Comparison Can Be Harmful

Comparison Can Be Harmful parenting happens in real time, on the spot, and in the moment. However we discuss on the parenting patterns, its only a practical experience and need to be lived by every parent individually. When, we are recognizing those moments of parenting, when your actions and reactions can help your child learn and grow in the best possible ways and so as for parents. When you become a parent for the second time, you would impose your earlier expertise and experience with the second child as well. But, point to be remembered here is every child is unique and parents should understand this basic thing and act accordingly. Be very careful when parenting two kids. Don't compare and never label them. Babies develop so rapidly that one set of abilities is bound to develop faster than another," say experts. So never expect your child to be like the neighbour's. That will put pressure on you and you will miss the original beauty of your child while growing. Among siblings, comparisons can lead to labels. "Our little scholar," you might say of your book-obsessed toddler, or "our wild child," of his energetic sibling. Even labels meant to praise your children's differing abilities can be problematic. Siblings sometimes feel that if one brother "owns" the athlete label, the other brother isn't even going to try, for fear of falling short. And that "picky eater" label may fuel the very behavior you'd like to discourage. Sure, there'll be times when you'll find yourself describing your child's likes and dislikes. But when you do so, "reframe" your words, say experts. Try to use words like energetic instead of using "wild", and , "spirited" instead of "hyper", and "careful" in the place of "shy", the add. Comparison can kill the natural skill in children; while striving to bring both on the same ground, parents also will miss the actual talents which every child brings along.So, watch your words and actions keenly before you act.Happy parenting!! - Bhavana

Line Of Discipline

Line Of Discipline One fine day, my friend Sneha came to me complaining about her inefficiency in inculcating discipline in her two kids. Having her parent in laws is one major reason as they always interfere in between mother and kids, so children started taking advantage of this situation, so play accordingly. This is a typical scenario in joint families, but in most of cases, disciplining kids has become a tough task, even though theirs is nuclear families. Here are few steps, to instil discipline in children: * Try to fix time on a regular basis to do something fun with your child. *  Never ever disagree about discipline in front of the children. *  Never give an order, request, or command without being able to enforce it at the time. *  Agree on what behavior is desirable and not desirable; and also agree on how to respond to undesirable behavior. *  Make it very clear on what the child is to expect if he or she performs the undesirable behavior. Be specific on things which are deviating from the set norms. *  Once you have stated your position and the child attacks that position, do not keep defending yourself. Just restate the position once more and then stop responding to the attacks. *  Look for gradual changes in behavior. Don’t expect too much. Acknowledge when you see development in child’s behavior. * Most important point to be remembered is that, your behavior serves as a model for your children’s behavior. *  If, one of you is disciplining a child and the other enters the room, then also refraining from the argument in progress is must. *  Discipline won't come overnight; it requires constant effort with patience. If you understand this secret, your journey becomes easy. - Bhavana  

Other Side Of Expectations

Other Side Of Expectations   “If someone is feeling more heavy than they actually are, it could be due to the burden they are carrying based on xpectations. And of course, children are not exempted from this”- say experts. In an interview of Sachin Tendulkar after his hundredth ton, he had said that although he never played for milestones, the way that eluded him coupled with speculations and expectations of an entire nation got to him at some level (for I too am human, he said), so that when it eventually happened, the relief he felt was far greater than the excitement of the achievement. But why he alone? They are so many kids who are suffering from such baggage of expectations from parents and society. When a child starts taking his/her first meal mother tries to increase the quantity, variety of food and throws challenge on child in the name of increasing appetite. From there, it goes to their studies. When kids score 70% , then bar will be raised to 80% and it goes on up to cent percent. But in this process, parents put so much of pressure on kids, in result kids don't get to enjoy their journey towards success, just because of the burden they have of achieving the GOAL. Referring to our parenting patterns, I heard a guru saying “ don't break a child to create a child”. How true.. We always run behind an imaginary picture of child we have created for ourselves and forget to recognize or feel proud the way they actually are. Have you ever seen any child who scores 55% to 60% is asked to raise himself to 90%?? No. Right? This is just because, you know that you can't get the result from them in the way you want. In other words, children who perform, are forced to carry this baggage of expectations. Because, we have developed a belief system in such a way that, kids will perform when you put pressure on them. Of course, we have given beautiful names to this process for our convenience like coaching, training etc. But according to psychologists, kids who are underdogs(so called), are very lucky; they get to be very creative, they explore themselves in the way they want and widen their opportunities. This always brings out the best in children..And remember, no one will be remained underdog for long. When there are no expectations, no stress on their mind then they will raise for sure and sky will be limit. But if you want to raise the bar of your expectations, kids will undergo too much of stress to achieve that set target and will be disappointed a lot if they fail to deliver the results as expected. Nevertheless, you can make them upgrade, perform under pressure more and more in studies, co curricular activities or in jobs in future but when comes to relationships, you can't . If more is expected from people who do, then there is no saturation point for them. Bar of expectations will be raised higher and higher and it might become burden for them, eventually, that bond won't lasts for long...instead, try to be contended on what others can offer. Let them be your kids .. Learn to respect their capacity and limit your expectations. -Bhavana

Are you Ready

Are you Ready?? You remember those olden days when, we were busy in schooling, studies, coaching and exams? When we looked at people who were working by then, we used to look at them with lot admiration and envy at times, as they have no exam pressure above all have their own earnings.. We literally used to wait to become “big”. But, when we actually grew big, we want to go back to our golden olden days and want our childhood back. Cause, we now know that, this promotion of growing big has a responsibility attached to it. Indeed, every elevation in life, right from being a student, employee, becoming life partner to someone, entering in to parenthood and so on will bring a responsibility along with it. Among the stated above, promotion of a “parent” is little more challenging where in you have to not only up bring your child but have to construct next generation, which is a social responsibility as well. According to a recent survey, most of the couple are earning good, financially strong now, yet weak emotionally. When any couple can't handle their emotional ups and downs, will they be able to take up responsibility of a child? Answer is “yes” and “no”. As we all know that, there is no specific formula of raising kids. It differs from child to child. What works for your first child in the family, may not be workable for your fifth child; irrespective of your experience, concern here will be uniqueness of each kid. Are you ready for taking up such responsibility of understanding your child and raise them accordingly? An infant touching your life is an amazing experience. It calls for more celebrations, followed by so much of joy and happiness. This is only visible to the outside world, but where in actual package is different like, foregoing your sleep, physical and psychological stress and work pressures will become part of your routine. Are you still ready to accept this responsibility of parenting? If your answer is yes, then you have so many hospitals and counseling centers, who are creating awareness in would be parents and preparing them for child birth. But if any couple is not ready yet, due to various reasons, then never push them in to role of parents. Because, on this screen called life, we have to play so many roles and need to justify. When we are able to give our hundred percent then only its worth; perhaps, raising a child demands two hundred percent of yours. So, when you are ready to give this, your “bundle of joy”, actually brings happiness in your new elevated role of parents. When you aim for a promotion, remember that, it comes with greater and greater responsibility. Are you ready?? - Bhavana

Its All About Cultivation

  Its All About Cultivation..  “Parenting is a big challenging task in current scenario” is what most of the people feel. So much of research and development is happening on this subject and people are trying to understand parenting by using science and technology. However in olden days there was no specific formula for raising kids. There was no conscious act like parenting or no theory to follow. It used to happen in a very natural way. Now this situation is gone due to various changes and developments took place in the evolution of life. But if you observe keenly, parenting is so very similar like cultivation; its like farming. Nevertheless, its not only about, advanced irrigation system you have, hybrid seeds you scatter or timely used fertilizer ureas etc but its all about the soil you have prepared for cultivation. In parenting, the above said mechanism is similar like things you facilitate to your children and needs of them which you meet... But, the soil is nothing but the values you inculcate and environment you create and thought process you provoke in them. When we do this groundwork of parenting, farming happens automatically. Most important point to be remembered here is, during this cultivation process, one should only focus on harvesting and not on results. When you follow the process, your returns are assured.What are the values ? Ethics? Believes? If parents are stuck at this level, its an alarm, at which they need to stop for a while and find answers to themselves... As a parent what are the qualities we have and what are the expectations we have from children, and the aspirations we have for the next generation; when we have clarity on this, we are almost there in our achievement. Because, clarity is power. So when one is empowered with clarity of thought and ethics and values in heart, they are ready for cultivation which yields results of wonderful generation which can fill the whole world with happiness and peace. - Bhavana

