"ఎస్!" శక్తిని కూడగట్టుకుంటూ అంది ప్రణయ. "మీకు ముందే తెలియపరచకపోవడంలో మేం తప్పుచేసి వుండొచ్చు కాని ఇది మాకు మేముగా తీసుకున్న నిర్ణయం"
"ఎవడిక్కావాలి మీ నిర్ణయం?" జీర్ణించుకోలేకపోతున్నాడు "నన్ను అడగాల్సిన పనిలేదా?"
ఇక నిగ్రహించుకోలేకపోయింది ప్రబంధ. ఒక చిన్న విషయానికి ఆదిత్య ఇంతగా ఆందోళనచెందటం ఆమెకు నచ్చలేదు. అదీ ప్రణయకు అనుకూలంగా.
"సారీ.... మీ ఒప్పందంతో నాకు సంబంధం లేదు"
"ఎందుకని?' ఉక్రోషంగా అడిగింది ప్రబంధ.
"పోటీలో పార్టిసిపేట్ చేయడం మీకు ముఖ్యం తప్ప మీ పక్కన కూర్చున్న వ్యక్తి కాదుగా?"
"అలా అని మీరనుకుంటే యు ఆర్ థరోలీ మిస్టేకెన్ మిస్ ప్రబంధా! ప్రణయ లేకుండా నేను పోటీకి అటెండ్ అయ్యే అవకాశం లేదు, వుండదు!"
పగిలిన మనసులో నుంచి క్రోధం నిప్పు సెగల్లా ఉబికి వస్తుంటే ప్రబంధ కళ్ళలో నీళ్ళు సుడులు తిరుగుతున్నాయి. అసలు ప్రణయ ముందు ఆదిత్య తననిలా కించపరచడాన్ని ఆమె భరించలేకపోతూంది. ఆదిత్యని కాదు, ప్రణయని హెచ్చరిస్తూ అంది ప్రబంధ.
"ఆదిత్య అనే ఓ మగాడు నీలో ఏ ఆకర్షణ చూసి నీ వెంట పడుతున్నా జోహార్లు ప్రణయా! పెదవి విప్పకుండా, బదులు చెప్పకుండా రేస్ లో ఓడి ఇంకా ఆదిత్యని నీ మనిషిగా నిరూపించుకోటానికి నువ్వు చేస్తున్న ప్రయత్నానికి అభినందించటం లేదు! మాటకి నువ్వు కట్టుబడనినాడు, నేనేమిటీ అన్నది ప్రాక్టికల్ గా తెలియచెప్పిగాని ఊరుకోనని హెచ్చరించి మరీ వెళుతున్నాను. గుర్తుంచుకో" వెళ్ళిపోయింది ప్రబంధ.
చాలాసేపటి నిశ్శబ్దం తరువాత అన్నాడు ఆదిత్య "ఎందుకు ప్రణయా ఎందుకిలాంటి నిర్ణయం తీసుకున్నారు?"
జవాబులేదు.
ఉద్విగ్నంగా తల పైకెత్తింది ప్రణయ. "తెలుసుకోవాలనిపించింది ఆదిత్యా! మీకు దగ్గర కావటానికి మా ఇద్దరిలో ఎవరు అర్హులో తేల్చుకోవాలనిపించింది"
ఉలిక్కిపడ్డాడు "ప్రణయా! కాని నేనేమిటో, నా అభిరుచేమిటో మీకు..."
"ఫర్ గెటిట్ మిస్టర్ ఆదిత్యా ఇక అప్రసక్తిని ఆపేయండి. మీతో కలిసి నేను పోటీకి రావడంలేదు. ఎస్! రోహిత్ విషయంలో ఏమాటకి కట్టుబడ్డానో ఇప్పుడు ప్రబంధ విషయంలోనూ అదేమాటకి కట్టుబడి వుండాలనుకుంటున్నాను."
ప్రణయ ఆదిత్యతో ఇక మాట్లాడేది లేనట్టు గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.
క్రోధం, ఉక్రోషం ముంచుకొస్తుంటే బయటికి నడవలేదు ఆదిత్య ప్రణయగదిలోకి వెళ్ళాడు నిగ్రహం కోల్పోయినట్టుగా.
కిటికీ దగ్గరే నిలబడి బయటికి చూస్తున్న ప్రణయ ఊహించలేదు. ఆదిత్య అంతపని చేయగలడని.
తానేం చేస్తున్నదీ ఆలోచించకుండా అమాంతం ప్రణయ భుజాలు పట్టుకుని తనవైపు తిప్పుకున్నాడు. "తప్పించుకోవడంకాదు. నా ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పు"
"ముందు నన్ను వదులు!"
ఇద్దరి మధ్యా అంతవరకూ వున్న అడ్డుగోడ పగిలి నేలకూలినట్టు ఏకవచనంతో సంబోధించుకున్నారు.
"ఏ అధికారముందని ఆ రోజు రోహిత్ కి ప్రతికూలంగా నన్ను రెచ్చగొట్టావు?" ఉద్విగ్నంగా అంటున్నాడు. "ఏ అధికారం వుందని నువ్వు నా మనిషివే అంటే ఆరోజు మౌనంగా ఊరుకున్నావు? ఏ అధికారం వుందని ప్రతిరోజూ అర్దరాత్రి దాకా నాతో ఒంటరిగా గడపటానికి ఇష్టపడ్డావు?"
రెచ్చిపోయింది ప్రణయ కూడా "గడిపింది స్నేహితురాలుగానే తప్ప నీ ప్రియురాలిగా కాదు. కలిసి బ్రతుకుదామని అనుకున్నామే తప్ప మనం కలిసేటంతగా హద్దులు దాటలేదు"
"అంటే ఇంతకాలం నేను అవకాశం తీసుకోకపోవటం నేను చేసిన తప్పంటావు! సభ్యతగల మగాడుగా నీ దగ్గర నేను ప్రవర్తించడం నా తప్పేనంటావు?"
"ఆదిత్యా!" ఎందుకో అతడిపైన పూర్తిగా ఆవేశపడలేకపోయింది. "నీలో అలాంటి సభ్యతే కొరవడితే ఎప్పుడో నీకు దూరంగా జరిగిపోయేదాన్ని ఎస్. నిజమే! నేను నిన్ను కావాలనుకుంటున్నాను. ఆదిలో నీ స్నేహం మాత్రమే కావాలనుకున్న నేను ఆ తర్వాత నీ పైన ప్రేమ పెంచుకున్న మాట యధార్ధమే కాని ఆ తర్వాత అర్ధమయింది నువ్వు నాలాగే ప్రబంధనీ ఇష్టపడుతున్నావని."
"నాన్సెన్స్!" ఈ అభియోగాన్ని భరించలేకపోయాడు. "ప్రబంధ నన్ను ఇష్టపడి నా దగ్గరకు రావడం ప్రారంభించింది తప్ప ఆమెకోసం నేను వెంపర్లాడలేదు."