Home » Bhakti Content » Enduku-Emiti » ఆదిశంకరాచార్యులు చెప్పిన ఆధ్యాత్మిక సత్యాలు.. !

ఆదిశంకరాచార్యులు చెప్పిన ఆధ్యాత్మిక సత్యాలు.. !

మానవ జీవితం ఎప్పుడూ ఒకే మార్గంలో సాగిపోదు. చిన్నతనంలో ఉన్న ఆలోచనలు యౌవనంలో మారుతాయి, అలాగే వ్యక్తి అంతర్గత పరిపక్వత పెరుగుతున్న కొద్దీ ప్రాపంచిక దృక్పథంలోనూ ఊహించని మార్పులు వస్తుంటాయి. మనిషి తన దైనందిన జీవితపు హడావుడి నుంచి బయటపడి, తన ఆత్మను వెతుక్కుంటూ దైవం వైపు అడుగులు వేయడం మొదలుపెట్టిన క్షణం నుంచే అతని ప్రయాణం పూర్తిగా భిన్నమైన దారిలో పయనిస్తుంది. ఈ క్రమంలో సమాజంలో అందరితో కలిసిమెలిసి తిరుగుతున్నప్పటికీ, చుట్టూ ఉన్న మనుషులు ఒక్కొక్కరుగా దూరమవుతున్న అనుభూతి కలుగుతుంది. ఇది ఎలాంటి బాధాకరమైన ఒంటరితనం కాదని, భౌతిక ప్రపంచపు బంధాలు తెగిపోయి చైతన్యం పరమాత్మ వైపు పరుగులు తీస్తున్న అద్భుతమైన పరిణామమని ఆదిశంకరాచార్యుల వారి అద్వైత వేదాంత బోధనలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. వాటి గురించి వివరంగా తెలుసుకుంటే..

మనుషులకు దూరం కావడం..

​ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ముందడుగు వేస్తున్నప్పుడు మనుషులకు మనం ఎందుకు దూరమవుతామో తెలిపే విశేషాలను తెలుసుకోవడం ఎంతో అవసరం. మనిషి తన అంతర్గత ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించినప్పటి నుంచి అతని ఆలోచనా విధానంలో పెను మార్పు వస్తుంది. సాధారణ జీవితం గడిపే మనుషులు నిరర్థకమైన పుకార్లు, ప్రాపంచిక విషయాలు, తాత్కాలిక సుఖాలు, చిన్న చిన్న ఈర్ష్యా ద్వేషాల గురించే ఎక్కువగా మాట్లాడుతుంటారు. కానీ పరమాత్మ వైపు అడుగులు వేసే సాధకుడి మనసు ఈ క్షణిక సుఖాలను దాటి ఉన్నతమైన ఆలోచనల వైపు ప్రయాణిస్తుంది. దీంతో ఇరువురి ఆలోచనలు, భావాలు వేరు వేరు దారుల్లో సాగుతాయి. ఫలితంగా వారి మధ్య మాటలు కలవడం, ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకోవడం కష్టమవుతుంది. ఇతరులు మాట్లాడే లౌకిక విషయాలు సాధకుడికి ఎలాంటి అర్థం లేని మాటల్లా, అనవసరమైన విషయాల్లా అనిపిస్తాయి. దాంతో సహజంగానే మాటలు తగ్గిపోయి దూరం పెరుగుతుంది.

అవసరం..

​ఈ ప్రపంచంలో మనం ఏర్పరచుకునే ప్రతి బంధం వెనుక ఏదో ఒక ఆశ, అవసరం లేదా మోహం దాగి ఉంటుంది. కానీ ఆత్మ పరమాత్మతో అనుసంధానం కావడం మొదలైనప్పుడు ఈ ప్రాపంచిక బంధాల వెనుక ఉన్న అసలు నిజాలు స్పష్టంగా వెలుగు చూస్తాయి. అవతలి వ్యక్తులు తమ అవసరాల కోసం మాత్రమే మనల్ని ఇష్టపడుతున్నారనే సత్యం బోధపడినప్పుడు, ఆ బంధాలపై ఉన్న అతి ప్రేమ క్రమంగా తగ్గిపోతుంది. ఈ మాయా తెర తొలగిపోయిన తరువాత ఆ బంధాలపై ఉండే మానసికమైన అంటిపెట్టుకునే తత్వం నశిస్తుంది.

