ఇటీవలి కాలంలో ప్రపంచ సామాజిక మాధ్యమ వేదికలపై భారతదేశానికి వ్యతిరేకంగా ఒక వ్యవస్థీకృత,  లాభదాయకమైన నెట్‌వర్క్ వేగంగా విస్తరిస్తోంది. ఇది కేవలం యాదృచ్ఛికంగా జరుగుతున్న విమర్శ కాదు..  ప్రణాళికాబద్ధమైన ఆన్‌లైన్ పరిశ్రమగా రూపాంతరం చెందింది. ఇండియా సాధిస్తున్న శాస్త్రీయ విజయాలు, అంతరిక్ష పరిశోధనలు, క్రీడా రికార్డులు, సాంస్కృతిక మైలురాళ్లను అభినందించడానికి బదులుగా, వాటి విలువను తగ్గించే ప్రయత్నాలు అంతర్జాతీయంగా విస్తృతంగా జరుగుతున్నాయి. ఇండియా  గుర్తింపును కేవలం పేదరికం, పారిశుధ్య లోపాలు,  పురాతన మూస ధోరణులకే పరిమితం చేస్తూ డిజిటల్ మీడియాలో కథనాలను వండివారుస్తున్నారు. ఈ క్రమబద్ధమైన ప్రచారం వెనుక   అంతర్జాతీయ శక్తులు, దేశీయ సైద్ధాంతిక ఘర్షణలు,  వాటి ప్రభావాలపై ఒక సమగ్ర పరిశీలనే ఈ కథనం.

బాహ్య శక్తుల తప్పుడు సమాచార నెట్‌వర్క్,  విదేశీ ప్రభుత్వాల పాత్ర భారతదేశ వ్యతిరేక కంటెంట్  ఇంటర్నెట్ లో సహజంగా పుట్టుకొస్తున్నట్లు అనిపించినప్పటికీ.. దీని వెనుక విదేశీ ప్రభుత్వాల మద్దతుతో కూడిన పెద్ద ఇన్ ఫ్లుయెన్షియల్  నెట్‌వర్క్‌లు పనిచేస్తున్నాయని స్వతంత్ర పరిశోధనలు వెల్లడిస్తున్నాయి. ముఖ్యంగా పాకిస్తాన్, చైనా,  ఖతార్ వంటి దేశాలు ఇండియా అంతర్గత రాజకీయాలు,  సరిహద్దు వివాదాలను అంతర్జాతీయంగా తప్పుగా చిత్రీకరించడానికి వ్యవస్థీకృత సమాచార ప్రచారాలు నిర్వహిస్తున్నాయి.

పాకిస్తాన్ దశాబ్దాలుగా సాంప్రదాయ మీడియా,  సోషల్ మీడియా వేదికల ద్వారా అంతర్జాతీయ సమాజంలో కాశ్మీర్ అంశాన్ని వివాదాస్పదం చేయడానికి విఫలయత్నం చేస్తోంది. యూరోపియన్ పరిశోధకుల నివేదికల ప్రకారం..  పాకిస్తాన్ అనుకూల శక్తులు నకిలీ మీడియా సంస్థలు,  నకిలీ నిపుణుల ఖాతాలను సృష్టించి ఇండియాపై  నిరంతరం విమర్శలు గుప్పిస్తూ..   ఆ విమర్శలను తటస్థ లేదా మానవతావాద ఉద్యమంగా ముసుగు వేసి ప్రచారం చేస్తున్నాయి. మరోవైపు చైనా అత్యంత అధునాతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించి ఇండియా  ప్రతిష్టను దెబ్బతీసేందుకు ప్రయత్నిస్తోంది. యునైటెడ్ స్టేట్స్ స్టేట్ డిపార్ట్ మెంట్ పరిధిలోని గ్లోబల్ ఎంగేజ్‌మెంట్ సెంటర్ నివేదికల ప్రకారం..  చైనా ప్రభుత్వ ఆధ్వర్యంలోని మీడియా, ఆన్‌లైన్ ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్‌లు ,  నకిలీ సామాజిక మాధ్యమ ఖాతాల ద్వారా బహుళ అంచెల ప్రచార వ్యవస్థను నడుపుతోంది.