When Parents Fight

When Parents Fight I came across a eight year old kid who will close his ears the moment he hears a loud voice. Initially I never paid attention on his act assuming that its no very natural, but over a period of time, I observed this boy becoming very panic whenever he comes across any two shouting and yelling at each other. when me and that little kid became friends, one day I asked him why can't he take it when anyone yells or shouts. To my surprise, he said his parents keep fighting at home by shouting at each other. That's the reason, he doesn't like when any two shout or yell. But, are we having any homes, where there are no fightings between parents? I don't think so. We all must have grown up in a very natural enviroespecting each other. When children witness this drama, disrespectful tone and lannment, where mom and dad used to disagree on so many things; however, impact of this on kids varies from one family to other. Couples may have great marriages and great understandings, they might be fighting and patching up later; however, for kids this so very complicated thing to understand the relationships. When two fight, unknowingly, they will be uttering words criticising each other or may use words which are disrguage used by parents bother them a lot. Couple maybe thinking that they fight for the moment and patch up later, but from children's point of view, it is their mother not respected by father and their father not respected by mother. This will create lot of insecurities in children when they grow big and they will have to pay for this in future too. According to psychologists, most of the adults who have broken marriages due to their behaviour patterns is because, they carry emotional baggage from their childhood. When, kids grow up in an environment where marriage is nothing but contempt and disregard between two, this can make them be uncertain and develop lack of confidence in people around or even with their intimates. So, one small fight between parents influences a child to form opinion about marriage and relationships. One small fight between wife and husband will leave a child with lack of self confidence and eventually their own life will be in trouble. We are not saying that wife and husband have to stop fighting; you will be definitely having issues where you need to raise your voice; but be equally honest and aggressive when you have to extend appreciation to your spouse for the qualities he/she has. Raise your voice when you don't like things your wife/husband does, but also speak big, when you have a chance to praise her/his qualities. When you make so, your kid will take your fights subjective. And your appreciation for each other helps your child to build trust and respect for others. When parents are more positive , that gives emotional stability to any child. Remember, parenting is all about creating “Emotional stability in children”. That's your responsibility too. - Bhavana

Good parenting

  Good parenting ?? “Good or Efficient Parenting” is a word which is the most talked about these days in many family gatherings. People also try and pass judgments on others if they are good parents or not. But the truth is there is no yard stick to measure the goodness of parenting as such. As we know every child is different and so is his/her parent. Every parent has his/her own way to handle their own child. So when we say Good parenting it doesn’t have rules and regulations, it just has some suggestions which can be maneuvered according to the child’s thought process. One such suggestion is don’t ever impose rules on a your child, just put in suggestions in front of them which will make them think, rather than to rebel. A rule will make them search ways and means to break it, where as a suggestion will make them think pros and cons of any issue. By doing this you are giving them a weapon called proper thinking which will be helpful throughout their life. Parents say that “a child cant think right at a young age hence these rules” But this will make the child dependent on parents for ever in their life. So start this from a very young age for Eg: like buying a toy, tell him/her what is good and what is bad in buying it and leave the decision to them and see… Do remember that you need to give them chances too. As they are young they are bound to make mistakes and take wrong decisions some times, and its perfectly ok. Let them learn from their mistakes and soon you will be able to see that the number of mistakes they do goes down gradually. Is it not better to have a thinking child than creating a rebellious one?? Think about it… - Bhavana

అబ్దుల్ కలాం అయినా ఓ అమ్మ కొడుకే

  అబ్దుల్ కలాం అయినా ఓ అమ్మ కొడుకే   అబ్దుల్ క‌లామ్ జీవిత చ‌రిత్ర‌ను త‌ర‌చి చూస్తే, త‌ల్లి ఆషియ‌మ్మ‌తో ఆయ‌న‌కు ఉన్న అనుబంధానికి క‌ళ్లు చెమ్మ‌గిల్లుతాయి. త‌న ఆత్మ‌క‌థ ప్రారంభంలోనే, త‌ల్లిని పాఠ‌కుల‌కు ప‌రిచ‌యం చేస్తారు క‌లాం. పేద‌రికంలో మ‌గ్గుతున్న‌ప్ప‌టికీ, త‌న త‌ల్లి ఇంటికి వ‌చ్చిన అతిథుల భోజ‌న మ‌ర్యాద‌ల‌కి ఏమాత్రం లోటురాకుండే చూసేద‌ని చెబుతారు. బ‌హ‌దూర్ అనే గొప్ప బిరుదు సాధించిన వంశంలోంచి త‌న త‌ల్లి వ‌చ్చింద‌ని ఒకింత గ‌ర్వ‌ప‌డ‌తారు. త‌న తండ్రి నుంచి క్ర‌మ‌శిక్ష‌ణ‌, నిబ‌ద్ధ‌త నేర్చుకున్న‌ప్ప‌టికీ... మంచిత‌నం, జాలి, క‌రుణ లాంటి స‌ద్గుణాలు త‌న త‌ల్లి నుంచే అల‌వడ్డాయంటారు. ఆమె నోటి నుంచి మ‌హ‌మ్మ‌ద్ ప్ర‌వ‌క్తకి చెందిన క‌థ‌ల‌తో పాటు రాముని వీర‌గాథ‌లు విన్న క‌లాం ప‌ర‌మ‌త స‌హ‌నాన్ని అల‌వ‌ర్చుకున్నారు.  ఆమె చెప్పిన క‌థ‌ల్లోని తాత్విక‌తా, విచ‌క్ష‌ణ‌లు జీవితంలో ఎన్నో స‌మ‌స్య‌ల‌ను నిబ్బ‌రంగా ప‌రిష్క‌రించేందుకు తోడ్ప‌డ్డాయి. ఆ రోజుల్లో రెండో ప్ర‌పంచ యుద్ధం జ‌రుగుతోంది. మ‌రోప‌క్క క‌లాం ఇంట్లోని ఆర్థిక ప‌రిస్థ‌తులు బాగోలేవు... అయినా హైస్కూల్‌ చ‌దువుల కోసం రామ‌నాధ‌పురానికి చేరుకున్నాడు క‌లాం. చ‌దువుకోవాల‌ని మ‌న‌సులో ఎంతగా త‌ప‌న ఉన్నా... త‌న త‌ల్లినీ, ఆమె చేతి వంట‌నూ మ‌ర్చిపోలేక‌పోయేవాడు. ఎప్ప‌డు వీలు చిక్కుతుందా, ఎప్పుడు అమ్మ ఒడిలో వాలిపోయి ఆమె చేసే పిండివంట‌లు తిందామా అని ఉబ‌లాటప‌డిపోయేవాడ‌ట! క‌లాం తుంబా (కేర‌ళ‌)లో శాస్త్ర‌వేత్త‌గా విజ‌యాల సాధిస్తుండ‌గా ఆయ‌న తండ్రి చ‌నిపోయారు. అయినా క‌లాంతోపాటు తుంబాకు వెళ్ల‌కుండా, త‌న చివ‌రి శ్వాస వ‌ర‌కు రామేశ్వ‌రంలోనే ఉండేందుకు నిశ్చ‌యించుకున్నారు ఆషియ‌మ్మ‌. అన్న‌ట్లుగానే మ‌రికొద్ది రోజుల‌కి ఆమె చ‌నిపోయారు. ఆ విష‌యం తెలిసి ప‌రుగులెత్తుకుంటూ రామేశ్వ‌రాన్ని చేరుకున్నారు క‌లాం. త‌న తల్లి ఎడ‌బాటు క‌లాంకు భ‌రింప‌రానిద‌య్యింది. ఆ బాధ‌ని మ‌ర్చిపోయేందుకు, మ‌ర్నాడు మ‌సీదుకి వెళ్లారు. అక్క‌డ త‌న త‌ల్లితండ్రుల‌ గురించి ఆ భ‌గ‌వంతుని ప్రార్థిస్తుండ‌గా... `నేను వారికి నియ‌మించిన బాధ్య‌త‌ల‌ను వారు ఎంతో శ్ర‌ద్ధ‌తో, నిజాయితీతో, నిబ‌ద్ధ‌త‌తోనూ నిర్వ‌ర్తించి తిరిగి న‌న్ను చేరుకున్నారు. వాళ్లు ఇంత అద్భుత‌మైన విజ‌యాన్ని సాధించిన ఈ సంద‌ర్భంలో నువ్వు బాధ‌ప‌డుతున్నావెందుక‌ని?  నీ ముందున్న బాధ్య‌త‌ల‌ను చ‌క్క‌గా నిర్వ‌ర్తించి నా మ‌హిమ‌ను లోకానికి తెలియ‌చేయి` అన్న మాట‌లు వినిపించాయంటారు క‌లాం. వినిపించిన మాట‌లు భ్ర‌మ కావ‌చ్చునేమో కానీ వాటిలో వాస్త‌వం లేక‌పోలేదు క‌దా! త‌ల్లి ప్ర‌భావం క‌లాం మీద గాఢంగానే ఉన్న‌ట్లు తోస్తుంది. 2013లో హైద‌రాబాదులో చేసిన దుర్గాబాయ్ దేశ్‌ముఖ్ స్మార‌క ఉప‌న్యాసంలో `స్త్రీలు సాధికార‌త‌ని సాధించిన‌ప్ప‌డు కుటుంబ‌మూ, స‌మాజ‌మూ, దేశ‌మూ అభివృద్ధి చెందుతాయి. స్త్రీ సంతోషంగా ఉంటేనే, కుటుంబం సంతోషంగా ఉంటుంది. కుటుంబం సంతోషంగా ఉంటేనే స‌మాజ‌మూ, స‌మాజం సంతోషంగా ఉంటే రాష్ట్ర‌మూ, రాష్ట్రం సంతోషంగా ఉంటే దేశ‌మూ సుభిక్షంగా ఉంటుంది.`అని చెప్పారు. రాష్ట్ర‌ప‌తిగా ఉన్న కాలంలో కూడా క‌లాం, స్త్రీల‌కు సంబంధించి ఓ సాహ‌సోపేత‌మైన నిర్ణ‌యాన్ని తీసుకున్నారు. బెంగాల్‌కు చెందిన ధ‌నుంజ‌య్ ఛ‌టర్జీ అనే వ్య‌క్తి ఒక ఆడ‌పిల్ల‌ని అత్యాచారం చేసి చంపేశాడు. ఆ కేసులో అత‌నికి ఉన్న‌త న్యాయ‌స్థానం ఉరిశిక్ష‌ను ఖ‌రారు చేసింది. త‌న‌కు క్ష‌మాభిక్ష‌ను ప్ర‌సాదించ‌మ‌ని ధ‌నుంజ‌య్, క‌లాంను వేడుకున్నారు. సున్నిత మ‌న‌స్కుడైన క‌లాం, ఆ శిక్ష‌ను ర‌ద్దు చేస్తార‌నుకున్నారంతా! క‌నీసం ఆ ఉత్త‌ర్వును తాత్కాలికంగా నిలుపుద‌ల చేస్తార‌నుకున్నారు. కానీ ఆయ‌న నిర్ద్వంద్వంగా ఆ క్ష‌మాభిక్ష‌ను తిర‌స్క‌రించారు. ఎన్నో ఏళ్ల క్రిత‌మే త‌న త‌ల్లికి దూర‌మైన‌ప్ప‌టికీ, ఆమె అనురాగానికి దూరం కాలేదు క‌లాం. త‌న‌కు ప‌ద్మ‌భూష‌న్ వ‌చ్చింద‌న్న వార్త తెలియ‌గానే, త‌న గ‌దిని బిస్మిల్లాఖాన్ సంగీతంతో నింపివేశారు. ఆ సంగీతం త‌న‌ని వేరే లోకానికి తీసుకువెళ్లింద‌ని చెబుతారు క‌లాం! ఆ లోకంలో క‌లాం త‌ల్లిని హ‌త్తుకుని ఉన్నారు. క‌లాం తండ్రి త‌న మునివేళ్ల‌తో ప్రేమ‌గా క‌లాం జ‌త్తుని స్పృశిస్తున్నారు. క‌లాం గురువైన జ‌లాలుద్దీన్ ఈ క‌బురుని న‌లుగురితో పంచుకునేందుకు హ‌డావుడి ప‌డుతున్నాడు... దేశంలోని ప్ర‌జ‌లంతా జేజేలు ప‌లుకుతున్నారు.  క‌లాం ఊహించిన ఈ క‌ల ఇప్ప‌డు నిజ‌మైంది. స్వ‌ర్గ‌మ‌నేది ఉంటే అందులో అల‌సిసొల‌సిన అబ్దుల్ క‌లాం త‌న త‌ల్లిదండ్రుల చెంత సేద‌తీరుతూ ఉండి ఉంటారు. కాక‌పోతే తేడా అల్లా ఇప్ప‌డు దేశంలోని ప్ర‌జ‌లంతా బాధ‌లో మునిగి ఉన్నారు. -nirjara

