"అబ్బా - ఇదిగో - అక్కడేదో- నీక్కావల్సిన సీనొచ్చింది చూడు-" తన మీదున్న అవినాష్ చేతిని నెమ్మదిగా తీసేస్తూ అంది రోష్ణి.
ఎదురుగా తెరమీద...
ఓ నలుగురబ్బాయిలు, ఓ అమ్మాయిని భుజాలమీద వేసుకుని మోసుకెళ్తున్నారు, ఓ పదంతస్తుల భవనం పైకి తీసికెళ్ళారు. ఇద్దరు ఆ అమ్మాయి కదలకుండా పట్టుకున్నారు.
ఆ అమ్మాయి కెవ్ - కెవ్- కెవ్ న అరుస్తోంది.
"చెప్పాను కదా- ఇలాంటి సీన్లకోసమే- ఈ సినిమాకి నువ్వు నన్ను తీసుకొచ్చావ్- అవునా-"
తల పక్కకు తిప్పేసుకుని, అవినాష్ కళ్ళవేపు సూటిగా చూస్తూ అంది రోష్ణి.
"కాదు-" చెవిలో గొణిగాడు అవినాష్.
"మరి-" అదే స్థాయిలో గొణుగుతూ, వెక్కిరింతగా అంది రోష్ణి.
"నువ్వంటే - ఎంత ప్రేమో తెల్సా- రోష్ణి - ఇదిగో ఇటు చూడు-చీకట్లో అయినా-నా కనుగుడ్లలోకి చూడు-నీ రూపమే కన్పిస్తుంది. నా గుండెలమీద చెయేసి చూడు - ఆ లోన నరాలన్నీ నీ పేరునే జపిస్తున్నాయి. నేను కాలేజీకెందుకు సెలవు పెట్టేసానో తెల్సా-నీకు దూరంగా ఆ కొన్ని గంటలు కూడా నేను బతకలేను-" ఆమె చేతుల్ని పట్టుకొని అన్నాడు అవినాష్.
రోష్ణి జవాబేం చెప్పలేదు. ఆమె మౌనహృదయం లోపల అవినాష్ మాట ఒక్కటొక్కటీ ముద్రపడిపోతున్నాయి. అవినాష్ కి కావల్సింది అదే.
అటూ ఇటూ చూశాడు అవినాష్. అందరూ సినిమావేపే చూస్తున్నారు.
అదే సమయంలో-
తన రెండు చేతుల్నీ ఆమె భుజమ్మీద వేసి తనవేపు ఆమె తలని తిప్పుకుని-
ఆమె పెదాలమీద గట్టిగా - ముద్దుపెట్టుకున్నాడు.
"ఛీ- వదులబ్బా-" రోష్ణి మెల్లగా గొణిగింది.
ఆ పెదాలను ఇంకా వదల్లేదు అవినాష్.
గట్టిగా- ఇంకా కొరికేస్తున్నట్టుగా-
రోష్ణి బాధతో మూలుగుతోంది.
రెండు నిమిషాల తర్వాత ఆ పెదాల్ని వదిలాడు అవినాష్.
గాఢంగా ఓ నిశ్వాస వదిలి-
మళ్ళీ సినిమావేపు చూస్తోంది రోష్ణి.
తన పెదవులకు అంటిన లిప్ స్టిక్ ను తుడుచుకుంటూ-
"లిప్ స్టిక్ అంత మందంగా రాయకపోతే- ఏం" విసుక్కున్నాడు.
ఆ మాటకు మెల్లగా నవ్వింది రోష్ణి.
సరిగ్గా కూర్చుని తెరవేపు చూశాడు అవినాష్.
విశాలమైన సముద్రతీరం, సముద్రం ఒడ్డున జలకాలాడుతున్న ట్రైబెల్ లేడీ-
నగ్నంగా స్నానం చేస్తోందామె.
ఆమె నీళ్ళలో మునిగి పైకి లేస్తున్నపుడు ఆమె ఎద ఎగసి, ఎగసి పడుతోంది- ఆమెవేపే కోరికతో ఆబగా ప్రేక్షకులు చూస్తున్నారు.
