దేశ ప్రగతి ప్రస్థానంపై ప్రత్యేక విశ్లేషణ

భారత రాజకీయ యవనికపై 2014 మే 16 ఒక చారిత్రాత్మక మైలురాయిగా నిలిచిపోయింది. నరేంద్ర మోదీ దేశ ప్రధానమంత్రిగా బాధ్యతలు స్వీకరించిన ఆ రోజును కొందరు రాజకీయ భావోద్వేగాలతో చూస్తూ నిజమైన స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన రోజుగా  అభివర్ణిస్తుంటారు. అయితే ఇటువంటి రాజకీయ నినాదాలను పక్కన పెట్టి..  కేవలం అఫీషియల్ డేటా,  పక్కా ఆధారాలను పరిశీలిస్తే ఒక కీలకమైన ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. 2004 నుండి 2014 వరకు సాగిన కాంగ్రెస్ నేతృత్వంలోని యూపీఏ దశాబ్ద కాలంతో పోలిస్తే,  2014 నుండి ఇప్పటివరకు అంటే 2026 వరకూ   మోదీ నేతృత్వంలోని ఎన్డీయే పాలన దేశ భవిష్యత్తును ఏ విధంగా మార్చింది? ఆర్థిక రంగం, సంక్షేమ పథకాలు, మౌలిక వసతులు, అంతర్జాతీయ సంబంధాల పరంగా చోటుచేసుకున్న  మార్పులను నిష్పాక్షికంగా విశ్లేషించడమే ఈ కథనం ముఖ్య ఉద్దేశం.  గత రెండు దశాబ్దాల కాలంలో దేశ ఆర్థిక వృద్ధి రేటు గమనాన్నిపరిశీలిస్తే రెండు ప్రభుత్వాల మధ్య స్పష్టమైన వైరుధ్యాలు కనిపిస్తాయి. మన్మోహన్ సింగ్ నేతృత్వంలోని యూపీఏ హయాంలో దేశ సగటు వాస్తవ జీడీపీ వృద్ధి రేటు దాదాపు 5.5 శాతం నుండి 6.8 శాతంగా నమోదైంది. ముఖ్యంగా 2004-11 మధ్య అంతర్జాతీయంగా ఉన్న సానుకూల పరిస్థితుల వల్ల దేశీయ మార్కెట్ వేగంగా విస్తరించింది. కానీ..  చివరి మూడేళ్లలో విధానాలలో లోపం,  అవినీతి ఆరోపణలు, కరెంట్ అకౌంట్ లోటు వంటి సమస్యలు ఆర్థిక వ్యవస్థను కుదిపేశాయి. దానికి భిన్నంగా మోదీ హయాంలో కరోనా మహమ్మారి సృష్టించిన విపత్కర పరిస్థితులు ఉన్నప్పటికీ, సగటు వృద్ధి రేటు 6  నుండి 7.8 శాతంగా రికార్డైంది. ఒకవేళ కోవిడ్ కాలాన్ని మినహాయిస్తే ఈ వృద్ధి 7 శాతానికి పైగానే ఉండటం గమనార్హం.  నోట్ల రద్దు, జీఎస్టీ అమలు, ప్రపంచ సరఫరా వ్యవస్థలో అడ్డంకులు ఎదురైనా భారత్ తన ఆర్థిక పరిమాణాన్ని 2 ట్రిలియన్ డాలర్ల నుండి ఏకంగా 4.3 ట్రిలియన్ డాలర్ల పైచిలుకు స్థాయికి పెంచుకోగలిగింది.  

సాధారణ మధ్యతరగతి కుటుంబాల బడ్జెట్‌ను ప్రభావితం చేసే ద్రవ్యోల్బణం విషయంలో రెండు కాలాలకు ఎంతో తేడా ఉంది. యూపీఏ పాలనలో వినియోగదారుల ధరల సూచీ   ఆధారిత ద్రవ్యోల్బణం సగటున 8 శాతానికి పైగా కొనసాగడం వల్ల నిత్యావసరాలు, ఇంధనం, ఇళ్ల అద్దెలు పెరిగి సామాన్యులపై తీవ్ర భారం పడింది. అదే ఎన్డీయే హయాంలో ఆర్‌బీఐ ప్రవేశపెట్టిన ద్రవ్యోల్బణ నియంత్రణ ఫ్రేమ్‌వర్క్, మెరుగైన సరఫరా విధానాల వల్ల సగటు ద్రవ్యోల్బణం 5 శాతం పరిధిలోనే అదుపులో ఉంది. ఇది పేద, మధ్యతరగతి ప్రజల దైనందిన జీవన ప్రమాణాల్లో గుణాత్మక మార్పును తెచ్చింది. అలాగే ఆర్థిక చేర్పుల విషయానికి వస్తే, యూపీఏ హయాంలో 25 కోట్ల బ్యాంకు ఖాతాలు మాత్రమే ఉండగా, మోదీ ప్రభుత్వం జేఏం (జన్ ధన్, ఆధార్, మొబైల్) త్రిసూలం ద్వారా బ్యాంకు ఖాతాల సంఖ్యను 50 కోట్లకు పైగా పెంచింది. దీనివల్ల లబ్ధిదారుల చేతుల్లోకి సబ్సిడీలు నేరుగా వెళ్లే డైరెక్ట్ బెనిఫిట్ ట్రాన్స్‌ఫర్ (డీబీటీ) వ్యవస్థ మరింత పటిష్టమైంది.  

