కోర్టులో ఆమె సాక్ష్యం చెబుతూ తనను చూసినచూపు చేసిన గాయం మారలేదు. ఇక ఎప్పటికీ మానదు కూడా. ఓ ఆడపిల్ల నుంచి తను కోరుకున్నది అదా?
స్త్రీ ప్రేమకోసం తపించిపోయాడు తను కానీ ఏఆడపిల్లా తను దగ్గరికి రానివ్వలేదు. సన్నగా, పొట్టిగా నల్లగా వున్న ఈ పేదవాడ్ని ఎవరు ప్రేమిస్తారు! అందుకే ఓ ఆడపిల్ల తనను అవమానించింది. మరో యువతి చీదరించుకుంది. ఇంకో స్త్రీ తను అసహ్యించుకుంది.
ఏప్రత్యేకతా లేని తను ప్రేమకు అనర్హడన్న విషయం చాలా ఆలస్యంగా బోధపడింది. అప్పటికి పరిస్థితి చేయిదాటిపోయింది. తను దోషిగా కటకటాల వెనక్కినెట్టి వేయబడ్డాడు.
ప్రేమకోసం శరీరాన్నంతా గుండెగా చేసుకుని ఎదురు చూసిన తను ద్వేషంతో హత్యచేశాడు. ఈర్ష్యలోంచి పుట్టిన ద్వేషం ఎంత భయంకరంగా వుంటుందో తను అనుభవించాడు.
తనకు అపూర్వమైంది, అందనిది మరోవ్యక్తి చేతుల్లో ఒడిగి పోతుంటే తను భరించలేక తను అనుభవించాడు.
వినయ్ చెప్పింది నిజమేనా? ఆలోచిస్తుంటే వినయ్ కరెక్టుగానే విశ్లేషించాడనే అనిపిస్తోంది.
సంఘంలో ప్రతి మనిషీ తనను గుర్తించాలని అనుకుంటాడు. ఆ గుర్తింపుకోసం ఎంతో శ్రమిస్తారు. కొందరు పొందగలుగుతారు. ఇంకొందరు దెబ్బతింటారు దీంతో ఐడెంటిటీ క్రైసిస్ మొదలవుతుంది. చాలా డిస్పరేట్ గా ఫీలవుతుంటారు. సంఘం తనను చిన్న చూపు శూస్తోందని గ్రహించారు. సంఘంలో తమకు పరపతి లేకపోగా చులకనగా చూస్తున్నారని తెలుస్తూంది. తమకు వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న దుష్ప్రచారాన అడ్డుకునేందుకు మనిషి అడ్డదార్లు తొక్కడం ప్రారంభిస్తాడు. ఈ క్రమంలో ఎన్నో అసహజమైన గుణాల్ని అలవరచుకుంటాడు.
అందుకే దురలవాట్లన్నీ మొదట్లో ఫ్యాషన్ గా మొదలవుతాయి. కొందరు అబద్దాలు చెబుతూ తమకు లేని ప్రతిష్ఠతను పొందాలని తాపత్రయపడుతుంటారు. డాక్టర్ పామిర్ అనే శాస్త్రజ్ఞుడు మనిషిలో విపరీతమైన మనస్తత్వాలు ఎలా ఏర్పడుతాయో ఆవిధంగా వివరించాడు. వినయ్ తన కివన్నీ చెప్పాడు.
పామిర్ విశ్లేషణ నిజమే తను అంతే చిన్నప్పట్నుంచీ తనను నలుగురూ గుర్తించాలనీ- ప్రేమించాలనీ అనుకున్నాడు. కానీ పురిట్లోనే అమ్మ చచ్చిపోయింది. పిన్ని పెంపకంలో పెరిగాడు. దరిద్ర నీడలో వున్నప్పుడు ప్రేమ కూడా పాము పడగలా అనిపిస్తుంది. అందుకే తన కుటుంబంలో అందరూ ప్రేమరాహిత్యంతో బాధపడేవారు.
సంఘంలో తను ఎందుకూ కొరగాడన్న సత్యాన్ని రూపుమాపేందుకు తను ఎన్నో వ్యర్ధ ప్రయత్నాలు చేశాడు. తన నూన్యతాభావాన్ని అధిగమించేందుకు తన దగ్గర ఏమీలేదు మంచి పర్సనాలిటీ లేదు. వాక్ చాతుర్యం లేదు. డబ్బు లేదు. జనాన్ని బురిడీలు కొట్టించే తెలివి తేటలు లేవు.
అందుకే తను మందు తాగటం ప్రారంభించాడు. చివరికి హత్య చేశాడు.
