధ్యవర్తికి మతిపోయింది కానీ పెళ్ళి కుదరకపోతే పర్సంటేజ్ పోతుంది గనుక సరేనన్నాడు.
    
    పెళ్ళికూతురి దగ్గరికెళ్ళి విషయం చెప్పాడు.
    
    వెంటనే ఆమె "ఆయనికి అలాంటి సందేహాలు ఏమీ వద్దు. నా ఫస్ట్ నైట్ పెర్ ఫార్మెన్స్ అద్భుతంగా వుంటుంది. కావాలంటే మా ఎదురింటి రమేష్ నో, చివరింటి సురేష్ నో అడగమనండి" అంది.
    
    మధ్యవర్తికి మరోసారి మతిపోయింది.
    
    నాతోపాటు అందరం నవ్వాం.
    
    "శివరామ్ కి అలాంటి రికార్డ్ ఏమీలేదు. బుద్దిమంతుడు ఆడపిల్ల కనిపిస్తే ఆమడ దూరం పరుగెత్తేవాడు"
    
    అందుకేనేమో అలా వణికిపోయాడు.
    
    జనరల్ గా అబ్బాయిల్లో చాలామందికి పెళ్ళికి ముందే ఈ ఎక్స్ పీరియన్స్ వుంటుంది. అలా లేదంటే అతగాడు గుడ్ బాయ్ అన్న మాట.
    
    ఆరోజు సాయంకాలం నేనెలా నడుచుకోవాలో భాను అరగంటసేపు చెప్పింది.
    
    రెండోరోజు రాత్రి ప్రారంభమైంది. పేర్లు చెప్పడం గానీ, ఆడబాడుచు లాంఛనాలుగానీ ఏమీలేవు.
    
    అప్పటికే బంధువులంతా వెళ్లిపోయారు. భానునే నన్ను గదిలో వదిలి వెళ్ళిపోయింది.
    
    నేను లోపలికి వెళ్ళిన పావుగంటకు ఆయన వచ్చాడు.
    
    "ఏమిటి ఆలస్యం?"
    
    చొరవగా వుండమని భానూ చెప్పడంతో నేనే అడిగాను.
    
    ఆయన చేయి పట్టుకుని మంచం దగ్గరికి పిలుచుకు వచ్చాను.

    ఇద్దరం కూర్చున్నాం.
    
    "తెల్లటి బట్టల్లో మరింత బావున్నారు"
    
    "ఈరోజ్ కాటన్ చీర ఎలా వుంది?"
    
    "బావుంది" ముక్తసరిగా అన్నాడు.
    
    "ఉదయం నుంచీ నడుం వాల్చలేదు" అంటూ పడుకున్నాను.
    
    అలానే కూర్చున్న ఆయన్ని నా మీదకు గుంజాను. ఎంత టెక్నిక్ తో లాగానంటే నా ఎద ఆయన ముఖం మీద గుద్దింది. నాకే ఒళ్ళంతా తిమ్మిరెక్కింది.
    
    రక్తప్రసరణ అంతా ఆగినట్లయింది. మరి ఆయనకెలా వుందో అంతుబట్టలేదు.
    
    "మీ స్వర్గం తాళాలు నా దగ్గరున్నాయి. మరి అవెక్కడున్నాయో చెప్పుకోండి చూద్దాం"
    
    ఆయన చేష్టలుడిగి కూర్చుండిపోయారు.
    
    "ఎక్కడ ఆ తాళాలు?" అంటూ ఆయన నన్నంతా తడుముతాడనుకున్నాను.
    
    వూహూఁ లాభం లేదు. మరికొంతసేపు అలా మవునంగా వుండిపోయాను నేను లేచి కూర్చున్నాను.
    
    "అబ్బ! జడ మరింతగా పైకి వేసింది భాను. తలంతా పట్టేసినట్లుంది" అంటూ జడ విప్పాను. మల్లెపూలు తీసి ఒళ్ళో వేసుకున్నాను. వెంట్రుకలన్నీ వూడి గాలికి పూలపొద బరువుగా కదులుతున్నట్లు వూగుతున్నాయి.
    
    "ఈచీర మా వూర్లో కొన్నాను. మూడు మూరలు వుంటుందని ఇచ్చాడు కొట్టువాడు. కానీ అంత వున్నట్లు లేదు. ఒంటిని చుట్టీ చుట్టనట్లుంది. కాస్త మూరలేసి పెట్టండి. నామూర చిన్నది"
    
    ఆయన రియాక్షన్ కోసం చూడకుండా చీర విప్పాను. రోజ్ కలర్ చీర ణ చేతుల్లో రోజా పూలదండలా ఒదిగిపోయింది.
    
    ఇప్పుడు నా ఒంటిమీద లంగా, జాకెట్టు మాత్రమే వుంది. నా ఎద ముందుకు పొంగి, కళ్ళను పీల్చేస్తోంది.
    
    "చూశారా? ఆ టైలర్ ఎంత ఏమరుపాటువాడో, ఓ హుక్ పెట్టడం మరిచిపోయాడు" అంటూ ఎక్కడ హుక్ పెట్టలేదో చూపించాను. అంతకు ముందే ఆ హుక్ ను ఆయన చూడకుండా తెంపేశాను. అక్కడ పుక్కళించిన చర్మం ఎర్రగా మెరుస్తోంది. జాకెట్టు తప్ప మరో ఆచ్చాదన లేని నా వక్షస్థలం ఆయన కళ్ళల్లో ప్రతిబింబాలై రేగుతోంది.
    
    "హుక్ లు లేకుండా జాకెట్ వేసుకోవడం నాకు సుతరామూ ఇష్టముండదు" అంటూ విప్పేశాను.
    
    ఇప్పుడు నా ఒంటిమీద కేవలం బ్రా, లంగా మాత్రమే ఉన్నాయి.
    
    ఆయన గుడ్లప్పగించి చూస్తున్నాడు.
    
    "ఈ బ్రాలో ఏదో పురుగు దూరినట్లుందండీ - చూడండి" ఈసారి బ్రా కూడా తప్పించాను.
    
    ఇరవయ్ ఏళ్ల యవ్వనం, సోయగం పద్మాసనం వేసి కూర్చున్నట్లున్నాయి నా స్తనాలు. వీపంతా నున్నగా మెరుస్తోందనుకుంటాను. అటూ ఇటూ ఆయన వేపు కదిలి వీపు చూపించాను.
    
    "అక్కడ దురదగా వుందండీ, కాస్త గోకండి" అంటూ వీపు చూపించి నిలుచున్నాను.
    
    వణుకుతున్న వేళ్ళు మెల్లగా కదిలాయి.
    
    గబుక్కున ముందుకు తిరిగాను.
    
    నా ఎద ఎరుపు ఆయన ముఖంలో గీసుకుంటున్నట్లు కమిలింది.
    
    ఇక దొంగచాటు వ్యవహారాలు అనవసరం అనిపించింది. మారు మాట్లాడకుండా ఆయన రెండు చేతుల్నీ నామీద వేసుకున్నాను. తెల్లటి లంగా పైకి ముడుచుకున్నట్లుంది.
    
    గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. నా నరాలన్నీ సుఖాన్ని ఓపలేక చిట్లాయి. రక్తమంతా పిచ్చి పట్టినట్లు పరుగులు ప్రారంభించింది. ఏవో కొన్ని అవయవాలు విప్పారడం తెలుస్తూనే వుంది. పైకెగసిన సెగ ఆయన ఛాతీని మండిస్తోంది.


 Previous Page Next Page 

WRITERS
PUBLICATIONS