గతజన్మ కర్మలు..

ఆధ్యాత్మికంగా ఎదుగుతున్న కొద్దీ పూర్వ జన్మల కర్మల బంధాలు కొన్ని నిర్దిష్టమైన వ్యక్తులతో వేగంగా తీరిపోతుంటాయి. ఆయా వ్యక్తులతో ఈ జన్మలో లేదా గత జన్మలలో ముడిపడి ఉన్న కర్మల గడువు ముగియగానే, వారు ఎలాంటి పెద్ద కారణం లేకుండానే జీవితం నుంచి శాశ్వతంగా దూరమైపోవడం జరుగుతుంది.​

ఇది కూడా చదవండి     బలము, బుద్దే కాదు.. జ్ఞానంలోనూ గొప్పవాడైన హనుమ..

చాలామంది ఒంటరిగా ఉండటానికి ఎంతో భయపడుతుంటారు. కానీ పరమాత్మ సన్నిధిని అనుభవించే వ్యక్తికి బయట ప్రపంచంలోని అరుపులు, కేకలు, అర్థం లేని జన సమూహాల కోలాహలం తీవ్రమైన విసుగును కలిగిస్తాయి. అతను ఒంటరిగా ఉండటానికి భయపడటం మానేసి, తన అంతరంగంలో దైవంతో గడిపే ఆనందాన్ని ఆస్వాదించడం ప్రారంభిస్తాడు. ఈ  ఏకాంతంలోని ప్రశాంతతను అనుభవించిన తరువాత, సమాజంలోని అనవసరమైన గొడవలు అతనికి భరించలేనివిగా మారుతాయి. దాంతో ఎవరూ బలవంతం చేయకుండానే అతను స్వయంగా ఆ కోలాహలానికి దూరంగా ఉండటానికి ఇష్టపడతాడు. అంతేకాకుండా ఇతరుల జీవితాల్లో జరిగే గొడవలు, అనవసరమైన వాదనలలో తలదూర్చడం మానేసి కేవలం ఒక సాక్షిలా, ప్రేక్షకుడిలా గమనించడం అలవాటు చేసుకుంటాడు.

అహంకారం..

​సమాజంలో చాలామంది తమ అహంకారం, గొప్పలు, ఆస్తుల గురించి గంటల తరబడి మాట్లాడుకుంటూ ఉంటారు. కానీ పరమాత్మ వైపు ప్రయాణించే సాధకుడిలో అహంకారం క్రమంగా కరిగిపోతుంది. అహంకారం తగ్గిన వ్యక్తికి ఇతరులు తమ గొప్పలు చెప్పుకుంటూ చేసే సంభాషణలను వినడం అస్సలు ఇష్టం ఉండదు. 

ఆధారపడటం..

మనుషులు ప్రేమ, గుర్తింపు, ఆదరణ కోసం ఇతరులపై మానసికంగా ఎక్కువగా ఆధారపడుతుంటారు. కానీ పరమాత్మ నుంచి లభించే అనంతమైన ప్రేమను అనుభవించిన వ్యక్తికి తన అంతరంగంలోనే సంపూర్ణ తృప్తి లభిస్తుంది. దాంతో ఇతరుల నుంచి ప్రశంసలు పొందాలనే అవసరం అతనికి పూర్తిగా తగ్గిపోతుంది.

అత్యంత పవిత్రమైన, ప్రశాంతమైన చైతన్యం ఉన్న వ్యక్తి దగ్గరగా ఉంటే సాధారణ లౌకిక మనుషులలో తెలియని ఒక అభద్రతా భావం కలుగుతుంది. ఎందుకంటే ఆ వ్యక్తి  యొక్క స్వచ్ఛమైన చూపు లేదా మౌనం ఒక అద్దంలా వారి లోపలి స్వార్థాన్ని వారికి తెలియజేస్తుంది. ఆ అంతర్గత అసౌకర్యాన్ని భరించలేక మనుషులే స్వయంగా దూరంగా తప్పుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు. మనిషి అంతర్గత ప్రయాణంలో ముందుకు వెళ్తున్న కొద్దీ వైరాగ్యం తీవ్రమవుతుంది.