Become Attractive

Become Attractive There were days where kids in the family used to be so scared of Father and their whole communication with him used to happen through Mother only. Later it changed to an extent, where Father was happy in giving little bit access to daughters as they get married and go to some other family; however Fathers maintained (May be they were asked to behave so) little distance with boys till the time they cross teenage. This could be due to the fear that, if you pamper your kid, that leads to indiscipline which may spoil the child. But was this formula working for the parents, especially dads? May be yes, may be no, only sometimes or only for few. This means, every child is different and unique so as your parenting skills. Parents need to upgrade themselves in terms of their abilities in upbringing children and this has to happen depending upon child’s psychology. For example, if elder child is responding to one parenting model it is not compulsory that this model is workable for the second kid as well. To be precise, “Parenting” is an art and one has to master it to win your child’s heart. They are so many techniques owned by people since ages and still lot of Research work is going on this; nevertheless, “Being friendly with your child” is the most tested and trusted method so far as it transformed the whole idea of Parenting. The kind of bond developed between parents and kids now, is the result of this change only. Creating a strong friendship with your child does wonders in your relationship than trying to be superior or boss to your child. Once, I heard very beautiful lines from a “ Sadguru” that, “Parents should never sit on a higher pedestal and tell the child what they should do. Rather, they should place themselves below the child so that it’s easy for them to talk”. In, most of the families, we see parents telling kids that they should respect mother and father. We also use various adjectives to address fathers but mothers are exempted from this to some extent. It so happen that, in few families, mothers are blamed if child, is not addressing their father in a respective way. But remember, respect is not something you seek from your child. Since parents are older or they have come to this planet few years early than their kids, they have no right to demand respect from child. Rather, parents must invest their time in loving their kids as much as possible and try to become child’s first priority, whenever kid wants to share any kind of information or experience he/she comes across. In current scenario, child has so many attractive things like TV, Internet, Friends, different life style and many more. Instead of stopping child from getting attracted to these things, parents should become a joyous, wonderful, enthusiastic and interesting human beings so that child won’t seek any company outside but gets attracted to their parents only. If parents genuinely want to bring up their children with values, then instead of striving for bringing change in child, parents should first transform in to a peaceful and loving persons. - Bhavana 

