మళ్లీ పసిపానై...
నా పాదం మోసగానే ఈనేల
నన్ను గుండెలకి హత్తుకుంది
అమృతంలా అప్యాయతని పంచుతూ !
స్వాగతం పలికింది ఎన్నో సంవత్సరాల తరువాత
పుట్టింటి కొస్తూన్న ఆడపడుచును
ఆర్ద్రంగా ఆదరించినట్టు !
ఈగాలి నా బుగ్గలను ముద్దెట్టుకుంటూ
పిల్లన గ్రోవి పలికించే కొత్తరాగాల్లా
పల్లవులు పాడింది
పరవశింపజేస్తూ !
ఈ ఉదయం నా హృదయం ఉప్పొంగిపోయింది
సుప్రభాత గీతాల్లాంటి నావాళ్ళ
పలుకుల తియ్యదనంతో
అమృత వర్షిణిరాగం ఆలాపనగా
అనిపించింది ఆనందంతో
మృదంగ విన్యాసదరువుల్లా
బరువుగా సాగాయి నా అడుగులు !
హరిహరాదులు తాండవ కేళీసభలోని
సంగీత సమ్మేళనంగా మురిపించి
మైమరిపించాయి వావాళ్లు నాపై కురిపించిన అక్షరాల జల్లులు
అమ్మ చెప్పిన మాటలు
ఆకాశవాణి వార్తల్లా గుర్తొచ్చాయి.
అక్కడ మొలచిన గడ్డిపోచ సయితం
సంగీత సాహిత్య రసఝరిలో స్నానమాడి
పచ్చగా పలుకరిస్తుందని
దివినుండి దిగొచ్చిన వాగ్దేలి
ముద్దుగా గురజాడను ఒళ్లో కూర్చోబెట్టుకుని
పసిడి పలకలమీద వెండి అక్షరాలతో
'పుత్తడిపూర్ణమ్మ' గేయప్రతిష్ఠచేసి
'కన్యాశుల్కానికి' అన్యప్రాంతాల వారందరూ మెచ్చేలా
కీర్తికిరీటాన్ని సొంపుగా తగిలించి
శోభాయమానంగా వర్ధిల్లజేసింది.
చా.సో. చేత చిక్కని భావాల
చక్కని కథలు రాయించింది
కృష్ణశాస్త్రిని బుజ్జగించి కమ్మని
కవితలల్లించింది
హరికథలు గిరికథలు
జాలరుల నృత్యాలు
కళ్లకద్దినట్టు దర్శింపజేసింది
సరిగమల పూదండలకు
సంపెంగ అత్తరులు పూసి
ఘంటసాల మెడలో వేయించింది
సప్తస్వరాల రసాన్ని తేనెలో రంగరించి
ప్రేమతో తాగించింది
మాటే పాటై నిలిపింది
కోకిలమ్మ గొంతుని సుశీల కమర్చింది
వసంతంలోనేకాదు
ప్రతినిత్యం వసంతగా వెలిగిపలకాలని !
ద్వారం మునివేళ్లతో ముచ్చటగా
ఫిడేలు మీద ఆడుకుంది
అక్షరాల పల్లకీ చేయించి
ముత్యాల సరాలతో అలంకరించి
సాహితిని సౌరభాల కంబళీపరచి
గజారోహనం గావించింది
తెలుగుజాతి ఔన్నత్యాన్ని
తరతరాలకూ పంచిపెట్టింది
అమ్మకెప్పుడూ ఇవేమాటలు
గతం జ్ఞాపకాల తీపిగుర్తులు
'అమ్మ పుట్టగానే నాచేతిని ముద్దాడిందేమో'
నాకలం కమ్మని కవితలు రాస్తోందన్నాడు' శ్రీశ్రీ
మా అమ్మకూడా నాచేతిని
తన గుండెలకి అదుముకుని
మురిసిపోయిందేమో
కవితాత్మ నాలోనూ తొంగిచూస్తోంది !
గజపతుల గవాక్షంలోంచి రాలిపడిన
వీణా రవాలతీగెలు
నా గొంతులోనూ పూచాయోమో
నాకూ అంటింది కొంతమాధుర్యం
ఐకోనేరు గట్టున అమ్మ ఆడుకున్న
చెమ్మచెక్కల చప్పట్లనూ
కిలకిలా రావంతో గొంతుకలిపి
అమ్మపాడుకున్న పాటలనూ
నీలీమేఘాలు రికార్డు చేసుంచాయోమో
ఆకాశం అంచునుంచి
నక్షత్రాలు జలతారు ముసుగులుతీసి
మెరుపుతెరల చాటునుంచి
నాచెవులో వినిపిస్తున్నయ్
నన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తూ
గంట స్తంభం కాలాన్ని కాటుకగా చేసి
కళ్లల్లో దాచుకుందేమో
ఎప్పటికయినా నేనొచ్చినప్పుడు
ఆకథలన్నీ నాకు వినిపించాలని
గుండెలో గుసగుసలు పెట్టింది
కలకండలా తియ్యగా
ఊహలకి ఊపిరిపోస్తూ !