మొదట పర్యాటక లేదా జీవనశైలి కంటెంట్‌ను పోస్ట్ చేస్తూ ప్రజలను ఆకర్షించే ఖాతాలు, కాలక్రమేణా భారత వ్యతిరేక రాజకీయ కథనాలను వ్యాప్తి చేయడం ప్రారంభిస్తాయి.  2024 సార్వత్రిక ఎన్నికలకు ముందు కూడా, ఇండియాలోని రాజకీయ చర్చలను ప్రభావితం చేయడానికి చైనా ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్(ఏఐ)  ద్వారా రూపొందించిన కంటెంట్‌ను ఉపయోగించిందని అంతర్జాతీయ భద్రతా సంస్థలు హెచ్చరించాయి. అంతర్గత విస్తరణ కారకాలు,  స్వీయ నింద ప్రసంగం బాహ్య శక్తుల ప్రచారానికి తోడు, భారతదేశానికి, దేశ నాగరికతా గుర్తింపునకు వ్యతిరేకంగా స్వదేశంలోనే ఉన్న ఒక వర్గం మేధావులు, కార్యకర్తలు,  సోషల్ మీడియా ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్‌లు చురుగ్గా పాల్గొనడం ఈ సమస్యను మరింత తీవ్రం చేస్తోంది. 

ఈ వర్గం అంతర్జాతీయ వేదికలపై భారతదేశ సామాజిక పురోగతిని, ఆర్థిక వృద్ధిని పూర్తిగా విస్మరిస్తూ, దేశంలోని లోపాలను మాత్రమే నిరంతరం ఎత్తి చూపుతుంటుంది. ఇండియా అనేది బ్రిటిష్ పాలనకు ముందు ఒక ఉమ్మడి దేశంగా లేదనీ..  ఇది కేవలం వలసవాద శక్తులు బలవంతంగా కలిపిన విభిన్న కులాలు,  భాషల సముదాయం మాత్రమేనని వారు వాదిస్తుంటారు. ఈ విధమైన విశ్లేషణలు భారత జాతీయత   చారిత్రక కొనసాగింపును తిరస్కరించడమే కాకుండా..  అంతర్జాతీయంగా భారతదేశ సార్వభౌమత్వాన్ని ప్రశ్నించే శక్తులకు సైద్ధాంతిక ఆయుధాలను అందిస్తున్నాయి.ఈ అంతర్గత విమర్శకులు దేశంలోని చట్టపరమైన సంస్కరణలను, ఆర్థిక విజయాలను గుర్తించకుండా..  లైంగిక హింస, కుల వివక్ష వంటి సామాజిక రుగ్మతలను మాత్రమే భారత సమాజ  ప్రాథమిక లక్షణాలుగా చిత్రీకరిస్తారు. ప్రపంచంలోని అన్ని సమాజాలలోనూ ఇటువంటి సవాళ్లు ఉన్నప్పటికీ, ఇండియాను  మాత్రమే ఒక ప్రత్యేక తిరోగమన దేశంగా చూపించడానికి ప్రయత్నిస్తారు. ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేమిటంటే.. ఇండియాలోని కొన్ని రాజకీయ,  మేధో వర్గాలు దేశీయ రాజకీయ ప్రక్రియలలో అంతర్జాతీయ సంస్థలు లేదా విదేశీ ప్రభుత్వాలు జోక్యం చేసుకోవాలని బహిరంగంగా కోరుతుంటాయి. ఇది బాహ్య శక్తులకు భారతదేశ సంస్థలపై నమ్మకం పోయేలా చేయడానికి,  దేశీయ సార్వభౌమత్వాన్ని బలహీనపరచడానికి దోహదం చేస్తోంది. 

