తెలంగాణ కాంగ్రెస్ లో వరుసగా అనూమ్య పరిణామాలు చోటు చేసుకుంటున్నాయి. తెలంగాణ కేబినెట్ నుంచి కొండా సురేఖకు ఉద్వాసన తరువాత పార్టీలో పరిణామాలు వేగంగా మారుతున్నాయి. రాష్ట్ర కాంగ్రెస్ లో అంతర్గత విభేదాలు, నేతల మధ్య విభేదాలను పరిగణనలోనికి తీసుకుని పార్టీ హైకమాండ్ కీలక మార్పులకు తెరలేపింది.   తెలంగాణ కాంగ్రెస్ వ్యవహారాలపై ప్రత్యేక దృష్టి సారించిన హైకమాండ్  తెలంగాణ పీసీసీ,  జిల్లా కేడర్ మధ్య మరింత బలమైన సమన్వయాన్ని తీసుకొచ్చేందుకు  చర్యలకు ఉపక్రమించింది. అందులో భాగంగానే తెలంగాణ రాష్ట్రవ్యవహారాల ఇన్ చార్జిగా మీనాక్షి నటరాజన్ కు ఉద్వాసన పలకాలని నిర్ణయం తీసుకున్నట్లు పార్టీ వర్గాల ద్వారా విశ్వసనీయంగా తెలిసింది. ఆమె స్థానంలో  ఛత్తీస్‌గఢ్ మాజీ సీఎం, సీనియర్ నాయకుడు అయిన  భూపేష్ బగెల్‌ను నియమించనుందని తెలుస్తోంది.  ఇటీవలి కాలంలో రాష్ట్రంలో చోటుచేసుకున్న  రాజకీయ పరిణామాలు  ప్రభుత్వానికీ పార్టీకి మధ్య సమన్వయం లోపం ఉందన్న విషయాన్ని తేటతెల్లం చేసిన నేపథ్యంలో  కాంగ్రెస్ హైకమాండ్ మీనాక్షీ నటరాజన్ పై వేటు వేయాలని భావిస్తున్నట్లు చెబుతున్నారు.  రాహుల్ గాంధీ నేతృత్వంలోని జాతీయ నాయకత్వం రాష్ట్రంలో కాంగ్రెస్ వ్వవహారాలను చక్కదిద్దేందుకు భూపేష్ బగెల్‌ సమర్ధంగా పని చేయగలరని భావించి ఆ మేరకు నిర్ణయం తీసుకున్నట్లు చెబుతున్నారు.   పార్టీలో ఎలాంటి అసంతృప్తి, అసమ్మతికి తావు లేకుండా  కఠినమైన, సమర్థవంతమైన నిర్ణయాలు తీసుకోవాల్సిన అవసరం ఉందనీ, అందుకు భూపేష్ బగెల్‌ సరైన వ్యక్తి అని అధిష్ఠానం భావిస్తున్నట్లు చెబుతున్నారు.  ఇప్పటివరకు తెలంగాణ బాధ్యతలు నిర్వర్తించిన మీనాక్షీ నటరాజన్ ను తెలంగాణ రాష్ట్ర బాధ్యతల నుంచి తప్పించాలన్న నిర్ణయానికి పార్టీ హైకమాండ్ వచ్చిందని అంటున్నారు.  సంస్థాగతంగా పార్టీ  పటిష్ఠతకు ఢోకా లేకుండా  ఉండాలంటే  భూపేష్ బగెల్ వంటి  అగ్రనేత అవసరమని హైకమాండ్ భావిస్తోంది.   [Telangana Congress, Bhupesh Baghel, Meenakshi Natarajan, AICC In Charge, Rahul Gandhi, Congress Party, Telugu One]

If Radhakrishnan Were Our Teacher Today.. Every year on September 5, India celebrates Teachers' Day in memory of Dr. Sarvepalli Radhakrishnan. We remember his photographs. We remember his achievements. We send wishes to our teachers. But this year, I want to look at him differently. Instead of asking who Dr. Radhakrishnan was, I want to ask what he would teach us if he were our teacher today. Because the world he lived in and the world we live in are very different. But one question remains the same: What is the real purpose of education? We have educated people. But are we creating an educated society? Today, knowledge is everywhere. A student can access the world's greatest books, universities, lectures and information through a mobile phone. Artificial intelligence can answer questions in seconds. Technology can teach us almost