ఇక మౌలిక వసతుల కల్పనలో సంక్షేమ నమూనా పూర్తిగా మారిపోయింది. యూపీఏ కాలంలో గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం , విద్యా హక్కు, ఆహార భద్రత వంటి హక్కుల ఆధారిత సంక్షేమానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తే..  ఎన్డీయే సర్కారు మౌలిక సదుపాయాలతో కూడిన సంక్షేమానికి తెరలేపింది. స్వచ్ఛ భారత్, ఉజ్వల, సౌభాగ్య, జల్ జీవన్ మిషన్ వంటి పథకాల ద్వారా దేశవ్యాప్తంగా కోట్లాది కుటుంబాలకు గ్యాస్ కనెక్షన్లు, మరుగుదొడ్లు, విద్యుత్ సరఫరా,  పైపుల ద్వారా తాగునీటి సౌకర్యం విస్తృతంగా లభించాయి. భౌతిక కనెక్టివిటీ రంగంలో కూడా భారీ మార్పులు వచ్చాయి. యూపీఏ హయాంలో రోజుకు 5 నుండి 12 కిలోమీటర్ల వేగంతో దాదాపు 13,000 కిలోమీటర్ల జాతీయ రహదారులు నిర్మిస్తే, మోదీ కాలంలో ఆ వేగం రోజుకు 28 నుండి 37 కిలోమీటర్లకు పెరిగి, మొత్తం 60,000 నుండి 70,000 కిలోమీటర్ల మేర కొత్త హైవేలు అందుబాటులోకి వచ్చాయి. మెట్రో రైలు నెట్‌వర్క్ సైతం 250 కిలోమీటర్ల నుండి 1200 కిలోమీటర్లకు మించి  విస్తరించింది.  

మరోవైపు టెలికాం, డిజిటల్ విప్లవంతో  దేశం ఊహించని పురోగతి సాధించింది. 2జీ, 3జీ యుగంలో ఉన్న యూపీఏ హయాంలో ఒక జీబీ డేటా ధర 250 నుండి  300 రూపాయల వరకూ ఉండేది. కానీ..  ఎన్డీయే హయాంలో 4జీ, 5జీ విస్తరణతో డేటా ధరలు  15 నుండి  35 రూపాయలకు పడిపోయాయి. దీనికి తోడు యూపీఐ  సాంకేతికత ఆధారంగా ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద డిజిటల్ పేమెంట్ ఎకోసిస్టమ్ దేశంలో ఏర్పాటైంది. నేడు వీధి వ్యాపారుల నుండి పెద్ద కార్పొరేట్ సంస్థల వరకు రోజుకు కోట్ల లావాదేవీలు డిజిటల్ రూపంలోనే  జరుపుతున్నారు. ఈ డిజిటల్ పబ్లిక్ ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ దేశ పాలనా సరళిని మార్చేసింది.  ఆర్థిక మార్కెట్లు, విదేశీ పెట్టుబడుల విషయంలో కూడా కూడా స్పష్టమైన పురోగతి కనిపిస్తోంది. యూపీఏ హయాంలో 170 బిలియన్ డాలర్లుగా ఉన్న ఫారెక్స్ రిజర్వులు 300 బిలియన్ డాలర్లకు చేరగా..  మోదీ కాలంలో అవి ఏకంగా 740 బిలియన్ డాలర్లు అంటే  రెండు రెట్లకు పైగా పెరిగి రికార్డు స్థాయికి చేరాయి. విదేశీ ప్రత్యక్ష పెట్టుబడులు (ఎఫ్‌డీఐ) ఏడాదికి 20-30 బిలియన్ డాలర్ల నుండి 60-70 బిలియన్ డాలర్లకు పెరిగాయి. స్టాక్ మార్కెట్ ఇండెక్స్ సెన్సెక్స్ 5,000 పాయింట్ల స్థాయి నుండి యూపీఏ ముగిసేసరికి 22,000 కు చేరగా, ప్రస్తుత మోదీ పాలనలో అది 79,000 పాయింట్ల మార్కును దాటి దూసుకుపోతోంది. 

దీనివల్ల దేశీయ మార్కెట్ పరిమాణం, అంతర్జాతీయ పెట్టుబడిదారుల్లో నమ్మకం పెరిగాయి.  అయితే, పరిపాలన,  ప్రభుత్వ వ్యవస్థల స్వతంత్రత వంటి అంశాలపై విమర్శలు కూడా అంతే స్థాయిలో ఉన్నాయి. యూపీఏ హయాంలో 2జీ, బొగ్గు, కామన్వెల్త్ గేమ్స్ వంటి భారీ అవినీతి స్కామ్‌ల ఆరోపణలు రావడం.. సంకీర్ణ ప్రభుత్వాల ఒత్తిడి వల్ల నిర్ణయాల్లో తీవ్ర ఆలస్యం జరగడం ప్రజల్లో తీవ్ర అసంతృప్తిని మిగిల్చింది. దీనికి భిన్నంగా మోదీ నేతృత్వంలో కేంద్ర స్థాయిలో పెద్ద కుంభకోణాల ఆరోపణలు రానప్పటికీ, అధికార వికేంద్రీకరణ లోపించిందనీ, ఈడీ, సీబీఐ వంటి దర్యాప్తు సంస్థలను ప్రతిపక్ష నేతలకు వ్యతిరేకంగా  ఏకపక్షంగా వాడుతున్నారనే విమర్శలు వెల్లువెత్తాయి. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలైన మీడియా స్వేచ్ఛ, సివిల్ సొసైటీ సంస్థల స్వతంత్రత తగ్గాయని విశ్లేషకులు విమర్శిస్తున్నారు. అయితే  మోదీ మద్దతుదారులు మాత్రం దీనిని దేశ ప్రయోజనాల కోసం తీసుకున్న నిర్ణయాత్మక నాయకత్వంగా సమర్థిస్తున్నారు.  అంతర్జాతీయ, రక్షణ రంగాల్లో చూస్తే, యూపీఏ కాలంలో అమెరికాతో కుదుర్చుకున్న పౌర అణు ఒప్పందం వ్యూహాత్మక భాగస్వామ్యానికి పునాది వేసింది. మోదీ హయాంలో క్వాడ్  కూటమి, ఇండో-పసిఫిక్ వ్యూహాలు, జీ20 అధ్యక్షత వంటి పరిణామాలు అంతర్జాతీయ వేదికపై భారత్ ప్రతిష్టను పెంచాయి. చైనాతో డోక్లామ్, గల్వాన్ సరిహద్దు వివాదాలు తలెత్తినప్పుడు గట్టిగా నిలబడటం, పాకిస్తాన్‌పై సర్జికల్ స్ట్రైక్స్ చేయడం ద్వారా బలమైన రక్షణ విధానాన్ని ప్రదర్శించారు. 

రష్యా-ఉక్రెయిన్ సంక్షోభ సమయంలో కూడా పశ్చిమ దేశాల ఒత్తిళ్లకు లొంగకుండా సమతుల్య విదేశాంగ విధానాన్ని అవలంబించారు. అయినప్పటికీ అంతర్గత సామాజిక ఉద్రిక్తతలు, చైనా సరిహద్దుల్లో యథాతథ స్థితిపై సవాళ్లు ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి.  చివరగా, 12 ఏళ్ల మోదీ పాలనను నిష్పాక్షికంగా సమీక్షిస్తే, ద్రవ్యోల్బణ నియంత్రణ, మౌలిక వసతుల కల్పన, డిజిటల్ చెల్లింపులు, అంతర్జాతీయ ప్రతిష్ట వంటి ఎన్నో సానుకూల అంశాలు కనిపిస్తాయి. అదే సమయంలో యువతలో నిరుద్యోగ సమస్య, నోట్ల రద్దు మరియు జీఎస్టీ తక్షణ ప్రభావాలు, డేటా పారదర్శకతపై ప్రశ్నలు, సామాజిక భద్రతపై ఆందోళనలు వంటి సవాళ్లు కూడా ఉన్నాయి. వాస్తవానికి, యూపీఏ దశాబ్ద కాలంలో నిర్మించిన పునాది లేకుండా ఎన్డీయే సాధించిన పురోగతిని అర్థం చేసుకోవడం సాధ్యం కాదు. అలాగే ప్రస్తుతం జరిగిన నిర్మాణాత్మక మార్పులను విస్మరించడం కూడా సరికాదు. బాధ్యతాయుతమైన పౌరులుగా ఏ ప్రభుత్వాన్నయినా కేవలం రాజకీయ నినాదాలతో కాకుండా, లభించిన డేటా, విధానాల ఫలితాలు మరియు రాజ్యాంగ వ్యవస్థల ఆరోగ్యం ఆధారంగానే అంచనా వేయాల్సి ఉంటుంది.  

 -సీతారాం కంఠంనేని

ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి https://www.teluguone.com పోర్టల్ ను  ఫాలో అవ్వండి. లైక్ చేయండి. షేర్ చేయండి. మీ విలువైన అభిప్రయాలను తెలియజేయండి.