సమాజంలో ఎక్కడైనా ఒక దారుణమైన నేరం జరిగితే చాలు.. వెంటనే సినిమాలపై విమర్శలు మొదలవుతున్నాయి. ముఖ్యంగా హింసాత్మక సన్నివేశాలు ఉన్న సినిమాల వల్లే యువత పెడదారి పడుతోందని, నేరాలకు పాల్పడుతోందని కొందరు వాదిస్తున్నారు. తాజాగా రాప్తాడు ఘటన నేపథ్యంలో కూడా 'యానిమల్' వంటి సినిమాల ప్రస్తావన తెరపైకి వచ్చింది. అయితే నిజంగానే సినిమాలు చూసే యువత నేరాలకు పాల్పడుతున్నారా? లేక దీని వెనుక మనం పట్టించుకోని మరికొన్ని సామాజిక కారణాలు ఉన్నాయా?

ఒక సినిమా చూసి ఒక వ్యక్తి నేరానికి పాల్పడ్డాడని చెప్పడం ఎంతవరకు కరెక్ట్? సినిమా ప్రభావం ఉండొచ్చేమో కానీ, అదే నేరానికి అసలు కారణమని చెప్పలేము. ఎందుకంటే ఒక వ్యక్తి ప్రవర్తనపై సినిమాలతో పాటు కుటుంబ నేపథ్యం, పెంపకం, స్నేహితుల ప్రభావం, సామాజిక పరిస్థితులు, వ్యక్తిగత మానసిక స్థితి వంటి ఎన్నో అంశాలు ప్రభావం చూపిస్తాయి.

ముఖ్యంగా నేటి జీవనశైలిలో కుటుంబ వ్యవస్థలో వస్తున్న మార్పులను కూడా ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. ఒకప్పుడు కుటుంబ సభ్యులంతా కలిసి భోజనం చేయడం, రోజంతా జరిగిన విషయాలను పంచుకోవడం, పిల్లల సమస్యలను తల్లిదండ్రులు తెలుసుకోవడం సహజంగా జరిగేవి. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితులు మారిపోయాయి. ఇంట్లో ఉన్నా ఎవరి ప్రపంచం వారిదే అన్నట్టుగా మారిపోయింది. పిల్లలు ఎక్కువ సమయం మొబైల్ ఫోన్లు, సోషల్ మీడియా, ఇంటర్నెట్‌కే కేటాయిస్తున్నారు.

అసలు పిల్లలు ఇంటర్నెట్‌లో ఏం చూస్తున్నారు? ఎలాంటి వ్యక్తులతో పరిచయాలు పెంచుకుంటున్నారు? ఎలాంటి కంటెంట్‌కు ప్రభావితమవుతున్నారు? అనే విషయాలను చాలామంది తల్లిదండ్రులు పట్టించుకోవడం లేదనే అభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. పిల్లలకు ఖరీదైన ఫోన్లు, సౌకర్యాలు అందించడం మాత్రమే పేరెంటింగ్ కాదు. వారి ఆలోచనలు, భావోద్వేగాలు, ప్రవర్తనను కూడా ఎప్పటికప్పుడు అర్థం చేసుకోవాలి.

ఇక రాప్తాడు వంటి ఘటనల నేపథ్యంలో మరో ముఖ్యమైన అంశం కూడా చర్చకు వస్తోంది. అదే ఎదుటివారి ఇష్టాన్ని గౌరవించలేకపోవడం. ఒకరు తమ ప్రేమను అంగీకరించకపోతే, తమతో మాట్లాడటానికి ఇష్టపడకపోతే దాన్ని సహించలేకపోవడం.. తిరస్కరణను అవమానంగా భావించి కక్ష సాధింపులకు దిగడం వంటి ధోరణులు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. ఎదుటివారు చెప్పే 'నో'ను గౌరవించడం కూడా ప్రతి ఒక్కరూ నేర్చుకోవాల్సిన ప్రాథమిక విషయం.

ఇక్కడే పిల్లలకు చిన్నప్పటి నుంచే పరస్పర గౌరవం, వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ, హద్దులు, సమ్మతి వంటి విలువలను నేర్పించాల్సిన అవసరం కనిపిస్తోంది. ప్రేమ పేరుతో ఎదుటివారిపై హక్కు సాధించాలనుకోవడం, తమ కోరిక నెరవేరలేదని వేధింపులకు దిగడం ఎంతమాత్రం సమర్థనీయం కాదు. మరోవైపు మద్యం, మత్తు పదార్థాల వినియోగం కూడా కొన్ని సందర్భాల్లో వ్యక్తుల ప్రవర్తనను ప్రభావితం చేయవచ్చు. 

ఇక సినిమాల విషయానికి వస్తే.. హింసను చూపించే ప్రతి సినిమా ప్రేక్షకులను నేరాల వైపు నడిపిస్తుందని చెప్పలేం. అదే సమయంలో తెరపై చూపించే హింసను కొందరు తప్పుగా అనుకరించే అవకాశం లేదని కూడా కొట్టిపారేయలేం. అందుకే సినిమా దర్శకులు, రచయితలకు కూడా సామాజిక బాధ్యత ఉంటుందనే చర్చ సహజమే. అయితే ఒక సినిమా చూసిన ప్రతి ఒక్కరూ అలాగే ప్రవర్తించరు. ప్రేక్షకుల వయసు, ఆలోచనా విధానం, కుటుంబ నేపథ్యం, వ్యక్తిగత పరిస్థితులను బట్టి సినిమా ప్రభావం మారుతుంది.

అందుకే రాప్తాడు ఘటన వంటి దారుణాలు జరిగినప్పుడు కేవలం 'యానిమల్' సినిమా పేరును ప్రస్తావించి చర్చను ముగించడం వల్ల అసలు సమస్యకు పరిష్కారం దొరకదు. నేరానికి పాల్పడిన వ్యక్తి నేపథ్యం, ఘటనకు దారితీసిన పరిస్థితులు, అందుబాటులో ఉన్న ఆధారాలు, సామాజిక కారణాలను లోతుగా పరిశీలించాలి. అదే సమయంలో బాధితులకు న్యాయం జరగడం, ఇలాంటి ఘటనలు మళ్లీ జరగకుండా నివారణ చర్యలు చేపట్టడం అత్యంత ముఖ్యం.

మొత్తానికి సినిమాల ప్రభావంపై చర్చ జరగాల్సిందే. కానీ ప్రతి నేరానికీ సినిమాలనే బాధ్యులను చేయడం ఎంతవరకు సమంజసం? పిల్లలతో మాట్లాడటానికి సమయం కేటాయించని కుటుంబాలు, ఎదుటివారి స్వేచ్ఛను గౌరవించడం నేర్పని సమాజం, డిజిటల్ ప్రపంచంలో పిల్లలు ఏం చూస్తున్నారో పట్టించుకోని తల్లిదండ్రులు కూడా ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. తెరపై హింసను తగ్గించడం ఒక్కటే పరిష్కారం కాదు.. మనుషుల్లో సహనం, బాధ్యత, పరస్పర గౌరవం పెరిగేలా చేయడం కూడా అంతే ముఖ్యం.

 

 

 

[Rapthadu Incident, Animal Movie Controversy, Cinema Influence On Youth, Youth Violence, Parenting Issues, Social Media Influence, Telugu News]