నాన్నకి పిల్లలకి అనుబంధం పెరగాలంటే

నాన్న పాత్ర మారిపోయింది..ఒకప్పుడు గంబీరంగా ..ఇంటి పెద్ద అనే పాత్రలో నిలబడిన నాన్న , ఈ రోజు అమ్మలా లాలించటం నుంచి స్నేహితుడుగా పక్కన నిలిచే దాక తన పాత్ర పోషణ ఎంతో మారిపోయింది. మారిన జీవన శైలి నాన్ ని అమ్మ పాత్రలోకి తెస్తే, అమ్మా, నాన్న పాత్రల సమన్వయంలో నాన్న కొంచె౦ ఇబ్బంది పడుతున్నట్టు అధ్యయనాలు చెబుతున్నాయి. అందుకు కారణం అమ్మలు అని కూడా గోషిస్తున్నాయి .    తను పిల్లలకి దగ్గరగా లేని సమయం లో పిల్లల ఆలనా పాలన భర్త కి అప్పచెప్పి నప్పుడు ఆ పనులు అతని వీలుగా చేయనివ్వకుండా ,  పిల్లలకి ప్రతి ఒక్కటి తను చేసి నట్టే , అతను కూడా చేయాలనీ, వాళ్ళని తను డీల్ చేసినట్టే చేయాలని కోరుకోవటం, అతనికి పదే పదే అదే చెప్పటం తో అటు తండ్రిగా పిల్లలతో కొంచం గట్టిగా ఉంటూనే, తల్లిగా మారి వారితో అనుబందం కొనసాగించే క్రమం లో వత్తిడి కి గురి అవుతున్నట్టు చెబుతున్నారు అద్యయన కర్తలు.   అందుకే అమ్మలకి ఒక సూచన చేస్తున్నారు. నాన్నలని , నాన్నలుగా వుండ నివ్వండి, మీరు చేసే పనులు చేసినా , అది వారి స్టైల్ లో వారు చేస్తే ..అమ్మకి , నాన్నకి వుండే తేడా పిల్లలు చక్కగా అర్ధం చేసుకుంటారు. లేదంటే పాత్ర పోషణలో నాన్న వత్తిడి ప్రభావం పిల్లల మీద కూడా పడే అవకాసం వుంది. అది తండ్రి, పిల్లల అనుబంధాన్ని ప్రబావితం చేస్తుంది. అంటున్నారు వారు.    అమ్మలూ ...నాన్న కి పిల్లలకి మద్య ఏ మాత్రం వెళ్ళకుండా , వారిని అలా వదిలేయటమే వారిమధ్య అనుబందం పెరగటానికి మీరు చేయవలసిన పని . అని ముక్త కంఠం తో చెబుతున్నారు అద్యయన కర్తలు. సో Happy Father's Day రోజున మీ శ్రీవారికి తండ్రిగా స్వేచ ని బహుమతి గా ఇచ్చేయండి. .......రమ

నిత్య నేర్పిన జీవిత పాఠం

నిత్య నేర్పిన జీవిత పాఠం   1) మొన్న మా పక్కింటి పాపాయి నుంచి నేనో మంచి విషయం నేర్చుకున్నానండి. ఏడేళ్ళు వుంటాయి 2వ తరగతి చదువుతోంది- వాళ్ళ క్లాసు వాళ్ళని పిక్నిక్ కి తీసుకువెళ్తున్నారని పదిరోజుల ముందు నుంచి అపార్ట్ మెంట్ అంతా తిరిగి అందరికి చెప్పింది. అరోజు తేసుకువెళ్ళటానికి కొత్త బ్యాగు,లంచ్ బాక్సు వంటివి వాళ్ళమ్మతో కొనిపించుకుంది. తీరా పిక్నిక్ ఒకరోజు ముందు తనకి విపరీతమైన జ్వరం. మర్నాటికి ఏమాత్రం తగ్గినా పంపిచేస్తానంది వాళ్ళ అమ్మ. కాని పాపం తగ్గలేదు. మర్నాడు ఉదయం 6 గంటలకి తను స్కూలు దగ్గరకి వెళ్ళాలి. వెళ్ళుతుందో, లేదో,తనకి ఎలా వుందో కనుక్కుందామని వాళ్ళంటికి వెళ్ళాను. అప్పటికే లేచి సోఫాలో కుర్చుని వుంది. ఇంకా జ్వరం తగ్గలేదు, నాకు చాలా బాదేసింది. పాపం ఎప్పటినుంచో సరదా పడుతోంది కదా అనిపించింది. 2)  మా పక్కింటి నిత్య వాళ్ళ అమ్మ కళ్ళల్లో అయితే కన్నీళ్ళు ఆగటం లేదు. ఎంత సరదా పడిందో, ఇప్పుడే రావాలా ఈ జ్వరం. లాస్ట్ ఇయర్ నేనే చిన్నదని పంపించలేదు. ఈ సంవత్సరం ఇలా అయ్యింది పాపం. అంటూ ఆమె కన్నీళ్ళు పెట్టుకోగానే ఆ సిసింద్రీ టక్కున లేచి వాళ్ళమ్మ మెడచుట్టూ చేతులు వేసి ఏమందో తెలుసా "అమ్మ నా ఫ్రెండ్స్ తో పిక్నిక్ కి వెళ్ళి ఎంజాయ్ చేయాలనుకన్నాను. కాని కుదరలేదు కదా ఈరోజు అమ్మతో పిక్నిక్ చేసుకుంటాను. ఏముంది అందులో. " నేనూ, వాళ్ళమ్మ ఒక్క నిమిషం అలా నిలబడిపోయాం. ఎక్కడ అది ఏడ్చి గోల చేస్తుందో అని నేనూ ఎంత భయపడ్డానో, అలాంటిది అంత తేలికగా తను అలా అనేసరికి భలే ఆశ్చర్యపోయాను. అనటమే కాదు తను అరోజుంతా వాళ్ళమ్మతో ఎంచక్కా ఎంజాయ్ చేసింది కూడా. 3) ఒకోసారి పిల్లలు మనకి జీవితపాటాలని నేర్పిస్తారు. తను కోరుకున్నది జరగకపోయినా తను ఆనందంగా ఉండగలనని చెప్పకనే చెప్పింది మా నిత్య. తను కొనుక్కున కొత్త బ్యాగులో బిస్కెట్లు, చాక్లెట్లు, చిప్స్ వంటివి పెట్టుకుని వచ్చి వాళ్ళమ్మని కూడా బాగా తయారవ్వమని వాళ్ళ బాల్కనీలో పాటలు పెట్టుకుని అక్కడే టిఫిన్, భోజనం చేసి వాళ్ళమ్మతో రకరకాల గేమ్స్ అడుకుందట సాయంత్రం దాకా.  పైగా ఫొటోలు కూడా తీయమందట, మర్నాడు వాళ్ళమ్మగారు ఈ విశేషాలన్ని చెబుతూ, నా కూతురుతో నాకు ఇది ఓ మంచి అనుభవం. ఎంత ఎంజాయ్ చేసానో చెప్పలేను. తన ప్రవర్తన చూసి గర్వపడుతున్నాను అని చెప్పరు. 4) ఎన్నోసార్లు మనం కోరుకున్నవి, కోరుకున్నట్టు జరగకపోతే ఎంతో మదనపడిపోతాం. వెంటనే చిరాకు, కోపం వచ్చేస్తాయి. ఎప్పుడూ ఇంతే అంటూ మన జీవితాన్ని, కాలాన్ని నిందిస్తాం. కాని పోనిలే కోరుకున్న విధంగా జరగ పోతేనేం, జరుగుతున్న దానిని ఆనందంగా స్వీకరిద్దాం అని ఆలోచించం. నిత్య ఇంట్లో ఉన్న సమయాన్ని ఏడుస్తూ గడపలేదు. తనుకున్న అవకాశాన్ని చక్కగా ఉపయోగించుకుంది. వాళ్ళమ్మతో కలసి ఓ రోజంతా హాయిగా గడపచ్చు అనుకుంది. అలాగే చేసింది కూడా ఆరోజు తన దృష్టిలో ఆనందంగా గడిపినట్టే. తను ముందు నుంచి కోరుకున్నట్టు కాకపోయినా సరే ఆరోజు ఓ మంచి జ్ఞాపకంగా మిగుల్చుకోగలిగింది. 5) మన జీవితపు ప్రయత్నంలో అన్ని అనుకున్నట్టు, మనం ఆశించినట్టు జరగవు ఒక్కోసారి. అంతమాత్రాన చిన్నబుచ్చుకుని, మనసుని కష్టపెట్టుకోనక్కర్లేదు. జరగని విషయాన్ని పదే పదే గుర్తుచేసుకుంటే  వేరే దారులు కనిపించవు ఎప్పటికి, సరే ఈ దారి పూర్తిగా మూసుకుపోయింది, మరి వేరే దారి ఉందేమో చూద్దాం అనుకుంటే తప్పకుండా వేరే దారి కనిపించక మానదు. మనం గట్టిగ కళ్ళుమూసుకుని దారులన్ని ముసుకుపోయాయినుకుంటే ఎప్పటికీ మూసుకునే వుంటాయి. మన అడుగుల వడిని అపే అడ్డంకి ఏదైనా ఎదురయితే మరింత ఉత్సహంగా వేరే దారి వైపు వడివడిగా అడుగులు వేయగలిగితే మనకి " జీవించటం" వచ్చినట్టే. -రమ