పాకిస్తాన్ ఉదంతం భారతీయ మేధో వర్గాలలో కనిపించే ఈ ఆత్మనింద ధోరణిని పక్కనే ఉన్న పాకిస్తాన్ ప్రవర్తనతో పోల్చి చూసినప్పుడు ఒక స్పష్టమైన వ్యత్యాసం కనిపిస్తుంది. అంతర్జాతీయంగా ఉగ్రవాదంతో   సంబంధాలు ఉన్నప్పటికీ, పాకిస్తాన్ లోని ప్రధాన స్రవంతి మీడియా,  అక్కడి మేధావులు అంతర్జాతీయ వేదికలపై తమ దేశాన్ని నాగరిక వైఫల్యంగా ఎన్నడూ చిత్రించరు. తమ దేశంపై వస్తున్న అంతర్జాతీయ విమర్శలను తిప్పికొడుతూ, తమను అన్యాయంగా లక్ష్యంగా చేసుకున్నారని వాదిస్తారు. బాహ్య ప్రపంచంలో వారు తమ దేశ సంస్కృతిని, ఆతిథ్యాన్ని,  ఆధునిక అభివృద్ధిని మాత్రమే ప్రదర్శించడానికి మొగ్గు చూపుతారు. కానీ భారతదేశంలో మాత్రం, సాక్ష్యాలు, సందర్భంతో సంబంధం లేకుండా, ప్రపంచ వేదికలపై దేశీయ లోపాలను నొక్కి చెప్పడమే ఒక గొప్ప మేధో విమర్శగా భావించే వర్గం బలంగా ఉంది. ఇది దేశ జాతీయత,  నాగరికతా గుర్తింపుపై ఉన్న అంతర్గత భేదాభిప్రాయాలను స్పష్టం చేస్తోంది. సైద్ధాంతిక సంఘర్షణ భారతదేశంలోని అంతర్గత సైద్ధాంతిక పోరాటాన్ని కేవలం పాశ్చాత్య దేశాల తరహా వామపక్షం, రైట్ వింగ్ అనే కోణంలో అర్థం చేసుకోలేము. దీనిని  నాగరికతావాదులు విమర్శకుల మధ్య జరుగుతున్న   సిద్ధాంత పోరాటంగా చూడాలి.

భారతదేశం ఒక నిరంతర నాగరికతా అస్తిత్వం. దీని ఐక్యత  ధర్మం  అనే చట్రంలో పాతుకుపోయింది. అన్నది సివిలైజేషనలిస్టుల వాదన అయితే..  భారతదేశం కేవలం  భిన్న కులాలు, మతాలు భాషల కలయిక. ఐక్యత వలసవాదం వల్ల వచ్చింది. అన్నది ప్రాక్షనిస్టుల వాదంగా ఉంది. అలాగే సివిలజేషనిస్టులు..  ఆధునిక భారతదేశం ప్రాచీన నాగరికత యొక్క కొనసాగింపు. వలస పాలన దీనికి తాత్కాలిక అంతరాయం మాత్రమే అంటారు. ఇక ఫ్రాక్టనిస్టులు.. భారతదేశానికి అంతర్గత నాగరిక బంధం లేదు. ఇక్కడి సరిహద్దులు, సంస్థలు బ్రిటిష్ వారు సృష్టించినవే అని వాదిస్తారు.  యోగా, దీపావళి, తామర వంటి చిహ్నాలను నాగరికత,  ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతికి సంకేతాలుగా సివిలైజేషనిస్టులు అభివర్ణిస్తే.. ఫ్రాక్టనిస్టులు. .దేశీయ సాంస్కృతిక చిహ్నాలను అణచివేత, పితృస్వామ్యం మెజారిటేరియనిజం యొక్క రూపాలుగా  చెబుతారు. 