anything. But having information is not the same as having wisdom. We may know how to use technology, but do we know how to use it responsibly? We may have excellent qualifications, but do we have character? We may know how to build successful careers, but do we know how to build a better society? Perhaps Radhakrishnan would remind us that education should not only change our income. It should change our thinking. If he walked into today's classroom.. Perhaps he wouldn't begin by asking students how many marks they scored. He might ask: “What have you learned that has made you a better human being?” Because marks can measure performance. Degrees can prove qualification. But neither automatically measures wisdom, empathy, courage or responsibility. A truly educated person should be able to think independently, question intelligently and respect another person's point of view. If he saw our relationship with technology.. I don't think he would tell us to reject technology. He would probably tell us to master it. Use the internet. Use artificial intelligence. Use every tool that can expand human potential. But never surrender your ability to think. Because a machine can give us an answer. Human beings still have to decide what is right. That distinction will become even more important as AI becomes a larger part of our lives. If he saw today's parents.. Perhaps he would ask us to redefine what we mean by success. We want our children to become doctors, engineers, entrepreneurs, scientists, administrators and leaders. Nothing wrong with that. But are we equally concerned about the kind of human beings they become? A child can achieve everything society considers successful - and still lack compassion. A child can win every competition - and still be unable to accept failure. A child can earn millions - and still not know how to contribute meaningfully to society. Education must prepare a child not only to earn a living, but to live responsibly. If he saw today's teachers.. Perhaps he would remind us that a teacher's influence goes far beyond the classroom. A teacher can create confidence in a child who has none. A teacher can discover talent that nobody else noticed. A teacher can change the direction of an entire life. That is why teaching is not simply a profession. It is nation-building at its earliest stage. The classroom of today can become the society of tomorrow. If he looked at India.. This is where his message becomes even more important. We often talk about building a developed India. We talk