బోసినవ్వులే బలం

బోసినవ్వులే బలం 1) పసిపిల్లలు ఉన్న ఇంట్లో ఒకటే సందడిగా ఉంటుంది. పిల్లల అల్లరి సరే దానితో సమానంగా పెద్దలు  పిల్లలతో అడే అటలు, పాటలతో ఇల్లంతా సందడిగా ఉంటుంది. ఈ సందడి పిల్లలని ఉత్సాహపరచటమే కాదు వారి శారీరక, మానసిక అరోగ్యానికి ఎంతో అవసరమట కూడా. లల్లాయి పాటలు పాడుతూ పసిబిడ్డను కొద్దిగా అటు, ఇటు ఊపి చూడండి. వెంటనే అ పసి ముఖం మీద బోసినవ్వు మెరుస్తుంది. ఒకోసారి మన ఆటలకి నోరారా నవ్వుతారు. పక పకమని నవ్వేవారి నవ్వు చక్కటి ఆరోగ్యాన్ని అందిస్తుందట. అందుకే వీలయినంత ఎక్కువగా పిల్లల్ని ఆటపాటలతో మురిపించటం ఎంతో మంచిది అంటున్నారు, ఫ్లోరిడా అట్లాంటిక్ యూనివర్సిటీ పరిశోధకులు. 2) పసి పిల్లల్ని ఎత్తుకుని పైకి ఎగరేస్తూ ఆడటం, అలాగే ఒళ్లో కూర్చో పెట్టుకుని తారంగం తారంగం అంటూ ముందుకీ వెనక్కి ఊపుతూ ఆడించటం, వంటి వన్నీ పిల్లలకి కేవలం ఆటలగా సరదాగా అనిపిస్తాయి. కానీ, నిజానికి  బిడ్డల్ని అలా అటూ, ఇటూ ఊపుతుండటం వాళ్ళ ఎంతో లాభం ఉందని గుర్తించారు పరిశోధకులు. వీటివల్ల వారి మెదడులో గణనీయమైన పెరుగుదల ఉంటుందని గుర్తించారు కూడా. బిడ్డలకు సంగీతాన్ని వినిపిస్తూ ఇలా లయబద్ధంగా ఊపటం వల్ల వారి మెదడులో" సెన్సరీ వ్యవస్థ" చక్కగా బలపడుతోందని, దీనివల్ల నాడీకణాల మధ్య అనుసంధాయక సంబంధాలు అంటే న్యూరాల్ నెట్వర్క్స్ మెరుగై, మెదడు మరింత చురుగ్గా అభివృద్ధి చెందుతోందని పరిశోధకులు గుర్తించారు. 3) పసిపిల్లల్ని అడించేటప్పుడు అల్లి బిల్లి పాటలు పాడటం, అందుకు తగ్గట్టు లయాత్మకంగా ఊపటం అన్ని సమాజాలల్లోనూ, అన్ని సంస్కృతుల్లోనూ ఉంది. అలాగే లాలి పాటలు పాడుతూ ఒళ్లో వేసి ఊపుతూ జో కొట్టటం కూడా. వీటి ప్రభావం పిల్లల ఎదుగుదలపై ఎలా ఉంటుందన్న దాని మీద " ఫ్లోరిడా అట్లాంటిక్ యునివర్సిటీ " పరిశోధకులు ఇటీవల విస్తృతంగా పరిశోధనలు చేసారు, అ పరిశోధనల్లో తెలిసీ, తెలియక మనం ఆడించే ఈ ఆటల వల్ల పిల్లల మెదడుకి ఎంతో మేలు కులుగుతోందని తేలింది. 4)  చిట్టి పొట్టి గీతాలు, పాటలు పిల్లలకి చిన్నితనం నుంచే వినిపిస్తుండటం వల్ల వారిలో రకరకాల సామర్ధ్యాలు చురుకుగా అభివృద్ధి చెందటం గమనించారు. భాషాపరిజ్ఞానం, జ్ఞాపక శక్తీ వంటివే కాదు పంచేంద్రియాలు అంటే సెన్సస్ చురుకుగా తయారై మెదడు మరింత చురుకుగా వృద్ధి చెందుతుందని వీరు చెబుతున్నారు. మనం ఏదైనా అనుభూతి పొందుతున్నామంటే, దాని వెనుక ఏకకాలంలో రకరకాల జ్ఞానేంద్రియాలు పనిచేస్తున్నాయని అర్ధం. ఎదుగుదలలో భాగంగా పిల్లలకు ఈ భిన్నత్వం అలవాటు అయ్యేందుకు మన అటా- పాటా బాగా ఉపకరిస్తాయి అంటున్నారు ఈ పరిశోధన చేసిన " లుకోవిట్జ్". 5)  పిల్లల్ని ఒకచోట ఉంచి, రకరకాల బొమ్మల్ని చూపిస్తూ అడించిన దాని కన్నా, పిల్లల్ని ఒక బొమ్మగా ఆడించి , ఊపుతూ కదపటం, వారు కిలకిల నవ్వేలా చేయటం వంటివి తప్పకుండా వారి మెదడులోని నాడీకణాల మధ్య అనుసంధాయక సంబంధాలు మెరుగు పడటానికి ఉపయోగపడుతుందట. కాబట్టి తారంగం , తారంగం వంటి అటపాటలతో, లాలి పాటలతో లయబద్ధంగా పిల్లల్ని ఊపుతూ అడించటం ఎంతో మంచిది అంటున్నారు పరిశోధకులు. -రమ

