"ఏంటిలా జరిగింది" అడిగాడు ఉద్వేగాన్ని అనుచుకుంటూ, "మనకంటె ముందు ఆనందరావు వచ్చాడేమిటి "
"వచ్చి మనకి సమాధిని తవ్వేపని తప్పించాడు." నవ్వింది సూటిగా చూస్తూ "అవును వైదేయా! పోలీసులు నున్నా సాయంకాలంమే ఇంటరాగేషన్ ప్రారంభించారు. బహుశా రేపో ఎల్లుండో శవాన్ని అటాప్సీ కోసం తీస్తామనుకుంటారు. అందుకే శవాన్ని మాయంచేయాలని ఆనందరావువచ్చేడు మనకంటే ముందుగా "
"ఇప్పుడు మనమేం చేయాలి..." అడిగాడు ఎక్కువ సేపు ఇకఅక్కడే నిలబడే ధైర్యంలేనట్టు.
అ శవాన్ని మాయం చేయాలి "
"ఎలా...."
"ణీ నవల్లో ఎలా మాయంచేసారు ధనుంజయ ప్రత్యర్ధులు ?"
"సమీపంలోని ఓ చితిపై ఉంచి తగలబెట్టేశారు అది ఆ శావమే అన్న అనుమానం రాకుండా "
"అటుచూడు"
దూరంగా కర్రలు చితిలా పేర్చి ఉన్నాయి.
విభ్రమంగా రోషణి వేపు చూసాడు.
"వైదేయా .... అవసరమైన వాటిని నువ్వూహించనిరీతిలో ఇలా నేను సిద్ధం చేయిస్తుంటారు__ ఆశ్చర్యపోకు.... కమాన్ " సమాధికేసి నడిచింది.
మమాత్రం వేసినట్టుగా ఆమెను అనుసరించాడు.
శవంపైన ఉన్న మట్టిని తీస్తుంటే వైధేయ గుండెలు వేగంగా కొట్టుకోవడమేకాదు అడుర్గందానికి ఊపిరిరందనట్టు విలవిలలాదిపోయేడుకూడా.
"ఒకవేళ మధ్యలో ఆనందరావు వస్తే___
"అతనికి తోడుగా రోషణి లేదు వైదేయా, సాహాసం చేయడానికి"
"అసలు ఈ శవాన్ని మనం మాయం చేయకపోతే ___" అడిగాడు తేరుకుంటూ.
"కిరణే బహుశా ఆ పనికి వూనుకుంటాడు__"
మరో షాక్ .....
"అంటే __"
"ఆనందరావుని కాపాడాల్సిన బాధ్యతా కిరణ్ దేగా"
నుదురు చిట్లించి చూసేడు "ఎందుకని"
"ఎందుకంటే కిరణ్ అండదండలతోనే ఆనందరావు తను చేసిన హత్యను ఆత్మహత్యగా నిర్ధారించాగలిగేడు కాబట్టి"
"నిజమా!" నిశ్చేష్టుడయ్యాడు.
"అవునూ...... ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులుగా"
ఇవన్నీ నీకెలా తెలుసుకున్నట్లు ఉత్కంఠంతో మరేదో అడగబోతుంటే రోషణియే అంది "వైధీ___ ణీ నవల్లో నువ్వు సృష్టించిన పథకాన్ని ఇప్పుడు మనం అమలు పరచి కిరణ్ ణి సాధించబోతున్నాం"
"ఎలా" వైధేయ గొంతు వణికింది.
"వెయిట్ అండ్ సీ" నిర్లిప్తంగా నవ్వుతూ అతడివేపు చూసింది. ఆకాశంలో ఓ తీతువు అరిచింది.
వైధేయ ఒళ్ళు జలదరిస్తుంది.
మరో పదినిముషాల్లో......
శవాన్ని సమీపంలోని చితిపై ఉంచి విప్పటించారు......
దుర్గంధభూయిష్టంగా ఉన్న ఆ శవాన్ని తాకినా వైధేయకు వాంతయ్యేట్టుగా ఉంది.