"మండు వేసవిలో సహారా ఎడారిలో దాహంతో గొంతు ఎండి అలమటించిపోతున్న వాడికి అమృతం పోసినట్టుగా వుంది డియర్!"
"నిజంగానా?"
"నీ ముద్దు మీద ఒట్టు" అన్నాడతను.
అతని చేతులని గుండెల మీదకి వేసుకుంది. కానీ ఆ చేతులకు ఇమడని హిమవత్పర్వతాలని తలతో ఢీ కొన్నాడతను.
అభినయ్ అమె మీదకి వరిగాడు. అతని వీపు చుట్టూ చేతులు వేసి బిగించింది రమాదేవి.
అభినయ్ అమెని అక్రమించుకున్నాడు.
అమె మత్తుగా కళ్లు మూసుకుంది.
"ఇప్పుడు చంద్రశేఖర్ వస్తే ఏం చేస్తావ్?" అడిగాడు అభినయ్ చిన్నగా నవ్వుతూ.
"నన్ను రేప్ చేస్తున్నావని చెపుతాను" అమె కళ్లు తెరవకుండానే అంది.
"అలాగా!" అని అందిన చోటల్లా ముద్దుల వర్షం కురిపించడం ప్రారంబించాడు అభినయ్.
"ఊపిరి అడ్డం లేదు. చంపేస్తున్నావ్ అభినయ్!" అంది రమాదేవి.
"ఇప్పటికెన్ని "మ్చ్" లె లెక్కపెట్టవా?" అడిగాడు.
"లెక్కపెట్టాను. ఓ ఏడు తగ్గాయి!"
ఎంతకీ?"
" వెయ్యి నూటపదహారుకీ"
"అంటే వెయ్యి తొమ్మిది అయినాయన్న మాట!"
"ఊ"
కొత్తే అయినా అమె మతిని పోగొడుతున్నాడు అభినయ్.
అమె పరవశంగా అనుకొంటోంది----
ఇందులో ఇంత ఆనందం వుందా!"
తెలీదే!
చంద్రశేఖర్ ఎప్పుడూ ఇలా చేయలేదు.
తనంటే అతనికి ఇష్టం లేదా? లేక చాతకాదా!
తన భార్యేగా అన్న నిర్లక్ష్యమా?
ఏదయినా కానీ... ఇలాంటి అనుభవాన్ని అమె జీవితంలో ఊహించలేదు.
కలగనలేదు
కావాలనీ అనుకోలేదు
యాదృచ్చికంగా, చాలా కాకతాళీయంగా తను అబినయ్ కి లొంగిపోయింది.
తను చేసింది తప్పో పాపమో?
కానీ....
అమెకి బాధ మాత్రం కలగలేదు.
మత్తుగా తృప్తితో పూర్తిగా అతనిలో కరిగిపోసాగింది.
5
ఆరోజు కొండలావు ఇంట్లో భోజనం సిద్దార్థకి.
ఇంటి ఇల్లాలు గజలక్ష్మి అంటే సిద్ధార్ధకి చచ్చేంత భయం.
అమెది పేరుకు తగ్గ శరీరం.
అమె ఇంటి చుట్టుపక్కల వాళ్ళు కూడా సాధారణంగా అమెతో ఏ విధమైన లావాదేవీలు పెట్టుకోరు. ఎక్కువ మాట్లాడరు.
కొండలరవు హైస్కూల్లో హెడ్ మాస్టరుగా చేస్తున్నాడు.