మీది ఏ స్టైలో తెలుసుకోండి

మీది ఏ స్టైలో చూసుకోండి 1) పిల్లలతో మనం ప్రేమగా ఉన్నామా లేదా ? మన పేరెంటింగ్ స్టైల్ ఏంటి ? ఈ ప్రశ్నలకి ఎవరైనా సమాధానం చెబితే బావుంటుంది అనిపిస్తోంది కదా ! పోస్టర్ క్లైన్, జిమ్ఫే అనే ఇద్దరు చైల్డ్ సైకాలజిస్టులు ఈ విషయంపై పరిశోధన చేసి తల్లిదండ్రులు పిల్లలతో వ్యవహరించే తీరు బట్టి వారి పెరెంటింగ్ స్టైల్ నిర్ణయించటం ఎలాగో చెప్పారు. సో మన పేరెంటింగ్ స్టైల్ ఏంటో తెలుసుకుని, దాని పర్యవసానం ఏలా వుంటుందో గుర్తించి తీసుకోవాల్సిన జాగ్రతలు గురించి అలోచించి తీరాలట. అలా పోస్టర్ క్లైన్, జిమ్ఫే ఇద్దరూ, 3 రకాల పేరెంటింగ్ స్టైల్స్ ని  గురించి చెబుతున్నారు అవే డ్రిల్ సార్జంట్ పేరెంట్, హెలికాఫ్టర్ పేరంట్స్ , కోచింగ్ పేరంట్స్ పేర్లు వెరైటీగా ఉన్నాయి కదా ! 2)  డ్రిల్ సార్జంట్ పేరెంట్స్ పేరు వింటుంటే అర్ధమయి పోతోంది కదా! ఈ పేరంట్స్ పిల్లలతో కమాండింగ్ గా వ్యవహరిస్తారు. ఏం చెప్పినా అర్డర్ లా వుంటుంది. పిల్లల అల్లరి, వాళ్ళు చేసే చిన్న చిన్న పొరపాట్లుని వీళ్ళు సహించరు. చిన్నతనంలో కంట్రోల్ లో పెట్టకపొతే పిల్లలు పెద్దయ్యాక కంట్రోల్ కారని నమ్ముతారు వీళ్ళు. పిల్లలు చిన్న పొరపాటు చేసినా, పెద్ద పొరపాటు చేసినంత హంగామా చేస్తారు. పనిష్మెంట్లు, బెదిరింపులు, సహజంగా ఉంటాయి. ఈ పేరంట్స్ పెంపకంలో పిల్లలను బెదిరించో, బహుమతుల ఆశా చూపో దారిలో పెట్టాలని ప్రయత్నిస్తారు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే డ్రిల్ మాస్టర్లులా ఎప్పుడూ బెదిరించిన చూపులతో కఠినంగా వ్యవహరిస్తారు. నిజానికి ఈ పేరంట్స్ కి పిల్లలంటే  ప్రేమ లేక కాదు, కాని క్రమశిక్షణ పేరుతొ వీళ్ళు కాస్త కఠినంగా వ్యవహరిస్తారు. మరి ఇలాంటి తల్లిదండ్రుల పెంపకంలో పెరిగిన పిల్లలు ఎలా వుంటారు అంటే నిపుణల సమాధానం ఏంటో తెలుసా ? తిరగాబాడటానికి అలవాటు పడతారట పిల్లలు, ఎదురు చెప్పటం, అబద్ధాలు చెప్పటం, అతిగా భయపడటం, తనపై తనకి నమ్మకం లేకపోవటం వంటి లక్షణాలు పిల్లల్లో కనిపిస్తే పేరెంట్స్ తన ప్రవర్తన తీరు ఎలావుందో చెక్ చేసుకోవాలి. 3)   డ్రిల్ సార్జంట్ పేరంట్స్ ప్రవర్తన తీరు, పిల్లలపై దాని ప్రభావం గురించి చెప్పుకున్నం కదా,  రెండో రకం పేరంట్స్ ' హెలికాఫ్టర్ పేరంట్స్ '. వీళ్ళకి పిల్లలే లోకం, పిల్లల ప్రతీ అవసరాన్ని ముందుగా గుర్తించి తీర్చటానికి ప్రయత్నిస్తారు.  అంతే కాదు పిల్లలకి ఏం ఇబ్బంది కలగకూడదని భావించి ప్రతీ విషయంలో సలహాలు, సూచనలు ఇస్తుంటారు. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే పిల్లల్ని ప్రతినిమిషం వేలుపెట్టుకుని నడిపించటానికి ప్రయత్నిస్తారని చెప్పచ్చు.  ఈ హెలికాఫ్టర్ పేరెంట్స్ పిల్లలని అతిగా ప్రేమించటం, వాళ్ళే లోకంగా భావించటం, వాళ్ళని కళ్ళలో పెట్టుకుని చూడటం వీరి లక్షణాలు. ఈ తరహ పేరంట్స్ పెంపకంలో పెరిగిన పిల్లల్లో ఆత్మవిశ్వాసం పాళ్ళు కాస్త తక్కువే వుంటాయి అని చెప్పచ్చు. పైగా  ప్రతి విషయానికి ఆధారపడటం అలవాటయి పోతుంది వీళ్ళకి. కొత్త చాలెంజ్లని ధైర్యంగా ఎదుర్కోలేరు. సరైన నిర్ణయాలు తీసుకోవటం ఇబ్బందిగా వుంటుంది ఈ పిల్లలకి. 4)   పిల్లలని అతి క్రమశిక్షణతో పెంచటం, లేదా అతి గారాబం చేసి అన్ని తానై చూసుకోవటం ఈ రెండింటికి మధ్యస్థంగా పిల్లలతో వ్యవహరించే తీరులో ప్రేమ, గౌరవం, నమ్మకం చూపిస్తూ వారి వ్యక్తిత్వాన్ని గౌరవిస్తూ నేర్చుకుంటూ ఎదిగేలా పిల్లల్ని ప్రోత్సహించే పేరంట్స్ ని " కోచింగ్ పేరంట్స్" అంటారు. ఈ పేరంట్స్ పిల్లల నిర్ణయాన్ని గౌరవిస్తారు. పిల్లలకి ఆప్షన్స్ ,చాయిస్ ఇచ్చి నిర్ణయం పిల్లల మీదే  వదిలేస్తారు. పిల్లలు తీసుకునే నిర్ణయం ఏదైనా దాని నుంచి వచ్చే ఫలితాలకి పిల్లలు బాధ్యత వహించటం నేర్పుతారు. పిల్లలు ఎదుగుతూ నేర్చుకుంటారు, నేర్చుకుంటూ ఎదుగుతారు. వీరి పెంపకంలో పెరిగిన పిల్లలు  అత్మవిశ్వాసంతో, నిండైన వక్తిత్వంతో కనిపిస్తారు. ఆ పిల్లలని చూడగానే వాళ్ళ తల్లిదండ్రుల పెరంటింగ్ స్టైల్ ఏంటో ఇట్టే చెప్పెయ్యచ్చు. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే చరిత్ర సృష్టించే విజయాలు సాధించటం ఈ తరహా పేరంట్స్ పెంపకంలో పెరిగిన పిల్లలకి ఎంతో సులువు. 5)   మన పెరెంటిగ్ స్టైల్ ఎలా వుండాలో ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోనక్కర లేదు కదా ! మన పిల్లలు ఎలా పెరగాలో కోరుకునేటప్పుడు అందుకు మన ప్రవర్తన తీరు ఎలావుండాలో చూసుకోవాలి. అంటే ' ఫలితం' ఒకటి కోరుకుని ప్రయత్నం ఇంకోటి చేయకూడదు. మనం కమాండింగ్ గా వుంటూ పిల్లలు మనతో ప్రేమగా ఉండాలని కోరుకోవటం కరెక్టు కాదు. మన పిల్లలు మనపై ప్రతి విషయానికి ఆధారపడేలా చేస్తూ వారు అత్మవిశ్వాసంతో ఉండాలని కోరుకోకూడదు. అంటే పిల్లలు ఎలా ఎదగాలో వారి వ్యక్తిత్వం ఎలా వుండాలో కోరుకునేటప్పుడు మనల్ని మనం చెక్ చేసుకు తీరాలి, మనం నాటే విత్తు బట్టే మొక్క కాదంటారా ! -రమ