about world-class infrastructure. Modern cities. Advanced technology. Economic growth. Global leadership. All of these matter. But a truly developed nation cannot be created only with buildings, roads, technology and money. It needs developed citizens. Citizens who follow rules even when nobody is watching. Citizens who keep their surroundings clean. Citizens who respect women, workers and fellow citizens. Citizens who can disagree without hatred. Citizens who question leaders without destroying institutions. Citizens who understand that freedom also comes with responsibility. Perhaps this is where education has its greatest role. The India we build begins with the person we educate We often ask: “What kind of India do we want?” Perhaps we should first ask: “What kind of Indian are we creating?” Because a nation is ultimately a reflection of its people. If we want cleaner cities, we need responsible citizens. If we want honest institutions, we need people who value integrity. If we want innovative India, we need curious minds. If we want compassionate India, we need empathetic people. If we want strong leadership, we need educated citizens capable of thinking beyond themselves. And that transformation begins long before someone enters Parliament, a government office, a company or a laboratory. It begins in the classroom. Perhaps that is the real meaning of Teachers' Day Maybe Teachers' Day should not be only about remembering our teachers. It should also be about remembering what education is supposed to accomplish. Radhakrishnan rose from a teacher and philosopher to become one of the highest constitutional authorities in India. Yet his identity as a teacher remained central to his legacy. There is something profound in that. He reached the highest office. But he did not make power the centre of his identity. Knowledge was. Education was. Learning was. That is a lesson worth remembering. So today, instead of simply saying: “Happy Teachers' Day,” perhaps we should ask ourselves a more difficult question: Are we actually becoming the people our teachers wanted us to become? Are we thinking more deeply? Are we becoming more responsible? Are we using knowledge to help others? Are we raising children who will build a better India? Are we creating an education system that produces not just successful professionals, but responsible citizens? Because the real tribute to Dr. Sarvepalli Radhakrishnan is not remembering his birthday once a year. It is creating the kind of educated, thoughtful and responsible