అంతలో దూరంగా కొండమీద గుర్రమ్మీంచి ఒక వ్యక్తి.
బైనాక్లస్ అమర్చిన తుపాకీ లోంచి ఆమెను చూస్తూ- ఆమెను చంపడానికి 'ఎయిమ్' చేస్తున్నాడు.
ఆ గిరిజన అమ్మాయి నీళ్ళలోంచి లేచి ఒడ్డుకి వచ్చింది.
మొఖం సముద్రం వేపు పెట్టి నిలబడింది.
అదే సమయంలో-
అవినాష్ చెయ్యి రోష్ణి మీద పడింది. అక్కడ అతనికి రోష్ణి కట్టుకున్న సిల్కుచీర మెత్తగా తగిలింది.
"అబ్బా-వద్దు-" అంది రోష్ణి గోముగా.
అవినాష్ ఊరుకోలేదు- తన చేతి వేళ్ళను ఒకింత ముందుకి జరిపాడు.
"ఛీ-" అంటూ ఆ చేతిని తీసేసి "ఇలా-నాటీ పనులు చేస్తే- నే వెళ్ళిపోతాను-"
బెదిరించింది.
మళ్ళీ బుద్ధిమంతుడై పోయాడు. తెరమీద చూపు మరల్చాడు.
తెరమీద ఉన్న ఆ అమ్మాయికి అప్పటికప్పుడు పిస్టల్ ఎక్కడ దొరికిందో తెలీదు.
కొండమీద ఆ వ్యక్తిని చూసిన ఆ అమ్మాయి గబుక్కున నీళ్ళలోకి దూకేస్తూ-
అక్కడ నుంచి ఒకే ఒక క్షణంలో కొండమీదున్న వ్యక్తిని కాల్చేసింది.
ఆ వ్యక్తి పెద్ద కేక పెట్టుకుంటూ కిందపడిపోయాడు.
అప్పుడా అమ్మాయి చిరునవ్వు నవ్వుతూ, నీళ్ళలోంచి మళ్ళీ నడుచుకుంటూ-
ఒడ్డు కొచ్చింది.
అండర్ వేర్, బ్రాసరీ వేసుకుని, గౌను వేసుకుంది. అంతవరకూ ఆ అమ్మాయి తలమీదున్న విగ్ తీసేసింది.
ఆ గిరిజన యువతి హీరోయిన్... మారువేషం వేసిందన్న మాట...
ఆ అమ్మాయి విగ్ తీసేయగానే, హీరోయిన్ ఆ అమ్మాయి అని తెల్వగానే ప్రేక్షకులందరూ సంబరపడి చప్పట్లు కొట్టేశారు.
అవినాష్ కూడా చప్పట్లు కొడుతూ, ఆ చెయ్యిని పక్కకు జరిపి, గబుక్కున తన తల తెరవేపు తిప్పేసుకున్నాడు.
రోష్ణి కోపంగా చెయ్యి ఎత్తింది. అవినాష్ చెంపమీద కొట్టడానికి.
కానీ అదే సమయంలో హాల్లో ఒక్కసారి లైట్లు వెలిగాయి...
గాభరాగా చెయ్యి వెనక్కి తీసేసింది.
అయిదు నిమిషాల ఇంటర్ వెల్, ఆ తర్వాత మళ్ళీ సినిమా.
ఖాళీ కూల్ డ్రింక్ సీసాను పక్కకు పెడుతూ-
"ఇంకా నీక్కావల్సిన సీన్లు...ఎన్నుంటాయి." అంది రోష్ణి.
"నాక్కావల్సినవి ఒక్కటి కూడా ఇందులో లేదు..." చెప్పాడు.
"ఎందుకుంటాయి... పక్కన కూర్చున్న నన్ను చంపేస్తున్నావ్ కదా... మళ్ళీ సిన్మాలో సీన్లెందుకు... నీకు..."
మరో అరగంట తర్వాత ఇద్దరూ సినిమా హాల్లోంచి బయటికొచ్చారు.
