జమునారాణి వాసూని బాత్రూమ్ లోకి పిలిచింది. బాత్రూమ్ ఇంటి వెనకాల కాస్తంత దూరంలో వుంది. వాసూకి వేడినీళ్ళు కాచి, వాటిని శరీరం మీద పోస్తూ "నువ్వే సబ్బు రుద్దుకో, నేను నీళ్ళు పోస్తుంటాను'' అంది.

అతను అలానే చేయడానికి చొక్కా విప్పబోయాడు. కానీ ఆమె తల్లి కాదుగా, అందుకే సిగ్గు అడ్డం వస్తోంది.

"ఏం ఫరవాలేదు. చొక్కా విప్పుకో, కావాలంటే ట్రౌజర్ విప్పవద్దులే'' అంది. అతను బలవంతంగా చొక్కా విప్పుకున్నాడు. ఆమె నీళ్ళు పోయడం ప్రారంభించింది. అలా నీళ్ళు పోస్తున్నప్పుడు వేళ్ళు తగులుతున్నాయి. బాల్యం వీడ్కోలు తీసుకుంటున్న వయసు, యవ్వనం అప్పుడప్పుడే శరీరంలోకి నిశ్శబ్దంగా ప్రవహిస్తున్న వయసు ఆమె స్పర్శ ఏదో కొత్తగా, డిఫరెంట్ గా వుంది. లేత నరాలు మొదటిసారి పొంగడం ప్రారంభించాయి. రక్తం మరింత కొత్తగా ఉరకలేస్తోంది.

స్నానం చేయడం అంత అద్భుతంగా వుంటుందని అతను తొలిసారిగా ఫీలయ్యాడు. అయితే ఆమె ఇవేమీ గమనించలేదు. తన పని తాను చేఉకుంటూ పోతోంది. స్నానం పూర్తయ్యింది. స్నానం చేసోచ్చిన కొడుకును వరలక్ష్మమ్మ గమనించింది. స్వంతంగా స్నానంచేసే అలవాటు లేకపోవడంవల్ల అక్కడక్కడ సబ్బు సరిగా కడుక్కోక తెల్లతెల్లగా కనిపిస్తోంది. నిక్కర్ విప్పకపోవడంవల్ల నీళ్ళతో శరీరం కూడా పూర్తిగా తడవలేదు.

"ఏమిటే బాబుకి ఈ స్నానం చేయించడం? సరిగా చేయించకపొతే నా కన్నతండ్రికి జబ్బులోస్తాయి'' అంది వరలక్ష్మమ్మ జమునతో. "రేపటి నుంచి నేనే సబ్బురుద్ది స్నానం చేయిస్టాలేమ్మా'' అంది జమున. రెండోరోజు వాసూని నిలబెట్టి నీళ్ళు పోశాక "నీకు సబ్బు రుద్దుకోవడం చేతకావడం లేదు గానీ నేనే రుద్దుటాలే. నువ్వలా నిలబడి వుండు'' అని సబ్బు రుద్దడం ప్రారంభించింది. నిన్నటికంటే ఈరోజు మరింతగా నరాలు గోలపెట్టడం అతనికి తెలుస్తూనే వుంది. శరీరాన్నంతా అదో మత్తులో మున్చేసినట్టు గమ్మత్తుగా అనిపిస్తోంది. కానీ అలాంటప్పుడు ఏది చేయాలో, అది ఎందువల్లో తెలియని వయసు అందుకే అతను ఉక్కిరి బిక్కిరవుతున్నాడు తప్ప ముందుకు పోవడంలేదు. బాత్రూమ్ కింద సిమెంట్ గచ్చులేదు. నల్లరాతి బండలు పరిచారు. అందువల్ల ఆమె సబ్బు రుద్దేప్పుడు అతను ముందుకు తూలిపోతున్నాడు. అందుకే ఆమె అంది "నేను సబ్బు రుద్దేప్పుడు నువ్వు తూలిపడకుండా నా భుజాలు పట్టుకో'' అతను బుద్ధిగా అలా పట్టుకున్నాడు. బొద్దుగా వున్న జమునారాణి వరలక్ష్మమ్మ ఇంట్లో చేరినప్పటినుంచి తిండి తింటూ వుండడంవల్ల మరింత బొద్దుగా తయారయింది. అతను పట్టుజారిపోయేంతగా ఆమె భుజాలు గుండ్రంగా నునువు తేలి వున్నాయి! "గట్టిగా పట్టుకో'' అంది. అతను మరింత గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ఆమె ఒంటికంతా సబ్బు రుద్దుతూ వుండడంవల్ల, తను ఆమె భుజాలను పట్టుకోవడంవల్ల ఏదోగా వుంది అతనికి. అతని లేత వయసు ఆమె స్పర్శకు ఎగిరెగిరి పడుతోంది. ఒళ్ళంతా అదో కొత్త రకమైన సుఖాన్ని అనుభవిస్తోంది. అతను ఆ రోజుకి అంతటితో సరిపెట్టుకున్నాడు గానీ రెండో రోజునుంచి కుదరలేదు. అతను అప్రయత్నంగా భుజాల నుంచి చేతుల్ని ఆమె ఎదమీదకు జార్చాడు. నరాలు మేలి తిరిగాయి. ఒళ్ళంతా కొత్త పులకింత. శరీరం అలాంటి అనుభూతికి లోనవుతుందని అప్పటివరకు తెలియదు. ఏదోగా వుంది! ఇంకేదో కావాలని కూడా శరీరం కోరుతోందిగానీ అదేమిటో మనసుకి తెలియడం లేదు. ఆ వయసుకి తెలిసింది అంతే! ఎద తప్ప మరేవో వున్నాయని తెలియదు. ఎదమీద చేతులు తీయగా సలుపుతున్నాయి. ఆ సలుపుల్ని తీర్చుకోవడానికి చేతుల్ని నొక్కాడు. ఒళ్ళంతా మధురంగా మూలిగింది. అప్పుడు అర్థమైంది అమెకి అతడు చేస్తున్న పని. కానీ ఎం అనగలదు? అంతకంటే అతని చేతులు కిందికి దిగవని తెలుసు. అతనికి తెలిసింది అంతవరకే. అదేదో చిన్నపిల్లాడు కొత్తగా ఆటలా అనిపించింది. అంతకంటే అతను ఏమీ చేయలేదన్న ధీమాకొద్దీ అతన్ని అలా చేయవద్దంటే ఏం కొంప మునుగుతుందోనన్న భయంకొద్దీ మౌనంగా వుండిపోయింది. ఆమె సోపు రుద్దీ నీళ్ళు పోసేవరకు అతను తన చేతుల్ని ఆమె ఎదమీంచి తొలగించలేదు. టవల్ తో వళ్ళంతా తుడిచింది. మామూలుగా అయితే "త్వరగా నీళ్ళు పోసేయ్! ఆడుకోవడానికి వెళ్ళాలి'' అని మొదటి చెంబునీళ్ళు పోసినప్పట్నుంచీ హడావుడి చేస్తూ యాగీ పెట్టే అతను ఆ రోజు కామ్ గా వున్నాడు. కొత్త ఆట రుచిగా వుందన్న మాట.