నాగరికతావాదులు దేశీయ రాజులు, సంస్కృతులు,  ఆధ్యాత్మిక విలువలను  దేశ ఉమ్మడి వారసత్వంగా భావిస్తే, ఫ్రాక్షనిస్టులు ఈ   గుర్తింపులను కేవలం వర్గ శ్రేణుల వ్యూహాలుగా కొట్టిపారేస్తుంటారు. ఈ విబేధాల కారణంగానే పండుగలు, భాషలు,  కళారూపాల పట్ల దేశంలో ద్వంద్వ ప్రమాణాలు కనిపిస్తుంటాయి. దేశీయ భాషలను మాట్లాడేవారిని వెనుకబడిన వారిగా, ఆంగ్లంలో మాట్లాడేవారిని మాత్రమే ఆధునికులుగా గుర్తించే సామాజిక శ్రేణి దీని నుండే ఉద్భవించింది. సాంస్కృతిక ద్వంద్వ ప్రమాణాలు,  విలోమ వలసానంతర వాదం ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న వలసానంతర దేశాలలో వామపక్ష , ప్రగతిశీల ఉద్యమాలు వలసవాదులచే ధ్వంసమైన తమ దేశీయ సంస్కృతిని, చారిత్రక ప్రదేశాలను పునరుద్ధరించడానికి పోరాడుతుంటాయి. ఉదాహరణకు అమెరికా, బ్రిటన్ లలో బానిస వ్యాపారుల విగ్రహాలను తొలగించి, స్థానిక ప్రజల బాధలను గుర్తించాలని ఉద్యమాలు జరుగుతున్నాయి. 

కానీ ఇండియాలో మాత్రం దీనికి భిన్నమైన  ధోరణి కనిపిస్తుంది. ఇక్కడి ఫ్రాక్టనిస్టు మేధావులు దేశీయ సంస్కృతి,  చారిత్రక ప్రదేశాల పునరుద్ధరణను తీవ్రంగా వ్యతిరేకిస్తారు. దీనికి అత్యంత ప్రముఖమైన ఉదాహరణ అయోధ్యలోని రామ మందిర నిర్మాణం. చారిత్రక దండయాత్రల సమయంలో పవిత్రమైన ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేసి, సామ్రాజ్యవాద ఆధిపత్యానికి ప్రతీకగా అక్కడ కట్టడాన్ని నిర్మించినప్పటికీ, దాని పునర్నిర్మాణాన్ని దేశంలోని ఒక వర్గం మేధావులు దశాబ్దాల పాటు అడ్డుకున్నారు. స్థానిక స్వదేశీ సంస్కృతికి మద్దతు ఇవ్వడానికి బదులుగా, చారిత్రక ఆక్రమణదారుల వారసత్వాన్ని లౌకికవాదంగా సమర్థించడం ఇక్కడి మేధో వలయాల్లోని  ద్వంద్వ విధానాన్ని సూచిస్తుంది.శ్వేతజాతి ఆధిపత్యవాదం,  దేశీయ విచ్ఛిన్నవాదం కలయిక.. అంతర్జాతీయంగా అత్యంత ప్రమాదకరమైన పరిణామం ఏమిటంటే, పాశ్చాత్య దేశాలలోని శ్వేతజాతి ఆధిపత్యవాదుల  కథనాలకు, భారతదేశంలోని విచ్ఛిన్నవాద శక్తుల వాదనలకు మధ్య ఒక అదృశ్య బంధం ఏర్పడటం. విచ్ఛిన్నవాదుల దృష్టిలో హిందూమతం అనేది అంతర్గత బహుళత్వం లేని ఒక అణచివేత వ్యవస్థ అయితే..  శ్వేతజాతి ఆధిపత్యవాదుల దృష్టిలో అది పాశ్చాత్య లేదా క్రైస్తవ నాగరికతకు లొంగిపోవాల్సిన ఒక అన్యమత విశ్వాసం. ఈ రెండు భిన్న ధృవాల లక్ష్యం భారతదేశ నాగరికతా గుర్తింపును దెబ్బతీయడమే.

