శోభన్ బాబు నటించిన ఈ శక్తివంతమైన సన్నివేశం జీవితంలోని నిష్ఠుర సత్యాలను, ఆత్మాభిమానం, ప్రతిభ మరియు మానవత్వపు విలువలను ఎంతో లోతుగా ఆవిష్కరిస్తుంది. కథానాయకుడు వేణు ఒక నిరుపేద కవి. మనసు నిండా భావాలు, కవిత్వ దాహం ఉన్నా, చేతిలో ఒక్క నయా పైసా కూడా లేని దారిద్ర్యం అతనిది. తన జీవిత ధ్యేయమైన పాటల ఫైల్ కోసం ఒక చోటికి వెళ్లినప్పుడు, కేవలం ఐదు రూపాయల అప్పు ఉందన్న కారణంతో అక్కడి యజమాని అతనిని తీవ్రంగా అవమానిస్తాడు. "చేతిలో చిల్లిగవ్వ లేదు కానీ, దర్జా కొంప ముంచుతోంది" అంటూ హేళన చేసి బయటకు గెంటివేస్తాడు. కానీ వేణు తన ఆత్మగౌరవాన్ని ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టలేదు. ఆకలి దప్పులను తట్టుకుంటూ, తన నిత్య అవసరాల కోసం కూలీ పని చేసేందుకు కూడా వెనుకాడడు. కష్టపడి సంపాదించిన డబ్బుతోనే తన గౌరవాన్ని నిలబెట్టుకోవాలని తపించే నిఖార్సైన వ్యక్తిత్వం అతనిది.
ఇదే క్రమంలో సమాజం చులకనగా చూసే ఒక వేశ్య వేణు వద్దకు వస్తుంది. మొదట్లో అతని పరిస్థితిని చూసి పరిహాసమాడినా, వేణులోని నిజాయితీ, సంస్కారం ఆమె మనసును కదిలిస్తాయి. సమాజంలో ప్రతి ఒక్కరూ తనను తక్కువ చేసి మాట్లాడుతుంటే, వేణు మాత్రం ఆమెను ఎంతో గౌరవంతో 'మీరు' అని పిలుస్తూ మర్యాద ఇస్తాడు. ఒక వేశ్యకు సమాజం ఇచ్చే వివక్షకు భిన్నంగా, వేణు చూపిన ఆ పవిత్రమైన గౌరవం ఆమెను కంటతడి పెట్టిస్తుంది. తాను చేసిన తప్పును తెలుసుకుని, వేణుకు ప్రేమగా భోజనం వడ్డిస్తుంది. దారిద్ర్యంలో ఉన్నా జాలి, దయ, సానుభూతి పేరుతో వచ్చే ఉచిత దానాలను వేణు నిరాకరిస్తాడు. ఆకలి కన్నా ఆత్మాభిమానమే గొప్పదని నమ్మే అతని తత్వం ఆ సన్నివేశంలో అద్భుతంగా ఆకట్టుకుంటుంది.
జీవితం ఎంత కష్టతరంగా సాగుతున్నా, కాలం ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు. ఒకరోజు పార్కులో వేణు తన పాత కాలేజీ స్నేహితురాలు పుష్పలతను కలిసే అవకాశం వస్తుంది. ఆ సమయంలో వేణు అత్యంత దీన స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, ఆమె అతనిని గుర్తుపట్టి కాలేజీ పూర్వ విద్యార్థుల సమ్మేళనానికి (Old Students Function) ఆహ్వానిస్తుంది. అక్కడికి వెళ్లిన వేణు, తన జీవచ్ఛవంలాంటి అవతారాన్ని పక్కనపెట్టి, వేదికపై నిలబడి తన స్వీయ కవితను గానం చేస్తాడు. "చేయిజారిన మణిపూస చెలియ నీవు..." అంటూ సాగే ఆ భావోద్వేగపూరిత పాట అక్కడున్న వారందరి హృదయాలను పిండేస్తుంది. వేణులోని అసలైన కవిత్వ పటవాన్ని, అతని హృదయ వేదనను ఆ పాట సమగ్రంగా ఆవిష్కరిస్తుంది.
ఆ సభలోనే ఉన్న 'సమత పబ్లికేషన్స్' ప్రొప్రైటర్ వేణు కవిత్వానికి ఎంతగానో ముగ్ధుడవుతాడు. వెంటనే తన విజిటింగ్ కార్డ్ ఇచ్చి, మరుసటి రోజు ఆఫీస్కు రమ్మని కోరతాడు. మరుసటి రోజు వేణు ఆ పబ్లికేషన్స్ ఆఫీస్కు వెళ్తాడు. అక్కడ వారి మధ్య జరిగే సంభాషణలో వేణు తన గత జ్ఞాపకాలను పంచుకుంటాడు. 1970 నుండి 1973 వరకు మూడేళ్ల పాటు కాలేజీలో బీఏ (BA) చదువుతూ, కాలేజీ మ్యాగజైన్కు ఎడిటర్గా సేవలు అందించిన విషయాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాడు. గతంలో 3 సంవత్సరాల పాటు ఎడిటర్గా పనిచేసిన అనుభవం, అతనికి ఉన్న కవితా పటవం చూసి ఆ పబ్లిషర్ ఎంతగానో ప్రభావితుడవుతాడు. వేణు రాసిన గేయాలను ప్రచురించడం సమయానుకూలంగా జరుగుతుందని చెబుతూనే, అతనికి తక్షణమే తన సంస్థలో ఉద్యోగాన్ని కల్పిస్తాడు. అలా ఐదు రూపాయల కోసం అవమానాలు ఎదుర్కొన్న ఒక పేద కవి, తన ప్రతిభ, సహనం, ఆత్మగౌరవంతో ఒక గొప్ప ఉద్యోగాన్ని సాధించి జీవితంలో ముందడుగు వేస్తాడు. ఈ సన్నివేశం ప్రతి ఒక్కరికీ ఆత్మవిశ్వాసాన్ని, శ్రమించాలనే తపనను నూరిపోస్తుంది. ఇలాంటి ఎమోషనల్ వీడియోల కోసం మా Teluguone youtube channelను Subscribe చేసుకోండి.