India that education was meant to build. And perhaps that is the question we should carry beyond September 5: If education is the foundation of a nation, then what kind of nation are we building through the education we give our children today? The future of India may not be decided only by what we teach our children. It will be decided by what our children become because of what we taught them.   Written by Sreekanth Damacharla Ideas for a Better India

ఏపీ అసెంబ్లీ స్పీకర్ అయ్యన్న పాత్రుడు రాజకీయాలకు గుడ్ బై చెప్పనున్నారు. ఈ విషయాన్ని ఆయనే స్వయంగా ప్రకటించారు. తాను పూర్తిగా రాజకీయాల నుంచి తప్పుకుంటున్నాననీ, వచ్చే ఎన్నికలలో పోటీ చేయననీ ఆయన చేసిన ప్రకటన పొలిటికల్ సర్కిల్స్ లో హాట్ టాపిక్ గా మారింది.  తెలుగుదేశం ఆవిర్భావం నుంచీ కూడా ప్రజా ప్రతినిథిగా, పొలిటికల్ లీడర్ గా సేవలందించిన అయ్యన్న పాత్రుడు హఠాత్తుగా రాజకీయాలకు రిటైర్మెంట్ అంటూ చేసిన ప్రకటన రాజకీయవర్గాలలో సంచలనం సృష్టించింది. పెరుగుతున్న వయస్సు కారణంగా శరీరం విశ్రాంతి కోరుతోందనీ, అందుకే ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నాననీ అయ్యన్న పాత్రుడు చెప్పారు. తన జన్మదినం సందర్భంగా నర్సీపట్నంలో జరిగిన ఒక కార్యక్రమంలో ఆయనీ విషయం చెప్పారు. నర్సీపట్నంలో నిర్వహించిన తన జన్మదిన వేడుకల సందర్భంగా ఆయన ఈ విషయాన్ని స్వయంగా పార్టీ శ్రేణులకు, ప్రజలకు తెలియజేశారు.  మూడు దశాబ్దాలుగా రాజకీయాల్లో క్రియాశీలకంగా వ్యవహరిస్తూ వస్తున్న అయ్యన్నపాత్రుడికి నర్సీపట్నం నియోజకవర్గంతో విడదీయరాని అనుబంధాన్ని ఉంది. ప్రతి ఏటా తన పుట్టినరోజు వేడుకలను నియోజకవర్గ ప్రజలు, అభిమానుల మధ్య జరుపుకునే ఆయన, ఈసారి తన రాజకీయ భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన కీలక ప్రకటన కూడా నర్సీపట్నంలోనే, అదీ తన పుట్టిన రోజు నాడే చేయడం విశేషం.  తన సుదీర్ఘ రాజకీయ ప్రయాణంలో ప్రజలు అందించిన మద్దతును ఈ సందర్భంగా ఆయన   గుర్తుచేసుకున్నారు. ప్రస్తుతం అసెంబ్లీ స్పీకర్‌గా బాధ్యతలు నిర్వర్తిస్తున్న ఆయన, తనకు రాజ్యాంగబద్ధంగా మిగిలి ఉన్న మిగతా మూడేళ్ల పదవీకాలాన్ని పూర్తిగా నియోజకవర్గ అభివృద్ధికి, ప్రజా సంక్షేమానికి అంకితం చేస్తానన్నారు.  ప్రజా సమస్యల పరిష్కారానికి, నియోజకవర్గ సమగ్ర ప్రగతికి ఈ సమయాన్ని పూర్తిగా వెచ్చిస్తానని తెలిపారు. సుదీర్ఘ ప్రజా జీవితం తర్వాత ఆయన విశ్రాంతి తీసుకోవాలనే నిర్ణయాన్ని పార్టీ నేతలు, శ్రేణులు గౌరవిస్తున్నాయి. నియోజకవర్గంలో ఆయన చేసిన సేవలు, అందించిన నాయకత్వం చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతాయని, ఆయన మార్గదర్శకత్వం ఎప్పుడూ పార్టీకి అందుబాటులో ఉంటుందని తెలుగుదేశం వర్గాలు అంటున్నాయి.   ప్రత్యక్ష రాజకీయాల నుంచి రిటైర్ అవ్వాలన్న అయ్యన్నపాత్రుడు తీసుకున్న నిర్ణయంతో  భవిష్యత్తులో నర్సీపట్నం నియోజకవర్గంలో తెలుగు దేశం పార్టీ బాధ్యతలను ఎవరు చేపడతారనే అంశంపై పార్టీ కేడర్‌లో చర్చ జరుగుతోంది. కాగా  రాజకీయాల నుంచి వైదొలగినప్పటకీ..  ప్రజలతో తన ఉన్న అనుబంధం ఎప్పటికీ చెక్కుచెదరదని అయ్యన్న ఈ సందర్భంగా చెప్పారు.    [Chintakayala Ayyanna Patrudu Announce retirement,  AP Assembly Speaker, Political Retirement, Narsipatnam News, Telugu Desam Party, Telugu One]