ఇంతకుముందు ఆనందాన్ని ఇచ్చిన లౌకిక విషయాలు ఇప్పుడు పూర్తిగా చప్పగా, నిరర్థకంగా అనిపిస్తాయి. వంటకంలో ఉప్పు లేకపోతే ఎంత రుచిహీనంగా ఉంటుందో, ఈ లౌకిక ప్రపంచపు పరుగులాటలు కూడా అతనికి అలాగే కనిపిస్తాయి.

​సాధారణ మనుషులు తమ కుటుంబం, బంధువులు అనే తమచుట్టూ ఉన్న ఒక చిన్న ప్రపంచం లోనే  తమ ప్రేమను బంధించుకొని బ్రతుకుతుంటారు. కానీ పరమాత్మకు దగ్గరవుతున్న కొద్దీ సాధకుడి హృదయం సంకుచిత పరిధులను దాటి అనంతంగా విస్తరిస్తుంది. అతను సమస్త సృష్టిని తనలో ఒక భాగంగా చూడటం ప్రారంభిస్తాడు. ఈ ప్రయాణంలో అకస్మాత్తుగా ఎలాంటి లౌకిక కారణం లేకుండా కళ్ల నుంచి నీళ్లు రావడం, గుండె భారమైపోవడం జరుగుతుంది. ఇది జన్మ జన్మల నుంచి ఆత్మ పడిన వేదనకు, అజ్ఞానపు పొరలు తొలగిపోతున్నప్పుడు కలిగే  భావాలకు, అప్పటి వరకు ఉన్న మూర్ఖత్వం తొలగిపోతున్నప్పుడు కలిగే సంతోషానికి ప్రతీకగా నిలుస్తాయి.

​ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో అత్యంత తీవ్రమైన, భయపెట్టే దశ అంతర్గత శూన్యత. పాశ్చాత్య సంప్రదాయంలో దీనిని ఆత్మకు ఎదురయ్యే అంధకార రాత్రి అని పిలుస్తారు. ఈ దశలో పాత ప్రాపంచిక విషయాలపై ఆసక్తి పూర్తిగా తగ్గిపోతుంది, కానీ కొత్తగా ఎలాంటి  అనుభూతి ఇంకా పూర్తిగా కలగదు. ఈ రెండింటి మధ్య నలిగిపోతూ మనిషి తీవ్రమైన మానసిక క్షోభను అనుభవిస్తాడు. ఇది పాత అహంకారం కరిగిపోయి కొత్త దివ్య చైతన్యం జన్మించే ముందు ఎదురయ్యే ఒక అనివార్యమైన ప్రసవ వేదన వంటిది. ఈ క్షోభను దాటినవాడే అసలైన ఆత్మ సాక్షాత్కారాన్ని పొందుతాడు. 

గతం గురించి బాధపడటం, భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందడం మాని అనంతమైన వర్తమాన క్షణంలో జీవించడం ఇక్కడ అలవడుతుంది. చివరికి నేను అనే భావన పూర్తిగా నశించి, సమస్తాన్ని ఆ పరమశక్తి నడిపిస్తోందనే సత్యం అనుభవంలోకి వస్తుంది. కాబట్టి ఈ మార్పులను చూసి ఎప్పుడూ భయపడకూడదని, ఇది లౌకిక బంధాల నుంచి ఆత్మ పొందుతున్న నిజమైన స్వేచ్ఛ అని గుర్తించాలి.

పై విషయాలన్నీ ఆదిశంకరాచార్యులు చెప్పినవే..

                                                                                                                                                 *రూపశ్రీ.


మీకు నచ్చవచ్చు         అలంపూర్ జోగులాంబ.. ఈ అమ్మవారు ఎలా ఆవిర్బవించారు.!

                                       మంత్రాలయ రాఘవేంద్ర స్వామి ఆరాధనా రహస్యం..
                                             

google-ad-img