ఒకప్పుడు సినిమాలంటే ఇంటిల్లిపాది కూర్చుని ఆనందంగా చూసేవారు. ఇప్పుడు తల్లిదండ్రులు పిల్లలతో కలిసిచూడాలన్నా, తోబుట్టువులతో చూడాలన్నా ఆలోచించాల్సి వస్తున్న రోజులివి. అలా వుంటున్నాయి నేడు అధిక సినిమాలు. వీటికి తోడు సంఘంలో అన్ని వృత్తులపైన, వ్యక్తుల మీద చులకన భావం పెరిగిపోతోంది. తల్లిదండ్రులను కూడా సినిమాల్లో పేర్లతో పిలిపిస్తూ అదో కొత్తదనంగా చూపించే రోజులివి. సంఘంలో ఎంతో గౌరవప్రదమైన ఉపాధ్యాయ, అర్చక తదితరాలను సైతం హాస్యంపేరుతో వ్యంగ్యాన్ని జతచేసి సినిమాల్లో పాత్రలను రూపొందించడంతో వాటి ప్రభావం వల్ల యువతలో ఆయా వృత్తులలోని వ్యక్తులపై సైతం చులకనభావం నెలకొంది. తల్లిదండ్రులతో సమానమైన గౌరవాన్ని పొందే ఉపాధ్యాయ వృత్తికి సైతం ఆ జాఢ్యాన్ని అంటించి యువతను ఆకర్షించేందుకు, పలురకాల అసభ్య, అవమానకరరీతిలో పేర్లను పెడుతూ సినిమాలను తీయడం అన్నది ఎంతవరకు సమంజసమో ఆయా చిత్ర దర్శకనిర్మాతలు ఆలోచించాలి. అటువంటి సినిమాలు తయారుచేయడం, దానిపై ఆందోళనలు నేడు పరిపాటిగా మారిపోతోంది. నైతికవిలువలన్నది సినిమా తీసే వారికి ముఖ్యమన్నది పెద్దలమాట. సినిమాల్లో సంఘంలో గౌరవప్రదమైన వృత్తులను హాస్యంపేరుతో చులకనగా చూపించకుండా, అటువంటి హాస్యాన్ని సినిమాల్లో లేకుండా పరిశ్రమలోని పెద్దలు ఆలోచించాలని, ఆదాయమే ప్రధానమైన ధ్యేయంతో సినిమాలు నిర్మించవద్దని మంచిని కోరుకునే సగటు ప్రేక్షకుని విన్నపం.