Home » కవితలు » ఆశ (కవిత)



Facebook Twitter Google
ఆశ (కవిత)

ఆశ (కవిత)

 

 

పున్నాగ పూల పరిమళంలా ఎదురవుతావు
తెలిమంచులా నిన్ను అతుక్కుపోతాను
తొలిసంధ్యతో వికసిద్దామని ఎదురుచూస్తూ నువ్వు
అవే ఆఖరి క్షణాలని కృంగిపోతూ నేను

దిగులు కొయ్యపై ఆరని పచ్చి భావాలుగా నేను
ఆత్మీయత ఒక దిక్కు ఆవేశం ఒక దిక్కు మండిస్తూ
మనసుకొయ్యను సైతం దహించివేసే ఉత్ర్పేరకం నువ్వు

దూరపు కొండల్లా దగ్గరే ఉన్నట్టుండే దూరాలమో
దగ్గరే ఉన్నా దూరమవుతున్న రెండు విరహాలమో
కానీ ఇద్దరి గమ్యం ఒక్కటే
రేపు పొడిచే తొలిపొద్దు కోసం
మళ్ళీ వికసించే నవ్వుల కోసం
ప్రతీ దినం అదే ఆశ
ఇది చాలేమో జీవించటానికి

- సరిత భూపతి


కరోనా జర టైరోనా
Sep 21, 2020
మగువ
Sep 18, 2020
ఏంటో అడుగలా బయటెట్టాలంటే పట్టపగలే భయం...
Sep 8, 2020
గురువే దైవం
Sep 5, 2020
గురువు
Sep 5, 2020
'రైతు' నానీలు
Sep 4, 2020
నేటి కవిత్వం
Sep 1, 2020
కాలం నీడలో..
Aug 29, 2020
ఇంకా ఊబిలోనే ఉండిపోయిండు...
Aug 28, 2020
చైనాయందుబుట్టి సకల దేశములకుబాకె అంతుచిక్కనట్టి వింతజబ్బు...
Apr 25, 2020
TeluguOne For Your Business
About TeluguOne