రాధాకృష్ణన్ ఈరోజు మనకు గురువుగా ఉంటే.. ప్రతి సంవత్సరం సెప్టెంబర్ 5 వస్తుంది. ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం. మనకు చదువు చెప్పిన గురువులను గుర్తు చేసుకుంటాం. వాళ్లతో దిగిన ఫొటోలు పెడతాం. శుభాకాంక్షలు చెబుతాం. ఒకరోజు గురువులను ప్రత్యేకంగా గౌరవిస్తాం. కానీ.. డా. సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్‌ను గుర్తు చేసుకోవడానికి ఇంతకంటే గొప్ప మార్గం ఇంకేదైనా ఉందా? ఈసారి ఆయన ఎవరు? ఆయన ఎక్కడ పుట్టారు? ఎక్కడ చదువుకున్నారు? ఎలాంటి పదవులు నిర్వహించారు? అనే విషయాలకంటే.. “రాధాకృష్ణన్ ఈరోజు మన తరగతి గదిలోకి వచ్చి మనకు గురువుగా నిలబడితే… మనతో ఏం మాట్లాడేవారు?” అనే ప్రశ్నను మనం వేసుకుందాం. ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం వెతికితే.. అది ఒక మనిషి గురించి తెలుసుకోవడం కాదు. మన విద్య గురించి.. మన పిల్లల గురించి.. మన సమాజం గురించి.. మన భారతదేశం గురించి ఆలోచించడం అవుతుంది. ఆయన మొదట ఏం అడిగేవారు? ఒక తరగతి గదిని ఊహించుకోండి. వందల మంది పిల్లలు. ఎవరి చేతిలో వాళ్ల పుస్తకాలు. ఎవరి మనసులో వాళ్ల కలలు. ఒకరు డాక్టర్ కావాలనుకుంటున్నారు. మరొకరు ఇంజనీర్. ఇంకొకరు శాస్త్రవేత్త. మరొకరు వ్యాపారవేత్త. ఇంకొకరు ప్రభుత్వ అధికారి. అందరూ తమ భవిష్యత్తు కోసం పరుగులు తీస్తున్నారు. అప్పుడు రాధాకృష్ణన్ ఆ పిల్లల ముందు నిలబడి ఒక ప్రశ్న అడిగితే? “ఎన్ని మార్కులు వచ్చాయి?” కాదేమో. బహుశా ఆయన అడిగేది - “మీరు చదువుతున్న చదువు.. మిమ్మల్ని ఎలాంటి మనిషిగా మారుస్తోంది?” అదే అసలు ప్రశ్న. ఎందుకంటే.. మార్కులు మన ప్రతిభను కొంతవరకు చూపించగలవు. డిగ్రీ మన అర్హతను చూపించగలదు. ఉద్యోగం మన సామర్థ్యాన్ని చూపించగలదు. కానీ.. మనిషిగా మన విలువను ఇవేవీ పూర్తిగా కొలవలేవు. మనకు సమాచారం పెరిగింది.. కానీ జ్ఞానం పెరిగిందా? రాధాకృష్ణన్ జీవించిన కాలంతో పోలిస్తే ఈరోజు ప్రపంచం పూర్తిగా మారిపోయింది. అప్పుడు ఒక మంచి పుస్తకం కోసం వెతకాలి. ఈరోజు మన చేతిలోనే ప్రపంచంలోని కోట్ల పుస్తకాల సమాచారం ఉంది. అప్పుడు ఒక విషయం తెలుసుకోవడానికి గురువును, గ్రంథాలయాన్ని ఆశ్రయించాలి. ఈరోజు ఒక ప్రశ్న అడిగితే క్షణాల్లో సమాధానం వస్తుంది. ఇప్పుడు Artificial Intelligence మనతో మాట్లాడుతోంది. ప్రపంచంలోని జ్ఞానం మన మొబైల్ స్క్రీన్‌లోకి వచ్చేసింది. కానీ.. సమాచారం పెరగడం అంటే జ్ఞానం పెరగడం కాదు. జ్ఞానం పెరగడం అంటే వివేకం పెరగాలి. వివేకం పెరగడం అంటే సరైనది - తప్పు గుర్తించే శక్తి పెరగాలి. అది పెరగడం అంటే మనిషిలో బాధ్యత పెరగాలి. అందుకే రాధాకృష్ణన్ ఈరోజు మనకు ఒక విషయం గుర్తుచేసేవారేమో - “చదువు మీ జీవితాన్ని మాత్రమే మార్చకూడదు… మీ ఆలోచనా విధానాన్ని మార్చాలి.” ఆయన ఈరోజు మన టెక్నాలజీని చూస్తే? బహుశా.. “టెక్నాలజీని వదిలేయండి” అని చెప్పరు. “AI