ప్రేమకోసం పరితపించిన ఓ పేదవాడి బ్రతుకు జైలుపాలయ్యింది. ఆత్మీయత కోసం పరితపించిన ఓ వెర్రివాడు చీకటి గదిలో కుంగిపోతున్నాడు.
ఆంజనేయులు తల కిందనున్న కంచం పట్టుతప్పి కిందపడి శబ్దం చేసింది. అతని ఆలోచనలకు ఫుల్ స్టాప్ పడింది.
అంతంలో సెంట్రీ పరుగున అక్కడికి వచ్చాడు.
"ఏమైంది? బాయ్ నెట్ తో కుమ్ముతున్నట్టు కఠినంగా అడిగాడు.
"ఏమీ లేదు కంచం కింద పడింది." ఆంజనేయులు ద్వారం దగ్గరికి వచ్చి చెప్పాడు.
"అంతేనా!" అనుమానం తీరకపోవడంతో సెంట్రీ లోపలికి టార్చ్ లైట్ వేసి చూశాడు. ఏమీ కనిపించలేదు.
"సరే వెళ్ళి పడుకో".
సెంట్రీ వెళ్ళిపోయాడు.
తిరిగి ఆంజనేయులు దిమ్మపై పడుకున్నాడు.
"ఆవర్షం రోజున ఏమైంది తనకు? ఎలా హత్య చేశాడు? తనను తనే గట్టిగా ప్రశ్నించుకున్నాడు.
గతమంతా ఫోటోలుగా కళ్ళనీళ్ళలో తేలుతున్నాయి.
ఆంజనేయులు నడుస్తున్నాడు.
అదెప్పుడో తారురోడ్డు. ఇప్పుడు కంకర రోడ్డు. గత వైభవానికి చిహ్నంగా అక్కడక్కడా వున్న తారు ఎండకు బద్దకంగా కరుగుతోంది. దూరంగా నుంచి చూస్తే ప్రవహించడానికి మరచిపోయి- నిశ్చలంగానిలబడిపోయిన నెత్తుటి నదిలా వుంది. మధ్యమధ్యలో పైకి లేచి పోయిన నల్లటి కాశిరాళ్ళు తేలుతున్నగుండె ముక్కల్లా వున్నాయి.
అయితే ఇవేమీ గమనించటం ఓ అమ్మాయి నడుస్తోంది. ఆమె వయసుకు ఒకటి కలిపితే ఇరవయ్యో, ఇరవయొక్కటో కావచ్చు ఒకటి తీసేస్తే పద్దెనిమిదో, పదిహేడో కావచ్చు. మొత్తం మీద ఆమె మంచి పరువంలో వుంది అందంగానూ వుంది. ఇంకాసేపు అలానే నడిస్తే కరిగిపోయే మంచు బొమ్మలా వుంది. నందివర్ధనం రెమ్మలానూ వుంది.
వాళ్ళది పాపానాయుడు పేట అతను రేణిగుంటలో ఓ పెద్ద ప్రభుత్వాఫీసులో చిన్న క్లర్క్. వాళ్ళిద్దరూ తిరుపతికి వెళుతూ రేణిగుంటలో దిగారు.
ఇద్దరూ బస్టాండ్ చేరుకున్నారు.
"సంధ్యా! కూల్ డ్రింక్ తాగుతావా?" అని అడిగాడు ఆంజనేయులు వద్దన్నట్టు ఆమె తల తిప్పింది అడ్డంగా.
అంత అందమైన ఆడపిల్ల పక్కన నిలబడి వుండడం అతని జీవితంలో అదే మొదటిసారి అందుకే అతని మానసిక స్థితి చాలా డిఫరెంట్ గా వుంది ఏదో ఉద్వేగం అతన్ని ముంచెత్తుతోంది. తెలియని టెన్షన్ రక్తాన్ని జిలకొడుతోంది.
జీవితంలో తొలిసారి అతను సెక్యూర్ గా ఫీలవుతున్నాడు. ఇంత కాలం తను అందరికంటే తక్కువ వాడన్న న్యూనతాభావం కరిగిపోతోంది. తనూ అందరి లాంటి యువకుడేనన్న భావన శరీరంలో మెత్తగా ప్రవహిస్తోంది. తను ఏదైనా సాధించగలడన్న భరోసా ఛాతీని పొంగిస్తోంది ఏదో తెలియని గర్వం అతని ధ్యేయం అలవాటు.
"హలో ఆంజనేయులు."
పలికించినవాడు స్కూటర్ మెకానిక్. మేనేజరు స్కూటర్ ను బాగుచేస్తుంటాడు.
"హలో!" చాలా నెమ్మదిగా పలకరించాడు ఆంజనేయులు.