వాళ్ల ఫిర్యాదులు పట్టించుకోండి

వాళ్ల ఫిర్యాదులు పట్టించుకోండి 1)  పిల్లల విషయంలో తల్లిదండ్రులు ప్రతి చిన్నా అంశాన్ని ఎంతో సునిశితంగా గమనించాల్సి వుంటుంది. అ ఏముంది? మామూలే కదా అని పెద్దవాళ్ళుతీసిపారేసే విషయాలు పిల్లలకి పెద్ద సమస్యలుగా కనిపిస్తాయి. వాటిని పదే పదే చెబుతుంటారు దానికి పెద్దవాళ్ళు ఉరికే సతాయించకంటూ విసుక్కుంటారు. ఇలా ఓ రెండు మూడు సార్లు జరిగాక ఇక పిల్లలు తల్లిదండ్రులుతో ఏ విషయాలు చెప్పరు. ఇక్కడితో పెద్దవాళ్ళు సమస్య తీరిపోయింది. కాని మరి పిల్లలకో ! సమస్య ఇంకా పెద్దదయ్యింది. తనకి తానుగా దానిని ఎదుర్కోవాలి,  ఎలా ! ఈ ప్రశ్న పిల్లల వ్యక్తిత్వంపై రకరకాలుగా ప్రభావాన్ని చూచిస్తుందిట. కొంత మందిలో ధైర్యాన్ని, మొండితనాన్ని కలిగిస్తే, మరికొందరిలో అధైర్యాన్ని, భయన్ని కలిగిస్తుందిట. 2)  పిల్లలున్న ప్రతీ ఇంట్లో అమ్మలు సాధారణంగా ఎన్నో ఫిర్యాదులు వింటుంటారు. పక్కపిల్లాడు కొట్టాడనో, తన బెంచీలో కూర్చునే అబ్బాయి పుస్తకం చింపాడనో, స్నేహితులు తనని ఆడించటం లేదనో, లేదా క్లాసులో పిల్లలు తనని ఏడిపిస్తున్నారనో, ఇలా ఎన్నో రకాలుగా ఉంటాయి పిల్లల ఫిర్యాదులు. ఇవన్ని విన్నప్పుడు మీరెలా రియాక్ట్ అయ్యారో ఒకసారి గుర్తుచేసుకోండి. అ ఏముంది పిల్లలు, పిల్లలు చూసుకుంటారు. చిన్నతనంలో ఇవన్ని మామూలే అని కొట్టిపారేసి "ఊరికే అందరి మీద చాడీలు చెప్పకు" అని కొంతమంది తల్లిదండ్రులు పిల్లల మాటల్ని తేలికగా తీసుకుంటే, మరికొందరు ఇలా చెయ్యి, అలా చెయ్యి అంటూ ఎదురుతిరగమని పిల్లలకి చెబుతారు, మరికొందరు వాళ్ళే స్వయంగా రంగంలోకి దిగి ఏడ్పించే పిల్లలని బెదిరిస్తారు. ఈ రియాక్చన్స్ అన్ని మన స్థాయిలో, మనం తెసుకునే నిర్ణయాలు, కాని పిల్లల వైపు నుంచి ఆలోచిస్తే!  అసలు వాళ్ళా సమస్యకి పరిష్కారం ఏమనుకుంటున్నారు!  మన దగ్గర నుంచి వాళ్ళేం  ఆశిస్తున్నారు? వాళ్లకేం కావాలి? అని ఎవరైనా అడుగుతారా? 3) పిల్లల ప్రపంచంలో వాళ్లకుండే సమస్యల గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాం కదా. మొదట మనం చెప్పుకున్నట్టు. మనకి పిల్లలు చెప్పే సమస్యలు చాలా చిన్నవిగా, అసలు సమస్యలే కానట్టుగా కనిపిస్తాయి. కాని వాటిని ఎలా ఎదుర్కోవాలో, పక్కపిల్లాడు తనని ఏడిపిస్తుంటే,  అ ఉడుకుమోతు తనాన్ని ఎలా దాచుకోవాలో, తనని బెదిరించే పిల్లల నుంచి భయపడకుండా ఉండటం ఎలాగో వాళ్లకి తెలీదు. దాంతో ఆ ఒత్తిడంతా వారి వ్యక్తిత్వంపై పడుతుంది. వాళ్ళ ప్రవర్తనలో మార్పులు కనిపిస్తే, వయసుతో పాటు వచ్చే మార్పులనుకుని మనం తేలికగా తెసుకుంటాం. కాని వాళ్ళు  అ సమస్యలకి వాళ్లకి తోచినట్టుగా పరిష్కారాలు వెదుక్కునే తీరులో భాగమది అని గుర్తించం. అందుకే చైల్డ్ సైకాలజిస్టు 'డాక్టర్ పీటర్ హుక్'  ఓమాట చెబుతున్నారు, ప్రతీ రియాక్షన్ కి ముందు ఓ యాక్షన్ లాగా పిల్లల ప్రవర్తనలో వచ్చే ప్రతీ మార్పుకి ఓ కారణం వుంటుంది. అది గమనించాల్సిన భాద్యత తల్లిదండ్రులదే అంటారు ఈయన. 4)  మరి అసల పిల్లలు అలాంటి ఫిర్యాదులు చేసినపుడు తల్లిదండ్రులుగా మనం ఏంచేయాలి? ఈ ప్రశ్నకి సమాధానంగా చైల్డ్ సైకాలజిస్టులు ఏమంటున్నారంటే ముందు పిల్లలు చెప్పే ఏ విషయాన్ని అయినా కొట్టి పారెయ్యకూడదు వినాలి. మనం పిల్లలు చెప్పేవి వింటామన్న నమ్మకం కలగాలి వాళ్లకి, అది వాళ్లకి ధైర్యాన్ని ఇస్తుందిట. ఇక అతర్వాత ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం ? ఈ ప్రశ్న వాళ్ళనడగగానే వాళ్ళు రకరకాల సమాధానాలు చెబుతారు,  అప్పుడు ప్రశంతంగా వినాలి. అ తర్వాత ఈ సారికి ఇలా చేద్దాం అంటూ మనం ఏమనుకుంటున్నామో చెప్పాలి,  వినటానికి ఇదంతా సిల్లీగా అనిపించినా ' పెరంటింగ్'  అంటే ఇదే అంటున్నారు సైకాలజిస్టులు. -రమ

సమ్మర్ ని స్పెషల్ గా మారుద్దాం

సమ్మర్ ని స్పెషల్ గా మారుద్దాం 1) ఈ శెలవులు పిల్లలకి మంచి జ్ఞాపకంగా మిగిలి పోవటానికి, ఆ జ్ఞాపకాలు వచ్చే సంవత్సరమంత వాళ్ళని ఆనందంగా ఉంచేలా చేయటానికి ఏమేం చేయెచ్చో మనం చెప్పుకుంటూనే ఉన్నాం. ఈ రోజు పిల్లలతో తప్పకుండా చేయించి తీరాల్సిన మరో చిన్న పని గురించి చెప్పుకుందాం. కథలు పుస్తకాలూ చదివించి ఉంటారు కదా . అ కధలలోని ముఖ్యమైన విషయం లేదా పిల్లల్ని ఆకర్షించిన అంశం గురించి ఒక పుస్తకంలో రాయమనాలి. పెద్దగా అక్కర్లేదు ఒకటి రెండు లైన్లు అయినా చాలు. అలాగే అవే పాత్రలతో మరో కధ అల్లి రాయమనాలి. మొదట్లో పిల్లలు నాకు రాదంటూ తప్పించుకుంటారు. కాని మనమే కొన్ని సుచనలూ చేస్తూ, సహాయం చేస్తే వాళ్ళు రాయచ్చు. కనీసం కొత్త అలోచన చేస్తారు. 2) పిల్లలు చదివితే సరే కాని, లేకపోయినా కూడా పెద్దవాళ్ళు చదివి వినిపించి తీరాల్సిన పుస్తకాలు కొన్ని ఉన్నాయి. అవే జీవిత చరిత్రలు. పెద్ద పెద్ద గ్రంధాలు అక్కర్లేదు. పిల్లల కోసం వారికి అర్ధమయ్యేరీతిలో ఇప్పుడు చాలా పుస్తకాలు వస్తున్నాయి. మహాత్ముల జీవిత చరిత్రలు చదివాక అందులో వాళ్ళని ఆకర్షించిన విషయాలను ఓ పుస్తకంలో రాయమనలి.  మొత్తం చదివాక ఏ అంశం వాళ్ళని ప్రభావితం చేసిందో చూడాలి. దీనివల్ల పిల్లల గ్రాహణశక్తిని అంచనా వేయచ్చు. వాళ్ళు వ్యక్తిత్వంలోని మార్పలును ఇట్టే పసిగట్టచ్చు. మరో విషయం ఏంటంటే ఓ విషయం గురించి చదవటం, దానిని అర్ధం చేసుకోవటం, తిరిగి రాసి పెట్టుకోవటం ఇవన్ని కూడా అ విషయం పిల్లలు మనసుల్లో ముద్రించుకునేలా చేస్తాయి. గాంధీ గారి సత్యం పలకటం అన్న విషయం కావచ్చు, శివాజీ ధైర్యసాహసాలు కావచ్చు. రాజారామోహన్ సంఘసేవ కావచ్చు. చిన్నతనంలోనే పిల్లల మనస్సులో ముద్రించుకుంటే ఆ విషయాలని ప్రత్యేకంగా మనం మళ్ళి నేర్పించక్కర్లలేదు. అవి వారి వ్యక్తిత్వంలో భాగంగా మారి పోతాయి. అందుకు చరిత్రలో ఎన్నో ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. 3) పిల్లలు చిన్న చిన్న బొమ్మలు వేయిటం, వస్తువులు తయారు చేయటం వంటివి చేస్తారు, అవి గొప్పగా ఉన్నాయా లేవా అని కాదు. అవి పిల్లల్లోని సృజనాత్మకతకి అద్దం పడతాయి. అలా వాళ్ళు వేసిన బొమ్మలు, తయారుచేసిన బొమ్మలు, వస్తువులు లాంటివి అన్నింటిని కలిపి ఓ చిన్న ఎగ్జిబిషన్ లా ఏర్పాటు చేసి .హాలులో ప్రదర్శనకు పెట్టి, అపార్టుమెంటు వాళ్ళని, ఫ్రెండ్స్ ని పిలిస్తే అందరిలో తన ప్రతిభకి లభించే గుర్తింపు, పిల్లల్ని ఉత్సాహ పరుస్తుంది. అ ఉత్సాహం మరిన్ని విషయాలలో తను మనసుపెట్టి కష్టపడేలా చేస్తుంది. పిల్లల్లో కుదురు, ఏకాగ్రత, చేసే పని పట్ల ఇష్టం లాంటివి చెబితే వచ్చేవి కాదు. వాళ్ళ ప్రవర్తనలో ఓ భాగంగా అవి మారిపోవాలి. అందకు పైన చెప్పుకున్న విషయాల వంటివి సహాయపడతాయి. 4 పిల్లల్లో ఉహాశక్తికి పదును పెట్టే యాక్టివిటీస్ వారిని చురుకుగా ఉంచుతాయి. ఓ విషయాన్ని వినగానే గ్రహించి, తిరిగి దానికి ఓ రుపం ఇవ్వగలిగితే అది వారిలోని భాషానైపుణ్యాన్ని, భావవ్యక్తీకరణ నైపుణ్యానికి పదునుపెట్టినట్టే. ఉదాహరణకి ఆవు, పులి కథని పిల్లలకి చెప్పి అందులో ఆవు, పులి ,దూడ పాత్రలతో పిల్లలని ఓ చిన్న నాటికలా వేయమంటే .. వాళ్ళంతట వాళ్ళే సంభాషణలని ఉహించుకుని చెబుతారు. ఇది పిల్లలకి సరదాగా ఉంటుంది. నిజానికి అది వారిలోని ఉహాశక్తి పదునుపెట్టటమే. ఇలాగే వీర శివాజీ పాత్ర, సుభాష్ చంద్రబోస్ పాత్ర వంటివి కూడా చేయించవచ్చు. వారి గురించి చెప్పి చరిత్రలోని ఓ సంఘటనని పిల్లలకి వివరించి, ఆ సమయంలో ఆ వ్యక్తుల స్పందన ఎలా ఉంటుందో చెప్పమనాలి. ఏకపాత్రాభినయం అంటారు కదా. అదే ఇలా చేయటం వాల్ల పిల్లల్లోబిడియం కూడా పోతుంది. 5) ఇవన్నీ కూడా పిల్లలని ఉత్సాహంగా ఉంచేవే. ఆడుతూ, పాడుతూ పిల్లల వ్యక్తిత్వాన్ని రూపుదిద్దే చిన్న ప్రయత్నాలు. ఇంకా ఇటువంటివి ఎన్నో ఉండవచ్చు. ఆలోచిస్తే పిల్లల్ని కదిలిస్తే బోల్డన్ని అంశాలు కనిపిస్తాయి. కావాల్సిందల్లా అమ్మకి కాస్త తీరిక, ఓపిక అంతే ఏమంటారు. -రమ