ఉపయోగించకండి” అని కూడా చెప్పరు. అసలు ఆయన చెప్పేది దానికి పూర్తి విరుద్ధంగా ఉండొచ్చు. “టెక్నాలజీని ఉపయోగించండి. కానీ మీ ఆలోచించే శక్తిని దానికి అప్పగించకండి.” AI సమాధానం ఇవ్వగలదు. కానీ ఆ సమాధానం సరైనదా కాదా అని నిర్ణయించేది మనిషే. ఇంటర్నెట్ మనకు ప్రపంచాన్ని చూపించగలదు. కానీ ఆ ప్రపంచంలో మనం ఎలా జీవించాలో నేర్పించేది విలువలు. టెక్నాలజీ మన వేగాన్ని పెంచగలదు. కానీ.. మన దిశను నిర్ణయించేది మన ఆలోచన. ఇది రాబోయే తరానికి అత్యంత ముఖ్యమైన విద్య కావచ్చు. ఆయన ఈరోజు తల్లిదండ్రులను చూస్తే? మన పిల్లలు బాగా చదవాలి. మంచి మార్కులు తెచ్చుకోవాలి. మంచి కాలేజీలో చేరాలి. మంచి ఉద్యోగం సంపాదించాలి. మంచి స్థాయికి ఎదగాలి. ఇవన్నీ తల్లిదండ్రుల సహజమైన కలలు. కానీ ఒకసారి మనం మనల్ని మనమే అడగాలి. “మన పిల్లలు ఎంత విజయవంతం కావాలి?” అన్న ప్రశ్నతో పాటు.. “వాళ్లు ఎంత మంచి మనుషులుగా ఎదగాలి?” అనే ప్రశ్న కూడా మనకు ఉందా? ఒక పిల్లవాడు కోట్లు సంపాదించవచ్చు. కానీ పక్కనే ఆకలితో ఉన్న మనిషిని పట్టించుకోకపోతే? ఒక పిల్లవాడు ప్రపంచంలోనే గొప్ప ఉద్యోగం పొందవచ్చు. కానీ తన తల్లిదండ్రులను గౌరవించడం నేర్చుకోకపోతే? ఒక పిల్లవాడు ప్రతి పోటీలో గెలవవచ్చు. కానీ ఓటమిని తట్టుకోవడం నేర్చుకోకపోతే? అది పూర్తి విద్యేనా? ఆయన ఈరోజు ఒక గురువు ముందు నిలబడితే? బహుశా ఒక గురువుతో ఇలా చెప్పేవారు- మీరు ఒక సిలబస్‌ను మాత్రమే బోధించడం లేదు. మీరు ఒక తరాన్ని తయారు చేస్తున్నారు. ఒక పిల్లవాడిలో ఎవరికీ కనిపించని ప్రతిభను మీరు చూడవచ్చు. ఎవరూ నమ్మని ఒక విద్యార్థిని మీరు నమ్మవచ్చు. ఒక చిన్న ప్రోత్సాహం అతని జీవితాన్ని మార్చవచ్చు. “నువ్వు చేయగలవు” అని ఒక గురువు చెప్పిన మాట.. కొన్నిసార్లు ఒక విద్యార్థి జీవితంలో అతిపెద్ద మలుపు కావచ్చు. అందుకే గురువు ఉద్యోగం కాదు. గురువు ప్రభావం. ఆ ప్రభావం ఒక విద్యార్థి మీద మాత్రమే ఉండదు. ఆ విద్యార్థి కుటుంబంపై ఉంటుంది. ఆ కుటుంబం ద్వారా సమాజంపై ఉంటుంది. చివరికి.. ఒక దేశం మీద ఉంటుంది. మరి ఆయన భారతదేశాన్ని చూస్తే? ఇక్కడే రాధాకృష్ణన్ ఆలోచన మనకు మరింత అవసరం. మనం అభివృద్ధి చెందిన భారతదేశం కావాలని కోరుకుంటున్నాం. ప్రపంచ స్థాయి రహదారులు కావాలి. అత్యాధునిక నగరాలు కావాలి. అద్భుతమైన మౌలిక సదుపాయాలు కావాలి. అత్యున్నత సాంకేతికత కావాలి. ఆర్థికంగా ప్రపంచంలో అగ్రస్థానంలో ఉండాలి. భారతదేశం ప్రపంచానికి నాయకత్వం వహించాలి. ఇవన్నీ కావాలి. ఖచ్చితంగా కావాలి. కానీ.. ఒక దేశాన్ని కేవలం భవనాలతో అభివృద్ధి చేయలేం. రోడ్లతో మాత్రమే అభివృద్ధి చేయలేం. టెక్నాలజీతో మాత్రమే అభివృద్ధి చేయలేం. అభివృద్ధి చెందిన దేశానికి అభివృద్ధి చెందిన పౌరులు కావాలి. ఎవరూ చూడకపోయినా చెత్తను రోడ్డుపై వేయని పౌరుడు. ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ దగ్గర పోలీసులు లేకపోయినా నిబంధన పాటించే పౌరుడు. ఇతరుల హక్కులను గౌరవించే పౌరుడు. తనకు భిన్నంగా ఆలోచించే వ్యక్తిని ద్వేషించకుండా వినగలిగే పౌరుడు. ప్రశ్నించగలిగే పౌరుడు. బాధ్యత తీసుకోగలిగే పౌరుడు. దేశం గురించి మాట్లాడటమే కాకుండా.. దేశం కోసం తన వంతు చేయగలిగే పౌరుడు. అలాంటి పౌరులను తయారు చేయడమే నిజమైన విద్య అయితే? మన విద్యా వ్యవస్థ లక్ష్యం గురించి మనం మరోసారి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదా? మనం ఎలాంటి భారతదేశాన్ని నిర్మించాలనుకుంటున్నాం? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పే ముందు.. మనం ఇంకో ప్రశ్న అడగాలి. “మనం ఎలాంటి భారతీయుడిని తయారు చేస్తున్నాం?” ఎందుకంటే.. మంచి నగరం కావాలంటే మంచి పౌరుడు కావాలి. నిజాయితీగల వ్యవస్థ కావాలంటే నిజాయితీని విలువగా భావించే మనిషి కావాలి. ప్రపంచ స్థాయి ఆవిష్కరణలు కావాలంటే ప్రశ్నించే పిల్లలు కావాలి. సురక్షితమైన సమాజం కావాలంటే ఇతరులను గౌరవించే మనుషులు కావాలి. బలమైన నాయకత్వం కావాలంటే స్వతంత్రంగా ఆలోచించే పౌరులు కావాలి. అంటే.. భారతదేశం మార్పు పార్లమెంట్‌లో మొదలవ్వకపోవచ్చు. ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో మొదలవ్వకపోవచ్చు. ఒక పెద్ద కంపెనీలో కూడా మొదలవ్వకపోవచ్చు. అది.. ఒక చిన్న తరగతి గదిలో మొదలవుతుంది. ఒక గురువు మాటలో. ఒక విద్యార్థి ఆలోచనలో. ఒక తల్లిదండ్రి ఇచ్చే విలువలో. అదే రాధాకృష్ణన్‌కు నిజమైన నివాళి! సెప్టెంబర్ 5న ఆయనకు పూలు వేయడం మంచిదే. ఆయన ఫొటోకు నమస్కరించడం మంచిదే. ఆయనను గుర్తు చేసుకోవడం మంచిదే. కానీ.. ఆయన ఆలోచనలను మన జీవితంలోకి తీసుకురావడం ఇంకా గొప్ప నివాళి. చదువుకోవడం. ప్రశ్నించడం. ఆలోచించడం. భిన్నమైన అభిప్రాయాలను గౌరవించడం. జ్ఞానాన్ని బాధ్యతగా ఉపయోగించడం. తనకంటే పెద్ద సమాజం గురించి ఆలోచించడం. ఇవే విద్య మనలో పెంచాల్సిన లక్షణాలు. రాధాకృష్ణన్ ఒక ఉపాధ్యాయుడిగా ప్రారంభమై.. దేశ అత్యున్నత రాజ్యాంగ పదవుల్లో ఒకదానికి చేరుకున్నారు. కానీ ఆయన పేరును గుర్తు చేసుకున్నప్పుడు ముందుగా గుర్తుకు వచ్చేది ఒక పదమే - “గురువు.” అందులోనే ఒక గొప్ప సందేశం ఉంది. పదవి మనకు అధికారాన్ని ఇవ్వవచ్చు. డబ్బు మనకు సౌకర్యాన్ని ఇవ్వవచ్చు. పేరు మనకు గుర్తింపును ఇవ్వవచ్చు. కానీ.. జ్ఞానం మనకు దిశను ఇస్తుంది. విలువలు మనకు వ్యక్తిత్వాన్ని ఇస్తాయి. విద్య మన ద్వారా సమాజాన్ని మార్చగలదు. ఈరోజు మనం ఆయనను గుర్తు చేసుకోవాల్సిన అసలు కారణం.. అందుకే ఈరోజు నేను ఒక చిన్న ప్రశ్నతో ముగించాలనుకుంటున్నాను. “మన గురువులు మనలో చూసిన మనిషిగా మనం మారుతున్నామా?” మన చదువు మనల్ని మంచివారిగా మార్చుతోందా? మన జ్ఞానం మనల్ని వినయంగా మార్చుతోందా? మన విజయం మనలో బాధ్యత పెంచుతోందా? మన పిల్లలకు మనం కేవలం భవిష్యత్తు ఉద్యోగాలను చూపిస్తున్నామా? లేక.. భవిష్యత్తు భారతదేశాన్ని నిర్మించే బాధ్యతను కూడా నేర్పిస్తున్నామా? ఎందుకంటే.. దేశ భవిష్యత్తు కేవలం మనం పిల్లలకు ఏం నేర్పుతున్నామన్నదానిపై ఆధారపడదు. మనం నేర్పిన దాని వల్ల వాళ్లు ఎలాంటి మనుషులుగా మారుతున్నారన్నదానిపై ఆధారపడుతుంది. అదే బహుశా రాధాకృష్ణన్ మనకు ఈరోజు గురువుగా ఉంటే చెప్పే అతిపెద్ద పాఠం. *విద్యతో జీవితాన్ని మార్చడం గొప్ప విషయం. విద్యతో మనిషిని మార్చడం ఇంకా గొప్ప విషయం. విద్యతో ఒక దేశాన్ని మార్చడం.. అదే అసలు లక్ష్యం.* — Sreekanth Damacharla ఆలోచనలు • సమాజం • దేశ నిర్మాణం