సత్యమేవ జయతే

    సత్యం శివం సుందరం! ఈ
    జగమే దేవుని మందిరం
    మనస్సు కలిగిన మమత్వ మెరిగిన
    మానవులం మన మందరం                           ||సత్యం||

    సత్యముతో జగమంతా నిండెను
    సత్యములో జగదీశ్వరు డుండేను
    చంద్రార్కుల నడిపించు నూనృతం
    సత్యమేవ జయతే నానృతం        |                   |సత్యం||

    అణువణువున శివుడున్నాడు
    అందరిలో శివుడున్నాడు
    అందుకనే అన్యుల ద్వేషింపకు
    అప్రియభాషణములు భాషింపకు                        ||సత్యం||

    భగవంతుని సేవనం సుందరం
    పరమాత్ముని భావనం సుందరం
    పరమశివుని ఈ సృష్టి సుందరం
    ప్రకృతిలోని ప్రత్యణువు సుందరం                       ||సత్యం||

                                                           మనిషి!

    భగవంతుడు సృష్టించిన మనిషీ!
    పాపం చేస్తా వెందుకూ?
    చేతులు త్రిప్పీ నీతులు చెప్పీ
    గోతులు తీస్తా వెందుకూ?                             ||భగవంతుడు||

    కల్లా కపటము లెరుగని మొగ్గల
    గిల్లి తెంపుతా వెందుకూ ?
    నవ్వుతున్న చిన్నారి పువ్వులను
    నలిపి తుంపుతా వెందుకూ?                        ||భగవంతుడు||

    చక్కని చిలుకల పంజరమున నిడి
    రెక్కలు దూస్తావెందుకూ?
    "కో" యని నిద్దుర లేపే కోళ్ళను
    గొంతులు కోస్తా వెందుకూ?                          ||భగవంతుడు||

    చిగురాకుల నిరుపేద బ్రదుకులను
    చిదిపి చీల్చుతా వెందుకూ?
    పచ్చని విచ్చిన కాపురాలలో
    చిచ్చు రేపుతా వెందుకూ?                            ||భగవంతుడు||
    
    ఎల్లరు నడిచే రాదారులలో
    ముళ్ళు పరుస్తా వెందుకూ?
    చల్లని నీడల నిచ్చే చెట్లను
    పెళ్లగించుతా వెందుకూ?                                 ||భగవంతుడు||

    మొగము మాడ్చుకొని మూతి ముడుచుకొని
    సెగలు గ్రక్కుతా వెందుకూ?
    జగమంతా ఒకటే కుటుంబమని
    సాగిపొమ్ము మున్ముందుకూ                            ||భగవంతుడు||

                                అనామికా!

    అనామికా! అనామికా!
    ఐక్యం అయినా మిక-
    వగజెందకు అనామికా!
    దిగులెందుకు అనామికా!                                  ||అనామికా||

    అందమైన అనామికా ఇందువదన అనామికా
    బృందావన అనామికా నందనవన అనామికా
    అంగుష్టకు అనురాగం కనిష్టికకు కారుణ్యం
    అందమైన అనామికకు అఖండమగు అనందం           ||అనామికా||

    అంగుళులవి ఎన్నున్నా ఉంగరాలు నీకేలే
    శృంగారం నీకేలే బంగారం నీదేలే
    కనిష్టకను అధిష్టించి కాళిదాసు కూర్చుంటే
    అనామికను సనామికను ఒనర్చే భవభూతి సుకవి        ||అనామికా||

    ప్రణవంలోపల సర్వం ప్రతిఫలించి ఉన్నట్లే
    కరుణానికి నీ రూపం కళ్యాణీ! ప్రతిరూపం
    అఖిలగుణాలకు గమ్యం అన్నిటికంటే రమ్యం
    అఖిలసృష్టి పారమ్యం అనందమే అనామికా!                ||అనామికా||

                                                  పచ్చని ఆమని

    పచ్చని ఆమని వచ్చిందిలే - నవ
    బహుమతు లెన్నో తెచ్చిందిలే
    విచ్చీ విచ్చని విరులను రతి పు
    వ్విలుకానికి అందిచ్చిందిలే                            ||పచ్చని||

    విరహిణి కోపం తగ్గిందిలే - తన
    విభుని గుండెపై మొగ్గిందిలే
    ప్రేమమూర్తియై ప్రకృతికాంత తన
    స్వామి ముందు తల వొగ్గిందిలే                         ||పచ్చని||

    మల్లి పకపకా నవ్విందిలే - వన
    మెల్ల సుగంధం రివ్విందిలే
    చల్లని వెన్నెల కరాలతో జా
    బిల్లి వనలతల దువ్విందిలే                               ||పచ్చని||

    అదుగో మధుకర ఝుంకారం - ఆవు
    నదే స్మరధనుష్టంకారం
    మదకల ఖగకుల మృదుగళ రవ సం
    పద వనలక్ష్మీ కలంకారం                                   ||పచ్చని||

    
                                  బాలబాలికలం
    
    బాల బాలికలం - పసివాడని
    పూల మాలికలం
    ప్రగతిపధంలో పురోగమించే
    భారతభూమికి ఏలికలం                                ||బాల||

    సమ సమాజ సంస్థాపన కోసం
    జైత్రయాత్ర సాగిస్తాం
    నవసమాజ నిర్మాణం కోసం
    నగారాలు ఫెళఫెళ మ్రోగిస్తాం                           ||బాల||