నగరం ఆహ్వానించింది నన్ను
అభిమానాన్ని మల్లెలుగా కట్టి
అనురాగాన్ని మామిడి రసాల కడవలోముంచి
మమతను రంగవల్లికగా తీర్చి
బౌద్దారామాల భరణిల్లోని ధూళిని
నా నుదుట సిధూరంలో అద్ది
నాసిరుల కురులు దువ్వి
ముచ్చట ముడితో అమర్చింది
సంస్కారాన్ని నాగరంగా !
దాసన్న పేటలోని పెంకులు
ఎక్కడదాక్కున్నాయో ఇన్నేళ్లూ
పురిటివాసనల మూటవిప్పినట్టున్నాయి
నేనెప్పుడొస్తే అప్పుడే సాంబ్రాణితో కలిపి
ధూపమై నిలవాలని !
నేను బోర్లాపడుతూ పారాడిన నేల
ఉంగా ఉంగాల కేరింతల బొబ్బట్లను
నాకు తినిపించాలని ఉవ్విళ్లూరుతూ
ఒళ్లంతా కళ్లుచేసుకుని ఎదురు చూసింది
నాతల్లి పసుపుపారాణి పాదాలకు నమస్కరించి
ఆ చల్లని ఒడిలో
ఆ మమకారపు తడిలో
తడిసి ముద్దనై
ముగ్ధనై పోవాలని ఒచ్చాను !
నేను నడిచిన తప్పటడుగుల జాడలు
మచ్చుకైనా ఎక్కడైనా అగుపిస్తాయేమోనని
ఆశతో ఒచ్చాను
నాన్నగారూ మామగారూ కలిసి
'ఆఆ' లు దిద్దుకున్న ఆవరణ
మున్సిపపు హైస్కూలు ప్రాంగణం
నన్ను పలకరిస్తుందని
వారిమాటలు నిశ్శబ్దతరంగాలై
నా ఎదలో మోగితే
వినాలని ఒచ్చాను -
అమ్మమ్మ పాడిన జోలపాటల్లోని పగడాలను
పదిలంగా ఏరుకోవాలని ఒచ్చాను
మళ్లీ పసిపాపనై
బంగారు బాల్యపు తూగుటుయ్యాలలో
ఒక్కసారి ఊగిపోవాలని ఒచ్చాను
ఈబహుధాన్య ఉగాది వేళ
నావాళ్లందరితో సంతోషంగా
సంబరాలు జరుపుకోవాలని ఒచ్చాను.
(విజయనగరంలో 'విజయ భావన' వారు బహుధాన్య
ఉగాదినాడు సత్కరించినవేళ 29-3-1998)
* * *
నడక
ఎందాక ఈనడక
ఎక్కడికి నడక
ఎప్పుడు మొదలెట్టానో తెలీదు
ఎంతవరకు వెళ్లాలో తెలీదు
ఊహ తెలిసిన నాటినుండి
నడుస్తూనే వున్నా...
ఎండలో వానలో
గాలిలో తేమలో
ఎడతెరిపిలేకుండా
నడుస్తూనే వున్నా...
అప్పుడు నా ఎదనిండా ఊహలే
ఊహలకు పులుముకున్న అందాలు
అందాలకు అల్లుకున్న బంధాలు...
నేలనాది భావంనాది
అందరూ నావారే...
ప్రేమసముద్రంలో ఈదుకుంటూ
ఆశలపల్లకీలో ఊరేగుతూ
గడిపేశాను గతకాలాన్ని
ఎప్పుడు ఖాళీ అయిందో తెలీదు
నా ఎద గూడు
ఒక్కొక్క ఊహా ఇంకిపోయింది
ఊపిరొక్కటే పాడుకుంటోంది
భగ్నప్రేమికుడిలా ఏదోగీతం...
నడవలేకపోతున్నాను ఊహలనొదిలి
నేలంతా రక్తపు మరకలే
గాలంతే మురికి వాసనే
నడక మానేద్దామనుకున్నాను
మందలించింది నడక అమ్మలాగ
బుజ్జగించింది
మళ్ళీఎక్కడైనా ఊహలు
కొత్త ఊపిరి పోసుకుని పలకరిస్తాయేమోనని
గుండెసావిట్లో నిండుకుంటాయేమోనని
నిదానించినా నిలిచిపోక
నడుస్తూనే వున్నాను
అరికాళ్ళకు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని తొడుక్కుని...
శుభం