మీ ఇంట్లోనే సమ్మర్ క్యాంప్

  మీ ఇంట్లోనే సమ్మర్ క్యాంప్ సమ్మర్ హాలిడేస్‌లో పిల్లల్ని ఎలా హ్యాండిల్ చేయాలి అన్నది అమ్మలకి పెద్ద ఛాలెంజ్. ఎండలు మండిపోతుంటే బయటకి వెళ్ళి ఆడతాం అంటారు.  లేదా అస్తమానం టీవీ చూస్తామంటారు... అంటూ కంప్లయింట్ చేసే అమ్మకి మంచి ఆప్షన్స్ తెలిస్తే బావుంటుంది కదా. మా అపార్ట్‌మెంట్‌లో 10 ఫ్లాట్స్ వున్నాయి. సో, సమ్మర్ రాగానే అన్ని ఫ్లాట్స్‌లోని పిల్లల్ని ఓచోట చేర్చి, వాల్ళని ఎలా ఎంగేజ్ చేయాలి? ఏమేమి నేర్పించాలి అన్నది ముందే నిర్ణయించేస్తారు. సో ఇక హాలిడేస్ మొదలవగానే మా అపార్ట్‌మెంట్‌లో హడావిడి మొదలవుతుంది. మా పై ఫ్లోర్లో అరుణ దగ్గర పిల్లల బుక్స్ మంచి కలెక్షన్ వుంది. సో, తను వాళ్ళ పిల్లల రూమ్‌లో రెండు రాక్‌లు పెట్టి దానినిండా ఆ పుస్తకాలు సర్దిపెడుతుంది. ఓ లైబ్రరీలా చేసి, పిల్లలు అక్కడకి వచ్చి రీడింగ్ టైమ్‌ని స్పెండ్ చేసేలా చూస్తారు అరుణ. అలాగే పిల్లలు కొన్ని బుక్స్ ఇళ్ళకి తీసుకెళ్ళవచ్చు. అలాగే అక్కడే స్టోరీ అవర్ అని పిల్లలు ఒక్కొక్కరు తాము చదివిన పుస్తకాల్లోని కథలని మిగతా పిల్లలకి చెప్పాలి. దాని వలన పిల్లలు తాము తెలుసుకున్న విషయాలని అంతే చక్కగా అందరితో చెప్పడం ఎలాగో నేర్చుకుంటారు. అలాగే పిల్లలందరూ కలసి ఓచోట చేరి ఆ పుస్తకాలలోని విషయాలపై చర్చించుకుంటారు. అలాగే వాళ్ళని స్వంతగా కథలు రాసేలా ప్రోత్సహిస్తారు. ఇక పిల్లలకి కొత్తకొత్త ప్రాంతాలు, సంస్కృతి సంప్రదాయాలని పరిచయం చేయడం మా థర్డ్ ఫ్లోర్‌లో శారద డ్యూటీ. ఆమె ఈ నెలరోజుల్లో పిల్లలతో రకరకాల  సంప్రదాయాలని ప్రతిబింబించేలా డ్రస్సు చేయించడం, ఫ్యాన్సీ డ్రస్ పోటీలు ఇవన్నీ మా శారదగారు ఎంతో ఇష్టంగా చేస్తారు. ఎవరికి వారు వాళ్ళవాళ్ళ పిల్లల్ని ఒక్కరినే హ్యాండిల్ చేయడానికి ఎంత సమయం, సహనం కావాలో మరికొంతమంది పిల్లల్ని కూడా కలిపి వాళ్ళందరినీ చూడటానికి అంతే  సమయం పడుతుంది. పైగా పిల్లలందరూ ఓచోట చేరితో వాళ్ళు చాలా ఎంజాయ్ చేస్తారు కూడా. మా ఫస్ట్ ఫ్లోర్లో వుండే అనిత పిల్లలందరికీ డ్రాయింగ్, కుట్లు, అల్లికలు నేర్పిస్తారు. వాళ్ళ అత్తగారు సాయంత్రం అవగానే పిల్లలందర్నీ ఓచోట చేర్చి వాళ్ళకి తెలుగు పద్యాలు, పాటలు, స్తోత్రాల వంటివి నేర్పిస్తారు. ఇక ఈ హాలిడేస్‌లో పిల్లలకి ప్రతిరోజూ ఓ పిక్నిక్కే. ఎందుకంటే ప్రతీరోజు మధ్యాహ్నం లంచ్ ఎవరో ఒకరింట్లో వుంటుంది. పిల్లలకి నచ్చిన ఐటమ్స్ చేసి అందరినీ కలిపి బఫే పెడితే కబుర్లు, ఆటపాటలతో హాయిగా బొజ్జనిండా తింటారు పిల్లలు. ఇక పిల్లల్ని బయటకి తీసుకువెళ్ళడం గురించి చెప్పాలంటే సాయంత్రం అవగానే పిల్లల్ని వాళ్ళ ఫాదర్స్ ఆఫీసు నుంచి రాగానే దగ్గర్లోని పార్క్‌కి తీసుకువెళతారు.  అలాగే ఆదవారాలలలో దగ్గర్లోని ప్లేసెస్‌కి పిక్నిక్- ఇలా ఈ నెలరోజులు ప్రతి పిల్లాడూ అపార్ట్‌మెంట్‌లోని మిగతా పిల్లలతోపాటు పెద్దవాళ్ళతో కూడా కలవటం, మాట్లాడటం చేస్తాడు. సో, సోషలైజేషన్ అలవాటయిపోతుంది వీళ్ళకి. అందరూ కలసినప్పుడు బాగా ఎంజాయ్ చేస్తారు కూడా. ముఖ్యంగా 24 గంటలూ పిల్లల్ని ఎంగేజ్ చేయాలన్న భయం వుండదు. ఎందుకంటే ఒకోరోజు ఒకరు. అలాగే రోజు మొత్తంలో ఒకో సమయంలో ఒకోరు పిల్లల బాధ్యత తీసుకుంటారు కాబట్టి మిగతావాళ్ళకి రెస్ట్ దొరుకుతుంది. పిల్లలకి ఈ హాలిడేస్ జాలీడేస్‌లా అనిపించాలన్నా, వాళ్ళు బాగా ఎంజాయ్ చేయాలన్నా, ఎన్నో లైఫ్ స్కిల్స్‌ని నేర్చుకోవాలన్నా ఇలా ఓ గ్రూప్‌గా చేరడం ఎంతో ముఖ్యం. సో, మీ ఇంట్లో పిల్లలకి మీరే ఓ సమ్మర్ క్యాంప్ ఏర్పాటు చేసుకోవచ్చు.. ఆలోచించండి.. -రమ