    అనుభవజ్ఞులగు పెద్దల మాటలు
    వినయవినమ్రులమై వింటాం
    అనాధలగు బీదసాదలకు మే
    మండదండగా నిలుచుంటాం                             ||బాల||

    కాంతిని ఆహ్వానిస్తాం! సం
    క్రాంతికి స్వాగతమిస్తాం!
    శాంతి దేవతా మందిరమ్ముపై
    జయధ్వజం రెపరెపలాడిస్తాం                              ||బాల||

    
                                వచ్చిందమ్మా మధుమాసం

    వచ్చిందమ్మా ! వచ్చిందమ్మా!
    వచ్చిందమ్మా! మధుమాసం!
    తెచ్చిందమ్మా! తెచ్చిందమ్మా!
    పచ్చలహారం నీ కోసం!                                     ||వచ్చిందమ్మా||

    పలుగాకుల కేకలు మార్మోగే
    బలురక్కసి బాకులు చెలరేగే
    తెలుగుతోటలో విరిసిందమ్మా
    మధుర మధుర మాధవహాసం                              ||వచ్చిందమ్మా||

    నవరసాలములు కనులవిందుగా
        చివురించాయమ్మా!    
    యువకవి కోకిలములు తమగొంతులు
        సవరించాయమ్మా!
    రాగలహరి ప్రసరించాలమ్మా!
        తీగల మొగ్గలు తోదగాలమ్మా!
    జీవన సుమాలు విరియబూచి శ్రమ
        జీవుల బ్రతుకులు పండాలమ్మా!                           ||వచ్చిందమ్మా||
    
    చెల్లీ! రావమ్మా! ముద్దుల తల్లీ! రావమ్మా !
    మల్లీ! రావమ్మా! పువ్వుల పళ్ళెం తేవమ్మా!
    దోసిలి నిండా మల్లెలు మొల్లలు తీసుకురావమ్మా!
    జాజిపూలతో వసంతలక్ష్మికి స్వాగతమీవమ్మా!                  ||వచ్చిందమ్మా||

    
                             బుల్లి మరదలు
    
    నిద్రమంచం నుంచి లేవోయి!    
    పొద్దు పొడిచిం దదుగో బావొయీ!                     ||నిద్ర||

    ఏతాము త్రోక్కేటి రైతన్న గొంతులో
    స్వాతంత్ర్యగీతాలు జలజలా పారినవి                   ||నిద్ర||

    కటికచీకటి తెరలు గడచి ఖగబృందాలు
    కలకలధ్వనులతో గగనాని కెగసినవి                    ||నిద్ర||

    చంటిపిల్లవాణ్ణి చంకన్న ఎత్తుకొని
    బీద బాలెం తోకతే బిచ్చాని కొచ్చింది                     ||నిద్ర||

    నిరుపేద కర్షకుడు అరక కోటేరుసి
    బువ్వమూ టేత్తుకొని పొలము పోతున్నాడు            ||నిద్ర||

    మొలగుడ్డ నసిలేని ముసలిబాల య్యొకడు
    వాకిట్లో కూర్చొని కేకలేస్తున్నాడు                         ||నిద్ర||

    
                                 ప్రస్థానం
    
    స్వామీ! ఎక్కడికీ ప్రస్థానం
    ఏమిటి నీ గమ్యస్థానం                              ||ఎక్కడికీ||

    వన్నెల సింహాసనము త్యజించి
    కన్న తల్లిదండ్రుల వంచించి
    చిన్న కుమారుని నిద్దురముంచి
    శ్రీమతి ప్రేమవల్లికలు ద్రెంచి                          ||ఎక్కడికీ||

    వనవిహారములు త్యజించినావా
    నవవిహారములు సృజించుతావా
    జనముల మనముల సరసమొనర్చీ
    శాంతి సస్యములు పండించుతావా                    ||ఎక్కడికీ||

    క్రూరుల క్రౌర్యం శూరుల శౌర్యం
    చోరుల చౌర్యం శిరసు వంఛగా
    రాజరాజమణిమకుటరాజినీ
    రాజితాంఘ్రివై రావా దేవా                               ||ఎక్కడికీ||

    
                                   నా రాజు

    కన్నీళ్ళతో వెళ్ళుతున్నాడు నా రాజు
    ఎన్నాళ్ళకో తిరిగి ఇల్లు చేరే రోజు
    శోకమా! కనులెత్తి చూడనీవమ్మా!
    కోకిలా! గొంతెత్తి కూయబోకమ్మా!                       ||కన్నీళ్ళతో||

    పరమ సుకుమారాలు ప్రాణేశు పాదాలు
    ఒరుసుకొనునోయేమొ కరకు కంకరరాలు
    సరిక్రొత్త పచ్చికలు పరచుకో భూమీ
    సైరింపలేడు కష్టాలు నా స్వామి                         ||కన్నీళ్ళతో||

    కనుగందునో ప్రభుని కుసుమకోమలమూర్తి
    పసివాడునో విభుని మిసిమి చెక్కుల దీప్తి
    కాక చూపించకో లోకబాంధవుడా
    కనిపెట్టియుండుమో కమలబాంధవుడా                ||కన్నీళ్ళతో||

    అడవిలో నా రేడు అగచాట్లపాలౌనొ
    వడగాడ్పులో శోషవచ్చి పడిపోయేనో
    గగనాన మేఘడా కదలిరావయ్యా
    చల్లంగ పన్నీరు చల్లిపోవయ్యా                           ||కన్నీళ్ళతో||