భారతీయ పండితులు రాసే విమర్శనాత్మక వ్యాసాలను పాశ్చాత్య తీవ్ర రైట్ వింగ్ శక్తులు  దేశాన్ని చట్టవిరుద్ధమైన దేశంగా చూపించడానికి వనరులుగా వాడుకుంటున్నాయి. కొంతమంది భారత మేధావులు తమ సొంత సమాజాన్ని విదేశీ వేదికలపై తీవ్రంగా నిందించడం ద్వారా పాశ్చాత్య దేశాల నుండి నైతిక గుర్తింపు,  ప్రశంసలు పొందవచ్చని భావిస్తున్నారు. ఈ అంతర్గత ఆత్మనింద,  బాహ్య జాత్యహంకారం ఒకదానికొకటి తోడై, అంతర్జాతీయ విద్యా సంస్థలు,  మీడియాలో భారతదేశ వ్యతిరేకతను ఒక గౌరవప్రదమైన వైఖరిగా మారుస్తున్నాయి.

భారత  వ్యతిరేక ప్రచారం అనేది ఒక తాత్కాలిక సమస్య కాదు. ఇది గత ఏడు దశాబ్దాలుగా విద్యా,  సంస్థాగత కార్యక్రమాల ద్వారా స్థిరపడిన ఒక దీర్ఘకాలిక నిర్మాణాత్మక రుగ్మత. భారత  విద్యా చట్రంలో దేశీయ నాగరికతా విజయాలను తక్కువ చేసి, కేవలం వలసవాద చరిత్ర రచనలకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం వల్ల ఈ పరిస్థితి ఏర్పడింది. దీనిని కేవలం తాత్కాలిక ప్రతిచర్యల ద్వారా సరిదిద్దడం సాధ్యం కాదు. దీనికి సుదీర్ఘమైన రాజకీయ స్థిరత్వం, ఆర్థిక వృద్ధి,  సమగ్ర విద్యా సంస్కరణలు అవసరం.

 భారతదేశం మల్టీ-ట్రిలియన్ డాలర్ల ఆర్థిక వ్యవస్థగా ఎదగడం ద్వారా జాతీయ విశ్వాసం పెరుగుతుంది. ఇది బాహ్య శక్తుల తప్పుడు ప్రచారాలను తట్టుకునే సామర్థ్యాన్ని ఇస్తుంది.పేదరిక నిర్మూలన: జనాభాలోని అత్యధిక వర్గాలను పేదరికం నుండి బయటకు తీసుకురావడం ద్వారా, భారతీయ గుర్తింపును పేదరికంతో ముడిపెట్టే అంతర్జాతీయ మూస ధోరణులను అడ్డుకోవచ్చు.

పాఠ్యప్రణాళికలలో భారతదేశ అంతర్గత సామాజిక సవాళ్లను గుర్తిస్తూనే, విజ్ఞాన, తత్వశాస్త్ర రంగాలలో స్వదేశీయులు సాధించిన విజయాలను భవిష్యత్ తరాలకు సమతుల్యంగా అందించాలి.   అంతర్గత ప్రజాస్వామ్య బహుళత్వంలో భాగంగా విమర్శలకు తావు ఇస్తూనే, ఆ విమర్శ ఆత్మద్వేషంగా లేదా విచ్ఛిన్నకర శక్తులతో చేతులు కలపడానికి దారితీయకుండా చూసుకునే మేధోపరమైన చట్రాన్ని నిర్మించుకోవాల్సిన అవసరం  ఉంది. భవిష్యత్తులో ఈ సంక్లిష్ట సవాలును భారతదేశం ఎలా ఎదుర్కొంటుందనేదే దాని నాగరికతా ప్రస్థానాన్ని నిర్ణయిస్తుంది.

 -సీతారాం కంఠంనేని

ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి https://www.teluguone.com పోర్టల్ ను  ఫాలో అవ్వండి. లైక్ చేయండి. షేర్ చేయండి. మీ విలువైన అభిప్రయాలను తెలియజేయండి.