మధ్యయుగంలో యూరప్ ఖండం ఒక భయంకరమైన సామాజిక ,  మతపరమైన హిస్టీరియాకు లోనైంది. సుమారు 300 సంవత్సరాల పాటు సాగిన  విచ్ హంట్స్ అంటే లేదా మంత్రగత్తెల వేట..  మానవ చరిత్రలోనే అత్యంత క్రూరమైన ఘట్టంగా మిగిలిపోయింది. దెయ్యాలు పట్టాయని, మంత్రవిద్యలు చేస్తున్నారని సాకుతో వేలాది మందిని, ముఖ్యంగా మహిళలను చిత్రహింసలకు గురిచేసి సజీవ దహనం చేసిన సంఘటనలు ఆనాటి క్రైస్తవ దేశాల్లో సర్వసాధారణంగా మారాయి. ఇది కేవలం మతపరమైన అంశమే కాకుండా..  అప్పటి సామాజిక, రాజకీయ పరిస్థితుల కలయికతో ఏర్పడిన ఒక క్లిష్టమైన సమస్యగా  చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు.  
15వ శతాబ్దం నుండి 17వ శతాబ్దం వరకు విచ్ హంట్స్ పేరిట  మారణకాండ ప్రధానంగా 15వ శతాబ్దం చివరి నుండి 17వ శతాబ్దం వరకు తీవ్రస్థాయిలో కొనసాగింది. ఈ కాలంలో వేలాది మంది వ్యక్తులు ‘విచ్’ అనే ముద్రతో మరణశిక్షలను ఎదుర్కొన్నారు. వివిధ పరిశోధనల ప్రకారం, ఈ వేటలో బలైన వారిలో సుమారు 75 శాతం నుండి 80 శాతం వరకు మహిళలే ఉండటం గమనార్హం. సమాజంలో ఒంటరిగా ఉన్నవారు, విధవలు, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన మహిళలు ఈ ఆరోపణలకు సులభంగా లక్ష్యమయ్యేవారు. పంటలు పండకపోయినా, అకస్మాత్తుగా పశువులు చనిపోయినా లేదా పిల్లలకు అనారోగ్యం కలిగినా.. అందుకు   ఎవరో ఒక మహిళ చేసిన మంత్రవిద్యే కారణమని గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ప్రచారం జరిగేది.   

ఈ దారుణమైన హింసకు న్యాయపరమైన,  సిద్ధాంతపరమైన బలాన్ని చేకూర్చింది 'మాలియస్ మలెఫికారమ్' (Malleus Maleficarum) అనే గ్రంథం. 1486లో హైన్రిచ్ క్రామర్ అనే జర్మన్ పాద్రి రచించిన ఈ పుస్తకాన్ని  హ్యామర్ ఆఫ్ విచెస్  అని కూడా పిలుస్తారు.  ఈ గ్రంథం మంత్రవిద్యను మతద్రోహంగా వర్గీకరించడమే కాకుండా..  విచ్‌లను ఎలా గుర్తించాలి, వారిని విచారించేటప్పుడు ఎలాంటి హింసా పద్ధతులు   వాడాలి,   చివరకు వారికి సజీవ దహనం వంటి శిక్షలను ఎలా అమలు చేయాలి అనే విషయాలను సవివరంగా వివరించింది. ఈ పుస్తకంలో మహిళలను సహజంగానే బలహీనులనీ..  వారు సులభంగా దెయ్యాల ప్రలోభాలకు లోనవుతారని చిత్రించడం ద్వారా తీవ్రమైన స్త్రీద్వేషాన్ని (Misogyny) ప్రచారం చేసింది.  

ఆ కాలంలో  ఇన్క్విజిషన్ అనే విచారణ వ్యవస్థ చర్చి ఆధ్వర్యంలో నడిచేది. మత సిద్ధాంతాలకు వ్యతిరేకంగా ఉండేవారిని, మంత్రవిద్య చేసేవారిని శిక్షించడం దీని ప్రధాన ఉద్దేశం. అయితే..  కేవలం చర్చి మాత్రమే కాకుండా స్థానిక కోర్టులు, రాజుల ఆస్థానాలు,  సామాన్య ప్రజల మూఢనమ్మకాలు కూడా ఈ హింసాకాండలో కీలక పాత్ర పోషించాయి. స్పెయిన్, ఫ్రాన్స్, జర్మనీ,  ఇంగ్లాండ్ వంటి దేశాల్లో ఈ వ్యవస్థల తీవ్రత అక్కడి రాజకీయ పరిస్థితులను బట్టి వేర్వేరుగా ఉండేది. సుమారు 40,000 నుండి 50,000 మంది వరకు ఈ క్రూరమైన ఆచారానికి బలైపోయారని అంచనా.  

విచ్ హంట్స్ చరిత్రను పరిశీలించినప్పుడు..  దీనిని కేవలం ఒక వర్గంపై జరిగిన యుద్ధంగా మాత్రమే చూడలేమని ఆధునిక చరిత్రకారులు భావిస్తున్నారు. బాధితుల్లో ఎక్కువ శాతం మహిళలే ఉన్నప్పటికీ, గణనీయమైన సంఖ్యలో పురుషులు కూడా ఈ ఆరోపణలతో శిక్షలకు గురయ్యారు. అలాగే..  చర్చిలోని అందరూ ఈ హింసను సమర్థించలేదు.  కొందరు పాద్రులు,  పండితులు అప్పట్లోనే ఈ మూఢాచారాలను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. ఇది కేవలం మతపరమైన హింస మాత్రమే కాదు..  సామాజిక భయం, ఆర్థిక అసమానతలు,  న్యాయ వ్యవస్థ దుర్వినియోగం కలిసిన ఒక సామూహిక హిస్టీరియా.  

మధ్యయుగ యూరప్‌లో జరిగిన ఈ  దయ్యాల వేట (విచ్ హంట్) ప్రస్తుత సమాజానికి కూడా ఒక పాఠం వంటిదని పరిశోధకులు హెచ్చరిస్తున్నారు. మతం, అధికారం, మూఢనమ్మకాలు ఒకటైనప్పుడు..  బలహీన వర్గాలను లక్ష్యంగా చేసుకోవడం ఎంత సులభమో విచ్ హంట్స్ చరిత్ర నిరూపిస్తుంది. నాడు  మంత్రగత్తె  అని ముద్ర వేసినట్లే..  నేడు కూడా రాజకీయంగా లేదా సామాజికంగా భిన్న స్వరాలు వినిపించే వారిపై  ముద్రలు వేసి వేధించే ధోరణి ప్రపంచవ్యాప్తంగా కనిపిస్తోంది. 

యూరప్ చరిత్రలోని ఈ రక్తసిక్తమైన అధ్యాయాన్ని గుర్తుంచుకోవడం అంటే..  ఏదో ఒక మతాన్ని దూషించడం కాదు. వ్యవస్థల దుర్వినియోగం జరిగితే ఎలాంటి పరిణామాలు ఉంటాయో అర్థం చేసుకోవడ.   భయం,  తప్పుడు ప్రచారాల ద్వారా సామాన్య ప్రజలను రెచ్చగొట్టి, అన్యాయంగా ప్రాణాలు తీసే సంస్కృతి మళ్లీ పునరావృతం కాకుండా చూడటమే ఈ చరిత్ర మనకు నేర్పే పరమార్థం.  

- సీతారాం కంఠంనేని

ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లైతే  https://www.teluguone.comను లైక్ చేయండి. షేర్ చేయండి. మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి.